ΠΑΝΟΣ ΑΜΥΡΑΣ

Αν αφήσουμε στην άκρη τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, που δεν έχουν τέλος, η κυβέρνηση δεν έχει να επιδείξει το παραμικρό έργο. Οι περισσότεροι υπουργοί λειτουργούν με τον αραμπά. Το νομοθετικό έργο τους είναι περιορισμένο ενώ αναλώνονται στο πώς θα βολέψουν κομματικό στρατό δημιουργώντας νέους κρατικούς φορείς. Γράφει ο Πάνος Αμυράς*

Ο εμπαιγμός των πολιτών από την κυβέρνηση δεν έχει προηγούμενο. Σύμφωνα με όσα διαρρέουν από το υπουργείο Οικονομικών, η κυβέρνηση συζητά να μειωθεί το αφορολόγητο όριο από το σημερινό επίπεδο των 8.500 ευρώ στις 6.000 ευρώ, προκειμένου «να μείνουν ανέπαφες οι προσωρινές διαφορές στις συντάξεις».

Απορεί κανείς πραγματικά με τις θεωρίες που αναπτύσσουν σε καθημερινή βάση οι «στρατηγοί του Μαξίμου» προκειμένου να καλύψουν την προφανή ανικανότητα της κυβέρνησης να προχωρήσει όχι μόνο τη διαπραγμάτευση αλλά οποιοδήποτε έργο έχει αναλάβει.

«Τι χειρότερο μπορούμε να πάθουμε;». Με αυτό το σκεπτικό ψήφισαν οι πολίτες τον Ιανουάριο του 2015 και έφεραν τον κ. Τσίπρα στην εξουσία.

Το παλιό ανέκδοτο λέει ότι τραπεζίτης είναι «ο άνθρωπος που θα σε πιέσει να αγοράσεις ομπρέλα το καλοκαίρι και θα σου την πάρει όταν θα αρχίσει να βρέχει το φθινόπωρο».

Ο Αλέκος Φλαμπουράρης επανεμφανίστηκε στο προσκήνιο και με δηλώσεις του στον ΣΚΑΪ τόνισε ότι «από τα μέσα του 2017 θα βλέπουμε μια ανάπτυξη που θα τρίβουμε τα μάτια μας».

Δύο χρόνια είναι ικανό διάστημα για να κριθούν η αποτελεσματικότητα και η ικανότητα ενός πρωθυπουργού. Μάλιστα, στα χρόνια των Μνημονίων οι τετραετίες των κυβερνήσεων μετατράπηκαν σε διετίες αλλάζοντας τα δεδομένα του πολιτικού χρόνου.

Το συγκλονιστικότερο από την προχθεσινή συνεδρίαση του Eurogroup δεν ήταν η κοινή γραμμή που υιοθέτησαν οι δανειστές για λήψη μέτρων ύψους 4,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά ότι δεν βρέθηκε ούτε ένας υπουργός να πει μια καλή κουβέντα για την Ελλάδα.

Αρκετά πια με τα κροκοδείλια δάκρυα για τους νέους που φεύγουν στο εξωτερικό για να βρουν την τύχη τους! Πολύ καλά πράττουν, δεν είναι παράλογοι για να δηλώνουν σε ποσοστό άνω του 70% ότι θα δοκίμαζαν την τύχη τους στο εξωτερικό προς εξεύρεση εργασίας.

«Ούτε ένα ευρώ για νέα μέτρα δεν πρόκειται να δεχθεί η κυβέρνηση», διαμήνυσε ο πρωθυπουργός στη συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» αποδεικνύοντας ότι τα δύο χρόνια παραμονής του στην εξουσία δεν αλλοτρίωσαν τον χαρακτήρα του.

Σήμερα πρέπει να είναι μία ξεχωριστή ημέρα για όλους στο Μέγαρο Μαξίμου. Συμπληρώνονται δύο χρόνια παραμονής του Αλέξη Τσίπρα στην εξουσία και η ατμόσφαιρα στο στρατηγείο της κυβέρνησης θα πρέπει να είναι γιορτινή.

Εάν έχουμε καταλάβει καλά, στις 26 Ιανουαρίου συγκαλείται η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για να αποφανθεί εάν το Σύνταγμα της Ελλάδας είναι συνταγματικό ή όχι!

Δυσαρεστήθηκαν ορισμένα περιφερειακά στελέχη της Ν.Δ. από την εκλογική συνεργασία με τη Δράση και ανέβηκαν στα «κάγκελα».

Για άλλη μια φορά η Ελλάδα φτάνει στο σημείο μηδέν. Η κυβέρνηση στήριξε όλη τη διαπραγματευτική της τακτική σε λάθος χαρτιά. Αμέσως μετά το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης, τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο κ. Τσίπρας πίστεψε ότι θα μπορούσε να αποφύγει τη λήψη μέτρων για τα οποία έχει δεσμευθεί με την υπογραφή του μέσω της πολιτικής […]

Πριν από δύο χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδιζε τις εκλογές με 36,34% έναντι 27,81% που είχε λάβει η Νέα Δημοκρατία.

Το πιο ανατριχιαστικό για την κυβερνητική διαπραγμάτευση με τους δανειστές το κρατούσε για το τέλος ο πρωθυπουργός. Κλείνοντας τη δευτερολογία του στη Βουλή, και αφού πρώτα επιτέθηκε κατά του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Τσίπρας ανέπτυξε την «ατράνταχτη» επιχειρηματολογία του για το πώς τελικά θα κατατροπώσει το ΔΝΤ και την παρέα του.

Mέχρι την Τρίτη ο ΔΟΛ αποτελούσε για την κυβέρνηση το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα διαπλοκής, κακοδιοίκησης και θαλασσοδανείων.

Επί μήνες παρακολουθούσαμε από το κανάλι της Βουλής τους βουλευτές της συμπολίτευσης που συμμετείχαν στην Εξεταστική Επιτροπή για τα δάνεια κομμάτων και μέσων ενημέρωσης να σφυροκοπούν τους μάρτυρες που καλούνταν να καταθέσουν, είτε προέρχονταν από το χώρο της πολιτικής είτε από τα media.

Η Ελλάδα διολισθαίνει ξανά στα βαθιά νερά της πολιτικής και οικονομικής αβεβαιότητας. Μόνο που τώρα τα πράγματα είναι επικίνδυνα γιατί δεν βρισκόμαστε σε «αχαρτογράφητες περιοχές» λόγω ερασιτεχνισμών ή και εγκληματικών λαθών, όπως συνέβη με τη διαπραγμάτευση του πρώτου εξαμήνου του 2015, αλλά ως αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών και σκοπιμοτήτων.

Μέχρι τώρα ξέραμε ότι το Μέγαρο Μαξίμου ζει στο δικό του παράλληλο κόσμο μακριά από την πραγματικότητα που βιώνει ο μέσος πολίτης. Τα δείγματα αλαζονείας πολλά και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα για την κυβέρνηση της Αριστεράς.

Πόσο μπορεί να σταθεί στην εξουσία μία κυβέρνηση που έχει χάσει την επαφή της με την κοινωνία, δεν εμπνέει καμία εμπιστοσύνη στους πολίτες και θεωρείται αναξιόπιστη από τους Ευρωπαίους εταίρους της; Αυτό είναι το πολιτικό πλαίσιο στο οποίο κινείται πλέον ο κ. Τσίπρας.