Μπορεί να έχουν περάσει σχεδόν 60 χρόνια από τα γυρίσματα του «Πρωτάρη» του Μάικ Νίκολς, αλλά ο Ντάστιν Χόφμαν δεν μπορεί να ξεχάσει την εμπειρία που έζησε δίπλα στον Αμερικανό σκηνοθέτη.
Στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Look at me», που κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες, επικεντρώνει στα γυρίσματα εκείνης της ταινίας που ήταν σχεδόν «μαρτυρικά». Oταν μετά από εβδομάδες προβών ξεκίνησαν τα γυρίσματα, ο Ντάστιν Χόφμαν αναφέρει ότι «ο Μάικ Νίκολς ήταν ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που ήξερα. Είχε τα νεύρα του με όλους, ήταν πολύ δύσκολο να καταλάβεις τι ήθελε και η διάθεσή του άλλαζε διαρκώς. Εγώ φαίνεται ότι του έβγαλα και τον σαδισμό του, αφού μια σκηνή που η Ελέν, η κόρη της κυρίας Ρόμπινσον, με χαστουκίζει, τη γυρίσαμε 27 φορές. Και η σκηνή αυτή δεν πέρασε ποτέ στην ταινία».
Στην εν λόγω σκηνή, ο Μπέντζαμιν μπαίνει στο σπίτι της Ελέν βρεγμένος ως το κόκκαλο από τη βροχή και της αποκαλύπτει ότι έχει κρυφή σχέση με μια γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας και τότε εκείνη αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για τη μητέρα της. «Ο Μάικ έλεγε διαρκώς στην Κάθριν Ρος που έπαιζε τον ρόλο να συνεχίσει να με χαστουκίζει. Εκείνη ανησυχούσε μήπως με πονέσει, αλλά εγώ τη ενθάρρυνα να συνεχίσει, απλώς να προσέχει μη με χτυπήσει στο αφτί. Φυσικά κάποιες σφαλιάρες ξέφυγαν και με πέτυχαν εκεί που δεν ήθελα», λέει ο Ντάστιν Χόφμαν για το περιστατικό, το οποίο είχε και συνέχεια.
«Την επόμενη μέρα γυρίζαμε μια σκηνή μέσα στην πισίνα και όταν την ολοκληρώσαμε και ανέβηκα στην επιφάνεια, έτρεχε αίμα από το αφτί μου. Από τα χαστούκια της προηγούμενης ημέρας και την πίεση του νερού, έσπασε το τύμπανό μου», ισχυρίζεται.
Ο «Πρωτάρης» του 1967 ήταν η ταινία που έκανε τον Ντάστιν Χόφμαν πρωταγωνιστή του Χόλιγουντ, καθώς έως τότε ο νεαρός ηθοποιός έπαιζε σε θεατρικές παραστάσεις με επιτυχία. «Οταν με επέλεξε ο Νίκολς για την ταινία, μετά από δύο χρόνια αναζήτησης του κατάλληλου πρωταγωνιστή, ήξερα ότι δεν είχα καμία θέση εκεί. Δεν ήθελα καν να πάω για οντισιόν. Το μόνο που ήθελα ήταν να γυρίσω σπίτι μου, εκεί που ανήκα. Δεν ήμουν πρωταγωνιστής και το ήξερα πολύ καλά αυτό», λέει. Στο μακιγιάζ καθόταν επί ώρες με τον Νίκολς πάνω από το κεφάλι του να δίνει οδηγίες. «Εκανε σχόλια για τη μύτη μου και ήθελε τα φρύδια μου να χωρίσουν και να μην είναι ένα. Σκεφτόμουν ότι στόχος του ήταν να εξαφανίσει κάθε τι που θυμίζει Εβραίο από το πρόσωπό μου. Κι εγώ δεν ήθελα να επιτρέψω να συμβεί αυτό», λέει.
ΕΠΤΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΟΣΚΑΡ
Στο βιβλίο του, ο Χόφμαν αναφέρει επίσης ότι η Αν Μπάνκροφτ (η κυρία Ρόμπινσον) λιποθύμησε στα γυρίσματα μια πολύ ζεστή ημέρα και για να την επαναφέρουν χρησιμοποίησαν οξυγόνο, ενώ ο ίδιος έπεσε σχεδόν αναίσθητος στο γρασίδι μετά από μια σκηνή που επαναλήφθηκε μέσα στη ζέστη ξανά και ξανά.
«Είχα διαλυθεί από την εξάντληση και την αφυδάτωση. Ολη την ώρα στα γυρίσματα νόμιζα ότι ο Μάικ Νίκολς ήταν έξαλλος μαζί μου, είτε γιατί έκανα κάτι λάθος είτε γιατί είχε συνειδητοποιήσει κι αυτός, όπως όλοι οι άλλοι, ότι δεν ήμουν ο πρωταγωνιστής που έψαχνε. Ομως μετά κατάλαβα ότι ο Μπέντζαμιν Μπράντοκ, που έπαιξα στην ταινία, ήταν ο εαυτός του. Για αυτόν το λόγο έκανε δύο χρόνια να βρει πρωταγωνιστή και για αυτόν το λόγο ήταν τόσο σκληρός μαζί μου. Ημουν εκεί για να υπομείνω την αυτολύπησή του».
Η ταινία απέσπασε επτά υποψηφιότητες για Οσκαρ και ήταν η πρώτη υποψηφιότητα του Ντάστιν Χόφμαν για το Οσκαρ α’ ανδρικής ερμηνείας. Ο Μάικ Νίκολς κέρδισε το Οσκαρ σκηνοθεσίας.
