Στο λαμπερό λιμάνι της Κυανής Ακτής στη νότια Γαλλία, εκεί όπου είχε επιλέξει να ζει τα τελευταία χρόνια αποχαιρέτησαν την Μπριζίτ Μπαρντό συγγενείς φίλοι, ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων, καλλιτέχνες και δημόσια πρόσωπα.

Η θρυλική «Μπε Μπε», εμβληματική σταρ του γαλλικού κινηματογράφου, σύμβολο της σεξουαλικής επανάστασης των ‘60s, που αποσύρθηκε από τη λάμψη κι έγινε ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων, πέθανε στις 28 Δεκεμβρίου, σε ηλικία 91 ετών, έπειτα από μια αθόρυβη μάχη με τον καρκίνο, όπως αποκάλυψε ο σύζυγός της, ανήμερα της λιτής κηδείας της στην εκκλησία Notre-Dame de l’Assomption.

Ο Μπερνάρ ντ’Ορμάλ, με την οποίο ήταν παντρεμένη για περισσότερα από 30 χρόνια, μίλησε με βαθιά συγκίνηση για τις δύο χειρουργικές επεμβάσεις στις οποίες είχε υποβληθεί η Μπαρντό.

Χωρίς να προσδιορίσει τον τύπο του καρκίνου, είπε στο Paris Match ότι η σύζυγός του είχε ανταπεξέλθει «πολύ καλά» σε δύο εγχειρήσεις πριν η ασθένεια «την πάρει» λίγο μετά τα Χριστούγεννα.

Διακριτική και λιτή τελετή

Η νεκρική πομπή πέρασε από την Place des Lices και το λιμάνι του Σεν Τροπέ πριν το φέρετρο της Μπαρντό εισέλθει στην εκκλησία, ενώ έπαιζε ένα τραγούδι της Μαρίας Κάλλας, σύμφωνα με την εφημερίδα Nice-Matin.

Μαζί με την οικογένεια της Μπαρντό, μεταξύ των παρευρισκόμενων στην κηδεία ήταν οι Γάλλοι τραγουδιστές Ζαν-Ροκ και Μιρέιγ Ματιέ, η τηλεοπτική προσωπικότητα Καρολίν Μαργκεριντόν και ο Πολ Γουάτσον, ο Καναδοαμερικανός ακτιβιστής για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και τα δικαιώματα των ζώων, σύμφωνα με τον Guardian.

Η Λεπέν, η οποία έχει αναφερθεί στη Μπαρντό ως πρότυπο για τη Μαριάν, το γυναικείο σύμβολο της Γαλλικής Δημοκρατίας – ως το απόλυτο σύμβολο της γαλλικότητας – ήταν επίσης παρούσα. Υπήρχε αμοιβαία εκτίμηση μεταξύ των δύο γυναικών: Η Μπαρντό κάποτε αναφέρθηκε στη Λεπέν ως τη σύγχρονη Ιωάννα της Λωραίνης.

Η αφοσίωση της Μπαρντό στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων ήταν ένα βασικό θέμα των τελετών της κηδείας.

Διακριτική η παρουσία του γιου της στην κηδεία

Παρά τη δύσκολη και συχνά αποστασιοποιημένη σχέση που είχαν, ο μοναχογιός της Μπριζίτ Μπαρντό, Νικολά-Ζακ Σαριέ αν και εγκατεστημένος εδώ και χρόνια στη Νορβηγία, βρέθηκε στο Ζεν Τροπέ για να αποχαιρετήσει τη μητέρα του, συνοδευόμενος από την μία από τις δύο κόρες και τα εγγόνια του.

Καρπός της σχέσης της Μπριζίτ Μπαρντό με τον Ζακ Σαριέ, ο Νικολά είχε από νωρίς μια περίπλοκη σχέση με τη σταρ μητέρα του.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι κινήθηκε νομικά εναντίον της το 1996, όταν κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία της, στην οποία η Μπαρντό είχε χρησιμοποιήσει σκληρές εκφράσεις για την εγκυμοσύνη της.

Όπως είχε πει: «θα προτιμούσα να γεννήσω έναν σκύλο», ενώ στα απομνημονεύματά έγραψε: «Κοιτούσα την επίπεδη, λεπτή κοιλιά μου στον καθρέφτη σαν έναν αγαπημένο φίλο πάνω στον οποίο ετοιμαζόμουν να κλείσω το καπάκι ενός φέρετρου».

Η περίπλοκη κληρονομιά της Μπριζίτ Μπαρντό

Η Μπαρντό έγινε διεθνώς διάσημη τη δεκαετία του 1950 και της αποδόθηκε η επανάσταση του γαλλικού κινηματογράφου με ταινίες όπως «Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα», ενώ αψήφησε την παράδοση και έγινε σύμβολο της σεξουαλικής απελευθέρωσης.

Αποσύρθηκε από την υποκριτική τη δεκαετία του 1970 και έγινε φανερή υποστηρίκτρια των δικαιωμάτων των ζώων. Επίσης, έγινε όλο και πιο ενεργή πολιτικά στην ακροδεξιά, αποξενώνοντας μερικούς θαυμαστές της στα τελευταία χρόνια της ζωής της με τις σκληρές δημόσιες απόψεις της για τη μετανάστευση.

Η Μπαρντό καταδικάστηκε πέντε φορές για ρητορική μίσους, ιδιαίτερα εναντίον των μουσουλμάνων, και μέχρι το θάνατό της εξέφραζε την ικανοποίησή της για την άνοδο του αντι-μεταναστευτικού κόμματος Εθνική Συσπείρωση του Λε Πεν στις προεδρικές εκλογές του 2027.

Ο θάνατος της Μπαρντό προκάλεσε αφιερώματα, αλλά και κριτική για τη ζωή της. Η Σαντρίν Ρουσό, πολιτικός των Πρασίνων, δήλωσε: «Να συγκινείσαι για τη μοίρα των δελφινιών, αλλά να παραμένεις αδιάφορος για τους θανάτους των μεταναστών στη Μεσόγειο – τι επίπεδο κυνισμού είναι αυτό;»