ΑΝΑΛΥΣΗ από τον δρ. Αθανάσιο Δρούγο: Οι παρεκκλίσεις του Τραμπ και η τύχη του ΝΑΤΟ

Το ΝΑΤΟ έχει ήδη «επιβιώσει» από το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον τάσσεται υπέρ της Μόσχας σε βασικές ψηφοφορίες της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ για την Ουκρανία, από τις δημόσιες αμφιταλαντεύσεις Τραμπ για την αμοιβαία άμυνα βάσει του Αρθρου 5, από τις ανοιχτές απειλές για προσάρτηση της Γροιλανδίας. Συνολικά, αυτά δεν είναι μεμονωμένες παρεκκλίσεις, αλλά ένα μοτίβο που διαβρώνει σταθερά τα θεμέλια της Συμμαχίας.

Το αν η Συμμαχία θα επιβιώσει θα εξαρτηθεί όχι μόνο από το τι θα κάνει ο Τραμπ, αλλά και από το πώς θα αντιδράσουν οι Ευρωπαίοι.

Το ΝΑΤΟ μπορεί να επιβιώσει από έναν αλλοπρόσαλλο πρόεδρο των ΗΠΑ, αλλά δεν μπορεί να επιβιώσει εάν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παραμείνουν διχασμένες και στρατηγικά άφωνες. Οι Σύμμαχοι έχουν ήδη ξεπεράσει ένα όριο: Η εμπιστοσύνη στις Ηνωμένες Πολιτείες και η δέσμευσή τους στο Αρθρο 5 έχουν υπονομευτεί. Δεν θα υπάρξει επιστροφή στην κανονική λειτουργία του ΝΑΤΟ, ούτε κατά τη διάρκεια αυτής της κυβέρνησης των ΗΠΑ ούτε της επόμενης. Τα ζητήματα αυτά έχουν προκαλέσει μια… δυσάρεστη σχέση.

Οι εγγυήσεις ασφαλείας των ΗΠΑ προς την Ευρώπη βρίσκονται στον πυρήνα του ΝΑΤΟ από την ίδρυσή του. Αλλά κατά τη διάρκεια των 77 ετών, η Συμμαχία έχει γίνει κάτι περισσότερο από αυτό: μια δομή για στρατιωτική συνεργασία μεταξύ ευρωπαϊκών χωρών. Το ΝΑΤΟ μπορεί επομένως να επιβιώσει από τον πόλεμο του Ιράν -και ακόμη και από την αποχώρηση των ΗΠΑ- καθώς τα ευρωπαϊκά μέλη έχουν κίνητρο να τον διατηρήσουν, έστω και με ριζικά διαφορετική μορφή. Το τρέχον έργο για την οικοδόμηση ενός ευρωπαϊκού πυλώνα και η συνεχιζόμενη μετατόπιση του βάρους αποτελούν προετοιμασίες για αυτό το ενδεχόμενο.

Το φιάσκο του επιθετικού πολέμου που διεξάγουν οι Τραμπ και Νετανιάχου εναντίον του Ιράν μπορεί να μην οδηγήσει την Ευρώπη εντελώς εκτός τροχιάς του Λευκού Οίκου, αλλά θα αποδυναμώσει περαιτέρω την βαρυτική έλξη του ΝΑΤΟ στους Ευρωπαίους συμμάχους. Ο Τραμπ δεν τους συμβουλεύτηκε πριν από την επίθεσή του και δεν τους έχει συμβουλευτεί για οποιαδήποτε συμφωνία με την Τεχεράνη σκέφτεται τώρα. Εχει προκαλέσει σοβαρή ζημιά στην ασφάλεια και την οικονομία της Ευρώπης – ενώ προσβάλλει τους συμμάχους του επειδή δεν συμμετείχαν στην εγκληματική του ανοησία.