ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ

Λίγοι αμφισβητούν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δοξάστηκε αντιπολιτευόμενος, χάρις και στις σκληρές επιθέσεις των συστημικών ΜΜΕ. Ομως, μετά την πρώτη «κρυάδα» της εξουσίας κινδυνεύει, όπως όλοι οι λαϊκιστές, με πλήρη απομυθοποίηση, δεδομένου ότι στους πρώτους δυόμισι μήνες της θητείας του έπεσε πάνω στον τοίχο της σκληρής πραγματικότητας – ειδικά σε καίρια ζητήματα εσωτερικής πολιτικής.

Οσο αντίθετο κι αν βρίσκει τον Ντόναλντ Τραμπ, στην κλιματική αλλαγή απέδωσε ξεκάθαρα ο πρόεδρος της Κολομβίας, Χουάν Μανουέλ Σάντος, τη μεγαλύτερη φυσική καταστροφή στην ιστορία της λατινοαμερικανικής χώρας – με εξαίρεση την τραγωδία του ηφαιστείου Αρμέρο το 1985, που είχε 20.000 νεκρούς.

ΤΟ ΧΑΛΙ για τα Ηλύσια μοιάζει κιόλας στρωμένο για τον ανεξάρτητο κεντρώο Εμανουέλ Μακρόν, εκτός κι αν το ασυνήθιστα υψηλό ποσοστό αναποφάσιστων (40% στις δημοσκοπήσεις) γείρει προς τη Λεπέν, κάτι που δεν διαφαίνεται.

Ο σερίφης Τραμπ ανακάλυψε τους ενόχους για το αμερικανικό έλλειμμα 500 δισ. δολαρίων. Τους τύλιξε λοιπόν σε μια κόλλα χαρτί και το επόμενο τρίμηνο θα τους τοιχοκολλάει στα σαλούν με την επιγραφή Wanted.

Πέρα από ιστορικό γεγονός καθαυτό (είναι σαν οι απόγονοι των αρχαίων Περσών να… γιορτάζουν την ήττα τους στον Μαραθώνα το 490 π.Χ.) ο Πρώτος Διεθνής Μαραθώνιος της Τεχεράνης την Παρασκευή 7 Απριλίου είναι μια έμμεση διπλωματική απάντηση των Ιρανών στον ταξιδιωτικό αποκλεισμό του Ντόναλντ Τραμπ – και στο γενικότερο κλίμα εχθρότητας, που καλλιεργεί εις βάρος […]

«Τώρα έχω γίνει θάνατος. Καταστροφέας του κόσμου…», μονολογούσε σε στιγμές αυτοκριτικής ο πατέρας της ατομικής βόμβας, Ρόμπερτ Οπενχάιμερ.

Μικρογραφία της «Ευρώπης πολλών ταχυτήτων» είναι η ίδια Γερμανία, όπου οι αριθμοί ευημερούν αλά καρτ και το κοινωνικό κεκτημένο αρχίζει να πηγαίνει περίπατο. Αν δεν μας πιστεύετε, ιδού οι αποδείξεις:

Δεν μας αρέσει η συνωμοσιολογία, αλλά δεν μπορούμε να προσπεράσουμε την είδηση. Το τριήμερο 24-26 Μαρτίου φιλοξενήθηκε στο Ριτς-Κάρλτον της Ουάσιγκτον η ετήσια σύνοδος της διαβόητης «Τριμερούς Επιτροπής», που ίδρυσε το 1973 ο άρτι αποδημήσας εις Κύριον, Ντέιβιντ Ροκφέλερ, με στόχο να συσπειρώσει τους ισχυρούς του χρήματος γύρω από το σχέδιο της παγκοσμιοποίησης.

Το σωτήριον έτος 1002 μ.Χ. ο Αγγλοσάξωνας βασιλιάς Εθελροντ ο Ανέτοιμος έσφαξε χιλιάδες Δανούς Βίκινγκς, που είχαν εγκατασταθεί στην ανατολική Αγγλία τους δύο προηγούμενους αιώνες.

ΤΗΝ ΑΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗ συμπεριφορά του Γερούν Ντάισελμπλουμ απέναντι σε Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία -τους «σπάταλους του Νότου, που χρεώθηκαν επειδή το έριξαν στις γυναίκες και στο ποτό»- την ερμήνευσε σε ανύποπτο χρόνο ο… Εμανουέλ Μακρόν.

Συνήθως οι ειδησεογραφικές μας αναφορές στο Ισραήλ περιορίζονται στις κοινές αεροναυτικές ασκήσεις (μαζί με Κύπρο-Αίγυπτο στην Ανατολική Μεσόγειο, για την αναχαίτιση της τουρκικής επιθετικότητας στα ενεργειακά οικόπεδα), στις εξάρσεις του Μεσανατολικού και στις διακυμάνσεις των σχέσεων Τελ Αβίβ-Ουάσιγκτον.

Στην Ελλάδα του ‘80, που αναβίωσε αυτές τις μέρες στο Γκάζι, είχε ακουστεί η all time classic προεκλογική εξαγγελία του Ψηλού για φθηνότερα αυτοκίνητα, που «τρολαρίστηκε» άσχημα από τους αντιπάλους: «Καλύτερα παπάκι παρά τον Μητσοτάκη!», αντιγύριζε κοροϊδευτικά η φυλή των πασόκων, κερδίζοντας τελικά εκείνη τη μάχη.

Από τη στιγμή που ο Τραμπ ζητάει από ολόκληρη Γερμανία να του πληρώσει «έξοδα προστασίας» (από τη σοβιετική αρκούδα στον Ψυχρό Πόλεμο) μαζί με (ανύπαρκτες κατά τους ειδικούς) λειτουργικές δαπάνες του ΝΑΤΟ, θα ήταν παράξενο να μην απαιτήσει από τη δύσμοιρη Καμπότζη να του εξοφλήσει ένα ξεχασμένο «πολεμικό χρέος» 500 εκατ. δολαρίων της… δεκαετίας του […]

Σερφάροντας στον ηλεκτρονικό Τύπο της Ιταλίας (κάποτε τον ξεφυλλίζαμε, αλλά πάνε αυτές οι εποχές…) μένουμε έκπληκτοι από κάποιες ομοιότητες που αφορούν τις πολιτικές υποσχέσεις, τη γραφειοκρατία και το «περίμενε». Τουλάχιστον εμείς έχουμε τη (βάσιμη) δικαιολογία των ανάλγητων δανειστών- η ιταλική κυβέρνηση τι έχει;

Τώρα που τέλειωσαν οι στεναγμοί ανακούφισης και οι πανηγυρισμοί ανά την Ευρώπη για την ήττα του Βίλντερς στην Ολλανδία, έφτασε η ώρα να κάνουμε ταμείο με κρύο αίμα.

Αρκετοί Γάλλοι αναλυτές θεωρούν επιπόλαιη την αντίληψη πως η μάχη των προεδρικών εκλογών έχει κριθεί υπέρ του Εμανουέλ Μακρόν, μόνο και μόνο επειδή διατηρεί δημοσκοπική απόσταση ασφαλείας. «Αυτό το 60-40 ή 62-38 απέναντι στη Λεπέν δεν λέει και πολλά πράγματα», επισημαίνουν. «Οι δυνητικοί ψηφοφόροι του Μακρόν δεν είναι τσιμεντωμένοι, ενώ ο πρώην υπουργός του Ολάντ […]

Πολιτική και δημοσιογραφία αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία εδώ κι αιώνες, αλλά κάποιες μεταπηδήσεις από το ένα στρατόπεδο στο άλλο δεν παύουν να μας εκπλήσσουν.

Τις προτροπές του Γιάννη Στουρνάρα στις ελληνικές κυβερνήσεις να εφαρμόσουν πιστά το Μνημόνιο για να βγει η ελληνική οικονομία από την κρίση θύμισε η παρέμβαση του Ιταλού ομολόγου του, Βιτσέντσο Βίσκο, σε συνέδριο του Διεθνούς Ινστιτούτου Πολιτικών Μελετών (ISPI) στο Μιλάνο.

Εναν Πάπα για… τη Βελκουλέσκου θα ήθελε μαζί του ο Τσακαλώτος στο «Χίλτον», μπας και ξορκίσει τον εφιάλτη του ΔΝΤ. Αλλού όμως το όνειρο κι αλλού το θαύμα…

Ως γνωστόν, ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Ετσι, η πρόθεση της γερμανικής κυβέρνησης να καταπολεμήσει με δρακόντειες ποινές την ανεξέλεγκτη σπορά ψευδών ειδήσεων και πολιτικού μίσους στο Twitter, το Facebook και τις λοιπές «εκκλησίες του ηλεκτρονικού δήμου», κινδυνεύει να δημιουργήσει έναν «μόνιμο μηχανισμό λογοκρισίας στο Διαδίκτυο», όπως προειδοποίησε με ανησυχία […]

«Μαντέψτε ποιος επιστρέφει. Ο Χόσνι Μουμπάρακ απελευθερώνεται εντός ωρών» έγραψε χθες ειρωνικά η αιγυπτιακή ιστοσελίδα The New Arab, μεταφέροντας την -φρέσκια, εκείνη την ώρα- είδηση ότι ο πρώην δικτάτορας της Αιγύπτου μπορεί να γυρίσει στο σπιτάκι του, ωσάν η Αραβική Ανοιξη να μη συνέβη ποτέ.