Καμπάνα για την κλιματική αλλαγή με ένα δυστοπικό installation στη Μπιενάλε της Βενετίας [βίντεο]

⁠
Μια γυναίκα αντικαθιστά το γλωσσίδι μιας εκκλησιαστικής καμπάνας, προειδοποιώντας τον θεατή για την επερχόμενη πλημμύρα.

Στο εσωτερικό, η Χόλτζινγκερ έχει δημιουργήσει μια δυστοπική εικόνα των υδάτινων συστημάτων μας. Η Βενετία επαναπροσδιορίζεται ως μια αμφίβια πόλη που καταναλώνεται από το νερό. Η στεριά εξαφανίζεται. Τα λύματα εισχωρούν στην καθημερινή ζωή. Σε αυτό το σενάριο, όλα εξαρτώνται από την τεχνολογική υποδομή για την επιβίωση.

Σε ένα υποβρύχιο λούνα παρκ, ένα τζετ σκι που κάνει κύκλους «μιλά» για την οικολογική καταστροφή που προκαλεί ο υπερτουρισμός, μια ομάδα περφόρμερ αναρριχάται σε έναν τεράστιο ανεμοδείκτη ως απόδειξη της δύναμης της συλλογικής δράσης, και ένας άλλος περφόρμερ ζει σε ένα ανακατασκευασμένο εργοστάσιο επεξεργασίας λυμάτων, μέσα σε μια δεξαμενή που τροφοδοτείται από σωματικά υγρά που προσφέρει το κοινό.⁠

Το περίπτερο περιγράφει πώς το «σύστημα ανακύκλωσης κλειστού κύκλου λειτουργεί ως μια ωμή μεταφορά για μια ζωή που ζει κανείς μέσα στα απορρίμματα των άλλων — μια ενστικτώδης αντανάκλαση μιας παγκόσμιας τάξης στην οποία ευάλωτοι πληθυσμοί και ολόκληρα έθνη υποβιβάζονται στους κάδους απορριμμάτων των ισχυρών».⁠

Σύμφωνα με τη Nora-Swantje Almes, την επιμελήτρια του περιπτέρου, ο χώρος θυμίζει την ταινία Waterworld του Kevin Costner του 1995. Η άνοδος της στάθμης των θαλασσών αναγκάζει την ανθρωπότητα να επιπλέει σε αυτοσχέδια νησιά. Η ταινία προειδοποιεί ότι καταστρέφουμε ανεπανόρθωτα τον κόσμο. Η Χόλτζινγκερ μεταφέρει το ίδιο μήνυμα, αλλά μέσω μιας καθηλωτικής, ενσαρκωμένης εμπειρίας και όχι μέσω ενός χολιγουντιανού θεάματος.

Το Seaworld Venice φέρνει τους επισκέπτες αντιμέτωπους με τη δική τους περιβαλλοντική υποκρισία. Η Βενετία εξαρτάται από τον τουρισμό για την επιβίωσή της, όμως ο τουρισμός επιταχύνει την κλιματική καταστροφή. Αυτή η αντίφαση γίνεται το ίδιο το έργο τέχνης. Η εγκατάσταση δεν είναι ένα απλό μήνυμα. Είναι πολλά πράγματα ταυτόχρονα, που συγκρατούν πολλαπλές αλήθειες σε μια άβολη ένταση.

Το Αυστριακό υπουργείο υποστήριξε με ενθουσιασμό αυτή τη ριζοσπαστική παράσταση στη Μπιενάλε της Βενετίας. Το έργο της Φλορεντίνα Χόλτζινγκερ είναι διεθνώς αναγνωρισμένο. Αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι πώς επτά μήνες καθηλωτικού κλιματικού τρόμου θα μπορούσαν να αλλάξουν τη συνείδηση ​​σχετικά με το νερό, την επιβίωση και το συλλογικό μας μέλλον σε έναν ολοένα και πιο πλημμυρισμένο κόσμο.