ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ της ιστορικής συνάντησης του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Πάπα Λέοντος ΙΔ’ στη Νίκαια της Βιθυνίας, για τον εορτασμό των 1.700 ετών από την Α’ Οικουμενική Σύνοδο, σηματοδοτεί τη δέσμευση των δύο θρησκευτικών ηγετών για την ενότητα των χριστιανικών Εκκλησιών και τη συνέχιση ενός πιο ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ Ορθόδοξης και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Και τούτο, παρά τις θεολογικές διαφορές που υπάρχουν και οι οποίες δεν είναι καθόλου εύκολο να αρθούν.
ΟΠΩΣ ΕΠΕΣΗΜΑΝΕ σχετικώς ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, ένας φωτισμένος Ιεράρχης, ο οποίος είναι και καθηγητής Πανεπιστημίου και άριστος γνώστης των θεμάτων αυτών, η συνάντηση Πάπα – Πατριάρχη σε αυτόν τον ιστορικό τόπο, για τον συγκεκριμένο λόγο, αποτελεί ένα μήνυμα ενότητας, ειρήνης, καταλλαγής, αλήθειας και αγάπης προς όλο τον κόσμο των χριστιανικών Εκκλησιών. Μάλιστα, η σημασία της συνάντησης ενισχύεται από το γεγονός ότι, πέρα από τους δύο Προκαθημένους, παρευρέθησαν και εκπρόσωποι από άλλες Εκκλησίες και ομολογίες. Σημειώνεται ότι ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας ήταν ο εισηγητής στην πανηγυρική συνεδρία της Ιεραρχίας για την Α’ Οικουμενική Σύνοδο.
ΜΙΛΩΝΤΑΣ, λοιπόν, για τη βαθύτερη ουσία, και όχι μόνο για τη σημειολογία του γεγονότος, η Νίκαια είναι ο τόπος όπου πραγματοποιήθηκε η έκφραση της ενότητας των χριστιανών το 325 μ.Χ. και η Α’ Οικουμενική Σύνοδος είναι ο τρόπος με τον οποίο έγινε αυτή η έκφραση, όπως εύστοχα παρατηρεί ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας. Αυτό σημαίνει, όπως είπε, ότι η χριστιανική Εκκλησία, στην ενότητά της, στέλνει ακριβώς αυτό το μήνυμα σε μια περίοδο όπου υπάρχουν πάρα πολλές γεωπολιτικές ανακατατάξεις, πόλεμοι και αμφισβήτηση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμα και διωγμός των χριστιανικών Εκκλησιών και της χριστιανικής πίστεως. Ως εκ τούτου, το μήνυμα αυτό θα πρέπει να είναι μια αναγγελία καταλλαγής, ώστε η παγκόσμια κοινότητα να ξαναβρεί την πορεία της μέσα από μια διαδικασία συνύπαρξης και σεβασμού του ανθρώπου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θρησκευτικών ελευθεριών.
ΣΙΓΟΥΡΑ, η συζήτηση που έχει ανοίξει για έναν κοινό εορτασμό του Πάσχα θα σήμαινε την επιστροφή στην ενωτική εκκλησιαστική παράδοση της Νίκαιας και θα ενίσχυε την κοινή χριστιανική μαρτυρία, εστιάζοντας στα μηνύματα ειρήνης, αγάπης και συνεργασίας σε έναν σύγχρονο κόσμο που ταλανίζεται από σοβαρότατα προβλήματα και αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις, στις οποίες η Εκκλησία καλείται να δώσει απαντήσεις. Οι διαφορές μεταξύ των χριστιανικών Εκκλησιών δείχνουν να είναι δυσεπίλυτες, αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι εμπόδιο προκειμένου να εκφράσουν την ενότητά τους μέσα από έναν λόγο εποικοδομητικό στη σύγχρονη κοινωνία και να δώσουν απαντήσεις στα προβλήματα.
