491 μέρες στην κόλαση: Η κινηματογραφική διάσωση Ουκρανού στρατιώτη που ακρωτηρίασε το πόδι του για να επιβιώσει

Ο Ουκρανός στρατιώτης πεζικού, Κοστιαντίν Βλάσενκο, χτυπήθηκε από ρωσικό drone τον Φεβρουάριο, με αποτέλεσμα να χάσει το αριστερό του πόδι. Στην ίδια επίθεση, το δεξί πόδι τραυματίστηκε τόσο σοβαρά, που ο οστό προεξείχε. Το πόδι σταδιακά «σάπισε», είπε.

Ήταν κουλουριασμένος σε μια τρύπα κάτω από τον λέβητα ενός βομβαρδισμένου σχολείου όταν κατέληξε στο τρομακτικό συμπέρασμα ότι για να επιβιώσει, έπρεπε να ακρωτηριάσει το μοναδικό πόδι που του είχε απομείνει.

Είχαν περάσει τρεις μήνες όταν βρήκε το θάρρος να αρπάξει το μαχαίρι του, να κόψει το πόδι του και να βάλει αιμοστατικό ιμάντα για να σταματήσει την αιμορραγία. Και όντως επιβίωσε. «Δεν είχα πλέον κανένα από τα δύο μου πόδια», είπε.

Ukrainian soldier Kostiantyn Vlasenko spent 491 days trapped in the drone-filled “kill zone,” and months hiding in a hole when he lost both feet after a Russian attack https://t.co/Si6z5yx9uF https://t.co/zWBtg8k3IU

— Reuters (@Reuters) October 23, 2026

Στις 4 Οκτωβρίου, μετά από σχεδόν οκτώ μήνες κρυμμένος στο λεβητοστάσιο και 491 ημέρες στις γεμάτες drones γραμμές του μετώπου της Ουκρανίας, ο 49χρονος στρατιώτης διασώθηκε με κινηματογραφικό τρόπο.

Ένα γιγαντιαίο drone με έξι έλικες, ελεγχόμενο από απόσταση, τον σήκωσε ψηλά στον ουρανό και τον μετέφερε σε απόσταση 15 χιλιομέτρων, σε ασφαλές μέρος. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, ο Βλάσενκο ήταν δεμένος με ιμάντες από το drone και ουσιαστικά κρεμόταν.

491 days alone on the frontline. He amputated his own leg with a knife to survive. And when all hope seemed lost, a drone came to bring him home.

This is the extraordinary story of Ukrainian soldier Kostiantyn Vlasenko.

Imagine a concrete drainage pipe in almost-occupied territory. Two soldiers inside. Then there is only one left. Without legs. With no hope that anyone will come for him. And so it goes, month after month.

Kostiantyn Vlasenko, from Kryvyi Rih, volunteered to fight. He had to beg for a long time just to be called up.

He was assigned to a position known as “Vertun” — a concrete drainage pipe converted into a shelter.

He and his comrade held it for months. Until one day, his comrade was killed — on his 50th birthday, February 16.

Kostiantyn was left alone.

The enemy knew he was there. They dropped a speaker playing a recording telling him to surrender. His own side would never save him, they said. A white drone would come for him and take him home.

Kostiantyn answered over the radio: “russian warship, go fuck yourself.” And stayed at his position.

Then came the explosive drops from enemy drones. His left leg was badly injured, and he twisted his right.

His legs began to die. The flesh on his left foot rotted away on its own. He amputated his right foot himself — with a knife, resting it on a brick.

“Tears were running down my face. It had to be cut off. So I cut it off,” he recalled.

Later, he joked to his commander: “Congratulate me — I no longer have flat feet or size 44 shoes.”

When the weather warmed up, he crawled to where his legs had been left behind. There, he saw orange-and-black butterflies swarming around them.

“I thought: God, butterflies have come out of my legs, too.”

It sounds like something out of a Stephen King novel. And that is no metaphor. His wife had sent him King’s The Outsider in a care package. The book helped keep him going, along with thoughts of his daughter, Khrystyna.

Then came the rescue.

A drone flew in to bring Kostiantyn home alive.

The pilot dropped instructions. The drone landed and shut down its engines. Kostiantyn clipped himself on with a carabiner, gave the camera an OK sign and a heart, and took off.

As they flew over a river, he feared only one thing: that they would be shot down and he would fall into the water. He couldn’t swim.

Other drones provided cover. The enemy shot one of them down.

But Kostiantyn made it.

491 days at his position.
Both legs lost.
A drone sent to bring him home alive.

And a man who still doesn’t consider himself a hero. He says: “I don’t like being first. I’d rather be second.”

He is alive. He is back on solid ground.

His heroism and his story will live on forever.

— UAVoyager🇺🇦 (@CrimeanVoyager) October 20, 2026

Η διάσωση με drone σηματοδότησε μια εκπληκτική ανατροπή για τον Βλάσενκο, ο οποίος είχε σχεδόν διαγράψει τις πιθανότητές του για επιβίωση κατά τους βασανιστικούς μήνες μετά τον αυτο-ακρωτηριασμό του ποδιού του.

«Είχα ήδη θάψει τον εαυτό μου», είπε στο Reuters από το κρεβάτι του νοσοκομείου στο Χάρκοβο ο στρατιώτης που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του μετώπου, που είναι γνωστή ως ζώνη θανάτου, εξαιτίας των τεράστιων στρατών από drones που ίπτανται στους ουρανούς καθιστώντας οποιαδήποτε κίνηση δυνητικά θανατηφόρα. Στρατιώτες και στις δύο πλευρές αναγκάζονται να σκάβουν βαθιά υπόγεια χαρακώματα και συχνά βρίσκονται παγιδευμένοι στις θέσεις τους για πολλούς μήνες.