Οι ενδιάμεσες εκλογές –όπως και κάθε εκλογική αναμέτρηση στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού– ξεπερνούν τα όρια της εσωτερικής πολιτικής.
Για τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, το ερώτημα δεν είναι μόνο αν οι Δημοκρατικοί θα αποκτήσουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων, της Γερουσίας ή και των δύο Σωμάτων του Κογκρέσου, αλλά τι θα ακολουθήσει εάν ο Ντόναλντ Τραμπ βρεθεί αντιμέτωπος με ένα εχθρικό Κογκρέσο και περάσει τα επόμενα δύο χρόνια ως «κουτσή πάπια» (ένας πρόεδρος σε πολιτική αποδρομή). Αν οι Ρεπουμπλικανοί διατηρήσουν τον έλεγχο, η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει τη συνέχιση της ίδιας γραμμής, χωρίς νέο κοινοβουλευτικό αντίβαρο.
Η πρώτη παρενέργεια αφορά τη λειτουργία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Ενα Δημοκρατικό Κογκρέσο θα μπορούσε να εντείνει τις έρευνες, να απαιτήσει λογοδοσία για τις σχέσεις της κυβέρνησης με τη Μόσχα και να ελέγξει την εφαρμογή ήδη εγκεκριμένων δεσμεύσεων προς την Ουκρανία και την ευρωπαϊκή άμυνα. Δεν μπορεί, όμως, από μόνο του να υπαγορεύσει στον πρόεδρο τη διπλωματική γραμμή, να επιβάλει νέες κυρώσεις ή να εξασφαλίσει ότι θα παραδοθούν όπλα.
Η εσωτερική πολιτική αποδυνάμωση του Τραμπ μπορεί να τον κάνει ακόμη πιο απρόβλεπτο και αναλυτές που επικαλείται το Politico εκτιμούν ότι, εγκλωβισμένος σε έρευνες και συγκρούσεις με το Κογκρέσο, ενδέχεται να στραφεί σε πεδία όπου διαθέτει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων, όπως η εξωτερική πολιτική και το εμπόριο.
Ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Κερτ Βόλκερ, και ο Γερμανός διπλωμάτης, Βόλφγκανγκ Ισινγκερ, προειδοποιούν ότι μια εκλογική ήττα δεν εγγυάται ηπιότερη στάση απέναντι στην Ευρώπη, μπορεί, αντιθέτως, να συνοδευτεί από σκληρότερες απαιτήσεις και νέες εμπορικές τριβές.
Στο πεδίο της ασφάλειας, οι ανησυχίες είναι πιο άμεσες. Πέντε διπλωμάτες του ΝΑΤΟ εκφράζουν την ανησυχία ότι μια βαριά ήττα των Ρεπουμπλικανών θα μπορούσε να προκαλέσει αντίδραση του Λευκού Οίκου. Στο επίκεντρο βρίσκεται η επανεξέταση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, που αναμένεται τον Δεκέμβριο.
Ενα ενδεχόμενο μεγαλύτερης απόσυρσης στρατευμάτων, περιορισμού της αμερικανικής συνεισφοράς στον κοινό προϋπολογισμό του ΝΑΤΟ ή περικοπής της στρατιωτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία θα μετέφερε πρόσθετο βάρος στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Διπλωματικές πηγές δεν αποκλείουν, μάλιστα, η παραμονή αμερικανικών δυνάμεων να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός πίεσης για την αποδοχή μιας συμφωνίας για την Ουκρανία υπό αμερικανική διαμεσολάβηση.
Διαβάστε Επίσης
Τα αμερικανικά… απόνερα, με μια ενδεχόμενη νίκη των Δημοκρατικών, πιθανόν να ενισχύσουν το ηθικό των φιλελεύθερων και κεντρώων δυνάμεων στην Ευρώπη απέναντι στην άνοδο της Ακροδεξιάς, αποδεικνύοντας ότι οι θεσμοί διορθώνουν τις πολιτικές εκτροπές. Η δυναμική της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία και της AfD στη Γερμανία δείχνει, ωστόσο, ότι οι ευρωπαϊκές τάσεις δεν καθορίζονται από μία αμερικανική εκλογική αναμέτρηση.
Οπως επισημαίνει το European Policy Centre, η Ευρώπη δεν θα πρέπει να επενδύσει σε ένα εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά να προετοιμαστεί για κάθε εκδοχή. Οι διαφωνίες με τις ΗΠΑ σε άμυνα, εμπόριο, τεχνολογία και κλίμα ξεπερνούν έναν εκλογικό κύκλο. Η ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής ικανότητας, της ενότητας και της οικονομικής και τεχνολογικής αυτονομίας δεν θα πρέπει να περιμένει τις κάλπες των ΗΠΑ.
Αλλωστε, η νέα σύνθεση του Κογκρέσου –όποια κι αν είναι αυτή– αναλαμβάνει στις 3 Ιανουαρίου 2027. Ως τότε, το απερχόμενο Σώμα διατηρεί τον έλεγχο, αφήνοντας ένα μεταβατικό διάστημα 61 ημερών κατά το οποίο αποφάσεις για την Ουκρανία, τη Ρωσία ή τη Μέση Ανατολή μπορεί να αποδειχθούν δύσκολο να ανατραπούν.
