Μουσικοί, ποιητές, δάσκαλοι και επιχειρηματίες έγιναν στρατιώτες, εθελοντές και καινοτόμοι. Εργοστάσια που κάποτε παρήγαγαν έπιπλα ή οικιακά ηλεκτρονικά είδη άρχισαν να κατασκευάζουν drones και στρατιωτικό εξοπλισμό. Ένα ειρηνικό έθνος που αγωνιζόταν για την επιβίωση έγινε ένας από τους κορυφαίους καινοτόμους στην αμυντική βιομηχανία στον κόσμο.
Έχω δει Ουκρανούς στρατιώτες να αυτοσχεδιάζουν με εμπορικά drones και ενημερώσεις λογισμικού που γράφτηκαν εν μία νυκτί. Γινόταν ήδη σαφές ότι το μελλοντικό πεδίο μάχης θα ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό για το οποίο είχε εκπαιδευτεί το ΝΑΤΟ.
Για δεκαετίες μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η Ευρώπη αντιμετώπιζε τον μεγάλης κλίμακας συμβατικό πόλεμο ως ένα λείψανο του παρελθόντος. Οι αμυντικές δαπάνες μειώθηκαν, οι στρατιωτικές βιομηχανίες συρρικνώθηκαν και η εστίαση του ΝΑΤΟ μετατοπίστηκε στη διαχείριση κρίσεων και στις εκστρατευτικές επιχειρήσεις. Όταν η Ρωσία ξεκίνησε την πλήρους κλίμακας εισβολή της τον Φεβρουάριο του 2022, λίγοι πίστευαν ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να αντέξει την επίθεση για περισσότερο από μερικές ημέρες.
Η Ουκρανία απέδειξε ότι όλοι οι σκεπτικιστές έκαναν λάθος. Η αξιοσημείωτη αντίσταση της χώρας ανάγκασε το ΝΑΤΟ να αντιμετωπίσει μια νέα πραγματικότητα. Κάθε στάδιο του πολέμου έχει αμφισβητήσει μακροχρόνιες υποθέσεις, από την άμυνα του Κιέβου και τη σημασία της κοινωνικής ανθεκτικότητας, έως την άνοδο του πολέμου με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τον ηλεκτρονικό πόλεμο και τον καθοριστικό ρόλο της αμυντικής βιομηχανικής ικανότητας.
Πάνω από πέντε χρόνια πολέμου, η Ουκρανία έχει κάνει περισσότερα από το να αποκαλύψει τις αδυναμίες της Ρωσίας. Έχει αποκαλύψει το μέλλον του πολέμου. Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ πρέπει τώρα να δείξουν μετά τη Σύνοδο Κορυφής της Άγκυρας ότι είναι έτοιμοι για το νέο περιβάλλον ασφαλείας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, έχει σκόπιμα μετατοπίσει τη συζήτηση από τις αμυντικές δαπάνες μόνο στην παραγωγή, την καινοτομία, την ανθεκτικότητα και την εφαρμογή. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από μια αλλαγή τόνου. Αντανακλά μια θεμελιώδη συνειδητοποίηση ότι η αποτροπή στον εικοστό πρώτο αιώνα εξαρτάται όχι μόνο από το πόσα ξοδεύουν οι δημοκρατίες, αλλά και από το πόσο γρήγορα μπορούν να παράγουν, να καινοτομούν, να προσαρμόζονται και να διατηρούν στρατιωτική ικανότητα.
Η διατλαντική σχέση εξελίσσεται επίσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν απαραίτητες για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, αλλά αναμένουν ολοένα και περισσότερο από την Ευρώπη να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη εντός του πλαισίου του ΝΑΤΟ. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως αμερικανική αποδέσμευση. Αντικατοπτρίζει την αναγνώριση ότι μια ισχυρότερη Ευρώπη είναι απαραίτητη για ένα ισχυρότερο ΝΑΤΟ.
Η πολιτική συζήτηση στην Ουάσινγκτον εξελίσσεται προς την ίδια κατεύθυνση. Για μεγάλο μέρος του τρέχοντος πολέμου, το κεντρικό ερώτημα ήταν αν η Ουκρανία θα μπορούσε να επιβιώσει. Η Ουκρανία έχει απαντήσει σε αυτό το ερώτημα στο πεδίο της μάχης και πλέον αναγνωρίζεται ευρέως ως μία από τις κορυφαίες στρατιωτικές δυνάμεις της Ευρώπης.
Καθώς η αυτοπεποίθηση της Ουκρανίας έχει αυξηθεί, έχει αυξηθεί και η εμπιστοσύνη στην Ουκρανία. Η διακομματική ψήφιση του Νόμου Υποστήριξης της Ουκρανίας νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι αντανακλά μια αυξανόμενη κατανόηση στις Ηνωμένες Πολιτείες ότι η υποστήριξη της Ουκρανίας δεν αφορά απλώς την υποστήριξη μιας χώρας να αντισταθεί στην επιθετικότητα· αποτελεί μια επένδυση στη μελλοντική ασφάλεια της ευρωατλαντικής κοινότητας.
Εν τω μεταξύ, οι προσπάθειες για την εμβάθυνση της συνεργασίας στις τεχνολογίες μη επανδρωμένων αεροσκαφών επιβεβαιώνουν ότι η Ουκρανία δεν θεωρείται πλέον αποκλειστικά ως αποδέκτης στρατιωτικής βοήθειας, αλλά ως πηγή καινοτομίας στο πεδίο της μάχης και επιχειρησιακής εμπειρογνωμοσύνης που μπορεί να ενισχύσει τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και την ευρύτερη δημοκρατική συμμαχία. Αυτό σηματοδοτεί μια σημαντική στρατηγική αλλαγή.
Για δεκαετίες, το ΝΑΤΟ εξήγαγε στρατιωτική γνώση στους εταίρους του. Σήμερα, η Ουκρανία εξάγει την εμπειρία που έχει αποκτήσει με κόπο στον πόλεμο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τον ηλεκτρονικό πόλεμο, την προσαρμογή στο πεδίο της μάχης, την ενσωμάτωση των πληροφοριών και την ανθεκτικότητα των πολιτών.
Η συζήτηση για την ασφάλεια εντός του ΝΑΤΟ έχει ήδη αρχίσει να αλλάζει. Αντί να συζητείται το κατά πόσον η Ουκρανία μπορεί να αμυνθεί, η έμφαση δίνεται τώρα στο τι μπορεί να μάθει το ΝΑΤΟ από την Ουκρανία.
Η πολιτική συζήτηση σχετικά με την πιθανή μελλοντική ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ δεν θα πρέπει να καθορίζει τη σχέση μεταξύ Κιέβου και Συμμαχίας. Αντίθετα, η προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η στρατηγική ολοκλήρωση. Η αμυντική βιομηχανία της Ουκρανίας πρέπει να γίνει μέρος της αμυντικής βιομηχανικής βάσης της Ευρώπης. Η ουκρανική καινοτομία θα πρέπει να διαμορφώσει τις προτεραιότητες προμηθειών του ΝΑΤΟ. Το δόγμα του ΝΑΤΟ πρέπει να αντικατοπτρίζει την εμπειρία της Ουκρανίας από το πεδίο της μάχης.
Για το ΝΑΤΟ, η ενσωμάτωση της Ουκρανίας δεν αποτελεί πλέον ζήτημα γεωπολιτικής αλληλεγγύης. Είναι μια στρατηγική αναγκαιότητα. Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ αντιμετωπίζουν τώρα μια ιστορική επιλογή. Μπορούν να συνεχίσουν να προσαρμόζονται σταδιακά σε κάθε νέα κρίση ή μπορούν να αναγνωρίσουν ότι η τάξη ασφαλείας μετά τον Ψυχρό Πόλεμο έχει τελειώσει και να προσαρμοστούν στο περιβάλλον ασφαλείας που έχει ήδη αποκαλύψει η Ουκρανία.
Εάν η Σύνοδος Κορυφής της Άγκυρας επιτύχει, θα σηματοδοτήσει τη στιγμή που το ΝΑΤΟ θα σταματήσει να προετοιμάζεται για τους πολέμους του χθες και θα αρχίσει να προετοιμάζεται για τους αυριανούς.
Ροή Ειδήσεων 
