Είναι η άφιξη αμερικανικών αεροναυτικών δυνάμεων κοντά στο Ιράν προάγγελος στρατιωτικής επίθεσης στο θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης; Η παρουσία του «USS Abraham Lincoln» στο θέατρο των επιχειρήσεων εξυπηρετεί δύο λειτουργίες: πρώτον, επιτρέπει στις ΗΠΑ να αμύνονται πιο εύκολα έναντι οποιωνδήποτε αντιποίνων του Ιράν, παρέχοντας έτσι μεγαλύτερη δυνατότητα επιλογής για ένα χτύπημα. Δεύτερον, παρέχει ένα ψυχολογικό πλεονέκτημα, καθώς το Ιράν γνωρίζει ότι οποιεσδήποτε ενέργειες αναλάβει ως απάντηση σε μια ενέργεια των ΗΠΑ θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με περαιτέρω κλιμάκωση από τις αμερικανικές δυνάμεις.

Πρωτοφανές πλαίσιο

Ποιες είναι οι επιλογές του Τραμπ στο Ιράν; Βρισκόμαστε σε μία πρωτοφανή κατάσταση. Πριν από την Επιχείρηση «Σφυρί του Μεσονυχτίου», του περασμένου Ιουνίου, οι ΗΠΑ δεν είχαν επιτεθεί ποτέ άμεσα στο Ιράν. Αφιέρωσαν χρόνια αναπτύσσοντας την τεχνολογία και την τεχνογνωσία που ήταν απαραίτητες για την επιτυχή διεξαγωγή μιας επιχείρησης κατά του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης. Η έναρξη επιθέσεων για την προστασία των διαδηλωτών είναι ένα εντελώς διαφορετικό σύνολο στόχων και σκοπών που πιθανότατα αναπτύσσονται σε πραγματικό χρόνο.

Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει μια σειρά από επιλογές που εμπίπτουν στις ακόλουθες ευρείες κατηγορίες. 

1 ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ ΠΛΗΓΜΑΤΑ ΣΕ ΣΥΜΒΑΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ

Αυτά θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν πλήγματα σε συμβατικούς στόχους, όπως το πυρηνικό ή το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν. Ενώ αυτά τα χτυπήματα δεν θα έκαναν πολλά για να βοηθήσουν ουσιαστικά τους διαδηλωτές, θα διασφαλίσουν ότι κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ ότι χαράσσει «κόκκινες γραμμές» και στη συνέχεια τις αγνοεί.

2 ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΟΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Ο Τραμπ έχει πληροφορίες για μια σειρά εγκαταστάσεων και προσωπικού που συνδέονται με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, τις δυνάμεις επιβολής του νόμου και την παραστρατιωτική πολιτοφυλακή Basij, που μπορεί να συνδέονται με την καταστολή του κινήματος διαμαρτυρίας.

Οι κυβερνοεπιθέσεις κατά του μηχανισμού ασφαλείας εμπίπτουν επίσης σε αυτήν την κατηγορία. Αυτά τα χτυπήματα θα μπορούσαν να προσφέρουν ένα μέτρο εκδίκησης και παρηγοριάς στους διαδηλωτές, αλλά δεν είναι σαφές τι αντίκτυπο θα είχαν στην αποτροπή της καταστολής του καθεστώτος. Το Ιράν διαθέτει περισσότερα από ένα εκατομμύριο άτομα στον μηχανισμό ασφαλείας του.

3 ΚΑΙΡΙΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ

Κατά τη διάρκεια των αντιπαραθέσεων μεταξύ Ιράν και Ισραήλ τον τελευταίο χρόνο, υπήρξαν εικασίες ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να επιτεθεί σε ιρανικούς οικονομικούς στόχους. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει τερματικούς σταθμούς εξαγωγής πετρελαίου, όπως το νησί Χαργκ στον Κόλπο, καθώς και κρίσιμες υποδομές φυσικού αερίου.

Μια τέτοια επιχείρηση θα ήταν επικίνδυνη και θα μπορούσε να επηρεάσει τις αγορές ενέργειας, αλλά θα τραβούσε επίσης την προσοχή μιας κυβέρνησης που βρίσκεται στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης.

4 «ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΑΤΟΛΑΧ ΑΛΙ ΧΑΜΕΝΕΪ

Πολλοί διαδηλωτές στο Ιράν και παρατηρητές εκτός της ασιατικής χώρας ζητούν ένα χτύπημα που θα απομακρύνει τον θρησκευτικό ηγέτη αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Ενώ δεν είναι σαφές αν ένα τέτοιο χτύπημα είναι εφικτό (πολύ λιγότερο σκόπιμο), θα άλλαζε τα δεδομένα. Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν προσωποποιεί την υψηλότερη πολιτική και θρησκευτική αρχή της χώρας.

Μια εναλλακτική λύση είναι το ιρανικό καθεστώς να σκοτώσει περισσότερους από τους δικούς του ανθρώπους. Αυτό το σενάριο έχει παραλληλισμούς με την Ουγγαρία του 1956 και το κουρδικό Ιράκ του 1991, όπου οι ΗΠΑ κάλεσαν τους λαούς να ξεσηκωθούν, αλλά είχαν περιορισμένους πόρους να προσφέρουν κι έτσι οι διαδηλωτές συνετρίβησαν βάναυσα.

Το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν μπορεί να πέσει και να αναδυθεί μια φιλοδυτική δημοκρατία, αλλά ένα εξίσου πιθανό σενάριο είναι να αναδυθεί μία ακόμη πιο σκληροπυρηνική κυβέρνηση, η οποία θα είναι ακόμη πιο πρόθυμη να αναπτύξει πυρηνικά όπλα και να χρησιμοποιήσει το πυραυλικό οπλοστάσιό της.