«DIGGER»: Ο Τομ Κρουζ σαρώνει, η ταινία πατώνει…

Μέχρι και ο σύμβουλος της Μελάνια, Μαρκ Μπέκμαν, βγαίνει και «κάνει πλάκα» στον Ινιάριτου και δηλώνει ότι το ντοκιμαντέρ «Melania» τα πήγε καλύτερα σε εισπράξεις αναλογικά με τις αίθουσες που προβλήθηκε. «Σε επίπεδο μέσου όρου ανά κινηματογράφο, το “Melania” ξεπέρασε το “Digger” του Τομ Κρουζ κατά περίπου 67%, παρότι κυκλοφόρησε σε περίπου τις μισές αίθουσες από τις 1.543 αίθουσες του δεύτερου», τόνισε σε ανάρτησή του στα social media.

Η «πανωλεθρία» είναι εμφανής στα νούμερα, που ως γνωστόν, στο Χόλιγουντ και όχι μόνο, λένε την αλήθεια. Με κόστος παραγωγής και προώθησης πάνω από τα 150 εκατομμύρια δολάρια, το «Digger» έκανε πρεμιέρα με παγκόσμιες εισπράξεις 20 εκατομμύρια δολάρια, 8 εκ των οποίων στις ΗΠΑ. Ούτε στη χώρα μας «περπάτησε» η ταινία, καθώς το πρώτο τετραήμερο έκοψε 12.264 εισιτήρια και πιθανότατα η «διαφήμιση από στόμα σε στόμα» δεν πρόκειται να το σώσει στη συνέχεια της πορείας του στις αίθουσες. Ηταν η χειρότερη επίδοση ταινίας του Τομ Κρουζ στη μεγάλη οθόνη και ίσως η μεγαλύτερη αποτυχία της Warner, που αγοράστηκε από την Paramount έναντι 111 δισ. δολαρίων, μαζί με τις επιδόσεις άλλων ταινιών της φετινής χρονιάς σαν το «Supergirl» και το «The bride». Και όλα αυτά από έναν σκηνοθέτη σαν τον Αλεχάντρο Γκονζάλεζ Ινιάριτου, που έχει τιμηθεί με δύο Οσκαρ σκηνοθεσίας, το ένα μετά το άλλο («Birdman» και «Η επιστροφή»), και από έναν πρωταγωνιστή που έχει αποδείξει ότι ακόμα και τώρα, στα 64 του χρόνια, έχει τη δύναμη να φέρνει μαζικά το κοινό στις αίθουσες. Δεν αποκλείεται βέβαια να τον δούμε στη συνέχεια να διεκδικεί Οσκαρ α’ ανδρικής ερμηνείας, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση.

Mετά από όλα αυτά, το Χόλιγουντ αναρωτιέται γιατί η ταινία απέτυχε να βρει το κοινό της και δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η μεγαλομανία του Ινιάριτου έπαιξε τον ρόλο της. Το «Digger» υποτίθεται ότι είναι μια σάτιρα για την περιβαλλοντική κρίση και πώς την αντιλαμβάνονται αυτοί που είναι κυρίως υπεύθυνοι για αυτήν, αλλά τα «μαύρα» αστεία της φαίνεται να μην «περνάνε» στον θεατή.

Οι ικανότατοι ηθοποιοί που ανέλαβαν τους δεύτερους ρόλους είναι σχεδόν χαμένοι και θαμμένοι στο background, βλέπε Σάντρα Χούλερ στον ρόλο της αδελφής του Ντίγκερ, ενώ οι μονόλογοι του κεντρικού ήρωα της ταινίας εκπέμπουν διδακτισμό, χαρακτηριστικό που απωθεί όταν εντοπίζεται. Ο ίδιος ο Τομ Κρουζ είναι σχεδόν αγνώριστος κάτω από έντονο μακιγιάζ και προσθετικά, ενώ τα χρώματα και η αισθητική της ταινίας αφήνουν μια «κλινική» αίσθηση στον θεατή παρά τη «θερμοκρασία» του σεναρίου, αλλά και τον τρόπο που οι διάλογοι εκφέρονται μεγαλοφώνως από τους πρωταγωνιστές. Ισως και αυτό το τελευταίο να διώχνει τελικά παρά να προσκαλεί ακόμα και όταν όντως κρίνεται αναγκαίο.

Δίπλα σε όλα αυτά προσθέστε και την «αντίστροφη» καμπάνια προώθησης της ταινίας, όπου χρησιμοποιήθηκαν τα όχι και τόσο κολακευτικά σχόλια της κριτικής ως ικανός λόγος για να εξάψει την περιέργεια του κοινού, και κάπως έτσι φτάνουμε στην παταγώδη εμπορική αποτυχία. Λίγες εβδομάδες πριν από την πρεμιέρα του «Digger», ο Τομ Κρουζ έδινε ένα teaser για την επόμενη ταινία του, το «Days of thunder II» με την Αν Χάθαγουεϊ. Ισως κι αυτό να σημαίνει κάτι.

Ισως αναγνωριστεί στο μέλλον

Ενδεχομένως στο μέλλον η ταινία να αναγνωρισθεί για τις πολλές αρετές της και δεν είναι λίγα τα παραδείγματα όπου αρκετές σπουδαίες ταινίες κατέκτησαν την αναγνώριση που άξιζαν δεκαετίες μετά την πρεμιέρα τους. Ομως προς το παρόν, η Warner το φυσάει και δεν κρυώνει. Και ο Ινιάριτου επίσης. Οσο για τον Τομ Κρουζ; Είναι προφανές πως το στάτους του, που έχτισε με τόση επιμέλεια όλα αυτά τα χρόνια, δεν πρόκειται να αλλοιωθεί από αυτό το στραβοπάτημα.