Η ζωή και το έργο του Ελία Καζάν στο σινεμά – Η Σίντνεϊ Σουίνι ακούγεται για τον ρόλο της Μαντόνα

Η ταινία αναζητά χρηματοδότηση και θα βασίζεται στην αυτοβιογραφία του Καζάν, «A Life», που κυκλοφόρησε το 1988 και στις σελίδες της περνά το «ανφάν γκατέ» μιας άλλης, θρυλικής εποχής του Χόλιγουντ, από τον Τζέιμς Ντιν και τη Βίβιαν Λι μέχρι τον Μάρλον Μπράντο και τη Μέριλιν Μονρόε. Μάλιστα, στον ρόλο της τελευταίας ίσως δούμε τη Σίντνεϊ Σουίνι η οποία, εντελώς τυχαία, συνεργάστηκε με τον γιο του Μπάρι Λέβινσον, Σαμ, στην τηλεοπτική σειρά «Euphoria».

Ο Μπάρι Λέβινσον έχει υπογράψει ταινίες όπως το «Δικαιοσύνη για όλους», «Ο άνθρωπος της βροχής», «Μπάγκσι», «Καλημέρα Βιετνάμ» και πολλές άλλες, ενώ για τον «Ανθρωπο της βροχής» έχει τιμηθεί με Οσκαρ σκηνοθεσίας. Από την άλλη πλευρά, ταινίες που έχτισαν τον μύθο του Χόλιγουντ φέρουν την υπογραφή του Ελία Καζάν όπως το «Λεωφορείον ο Πόθος» με τη Βίβιαν Λι και τον Μάρλον Μπράντο, «Βίβα Ζαπάτα» με τον Μάρλον Μπράντο, το «Λιμάνι της αγωνίας» ξανά με τον Μάρλον Μπράντο, «Ανατολικά της Εδέμ» με τον Τζέιμς Ντιν και πολλές άλλες που έχουν αναγνωρισθεί ποικιλοτρόπως από τους κινηματογραφικούς θεσμούς σε όλο τον κόσμο και του απέφεραν δύο Οσκαρ σκηνοθεσίας καθώς και το τιμητικό Οσκαρ για το σύνολο του έργου του το 1999.

Ομως, στη διαδρομή του Ηλία -όπως ήθελε να τον αποκαλούν- Καζάν υπάρχει και ένα μεγάλο αγκάθι που πολλοί από το Χόλιγουντ δεν ξέχασαν ποτέ, όσα χρόνια κι αν πέρασαν. Ο ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτης είχε κατονομάσει το 1952 στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων της Βουλής των Αντιπροσώπων στις ΗΠΑ, τη γνωστή επιτροπή Μακάρθι, οκτώ πρώην συντρόφους του ως κομμουνιστές και αυτό δεν σβήστηκε ποτέ. Ακόμα και σχεδόν πέντε δεκαετίες μετά, το 1999, που ο Καζάν τιμήθηκε από την Ακαδημία Κινηματογράφου για την προσφορά του στη μεγάλη οθόνη, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που δεν χειροκρότησαν τον Ελληνα σκηνοθέτη και παρέμειναν απαθείς στη βράβευσή του.

Για τον Μάρλον Μπράντο, τον Χατζιδάκι και τον εαυτό του…

«Αναγνώστη, δεν ζητώ να μου δείξεις τη συμπάθειά σου. Ως τώρα σου έχω πει μόνο μερικά από τα πράγματα εκείνα που ρωτούσα τον εαυτό μου, καθώς έπαιρνα αυτή την “κατηφόρα”. Αν όμως περιμένεις από μένα μια απολογία επειδή αργότερα θα κατέθετα στην Επιτροπή τα ονόματα που μου ζητούσαν, τότε δεν έχεις καταλάβει τον χαρακτήρα μου. Αυτοί που σου οφείλουν μια εξήγηση (μην περιμένεις απολογία, βέβαια) είναι εκείνοι που επί τόσα χρόνια αρνούνται να κατηγορήσουν τους Σοβιετικούς για όλα τα εγκλήματα που έχουν κάνει», έλεγε χρόνια αργότερα στην αυτοβιογραφία του.

Στο ίδιο βιβλίο, ο Ελία Καζάν αποκάλυπτε για τον Τζέιμς Ντιν και τον Μάρλον Μπράντο: «Ο Μπράντο ήταν ο ήρωας του Ντιν. Ολοι το ξέραμε αυτό, γιατί κάθε φορά που αναφερόταν στ’ όνομά του μιλούσε με θρησκευτική ευλάβεια. Ο Μάρλον ήταν πραγματικός επαγγελματίας από κάθε άποψη, ακόμη και στο μέικ απ που έβαζε. Επίσης ήταν σπουδαίος μίμος. Η τεχνική του Ντιν δεν είχε τίποτε το ιδιαίτερο. Οταν στο τελευταίο του έργο, τον “Γίγαντα”, προσπάθησε να παίξει τον ρόλο ενός μεγάλου άντρα φάνηκε ακριβώς αυτό που ήταν πραγματικά: ένας αρχάριος».

Ενώ για τον Μάνο Χατζιδάκι, με τον οποίο συνεργάστηκε στην ταινία του «America America», ο Καζάν έλεγε: «Ο Μάνος με βοήθησε να ολοκληρώσω την ταινία, δίνοντάς μου θάρρος και δείχνοντάς μου ότι πίστευε κι αυτός στο έργο που ετοίμαζα. Τώρα που τελείωνα πια, η παρουσία του ήταν απαραίτητη. Εκείνη τη χρονιά ο Μάνος ήταν ο βασιλιάς. Ταυτόχρονα όμως ήταν και υπερβολικά αφοσιωμένος στη μητέρα του. Τόσο πολύ ώστε αδιαφορούσε ακόμη και για τα τέσσερα μπροστινά δόντια που του είχαν φύγει! Ηταν παχουλός και όταν θύμωνε έδειχνε πραγματικά την οργή του. Ομως εκτός από αυτά ήταν και ιδιοφυΐα».