Ο εορτασμός του Πάσχα συμπίπτει με μια χρονική συγκυρία ιδιαίτερα δύσκολη για την ανθρωπότητα. Με προκλήσεις για τη Χριστιανοσύνη και ολόκληρο τον κόσμο και, βεβαίως, για την Ελλάδα και τους Ελληνες. Και η ειδοποιός διαφορά από το εβραϊκό Πάσχα -το οποίο καθιερώθηκε από την εβραϊκή λέξη πεσάχ, που σημαίνει πέρασμα, διάβαση, σε ανάμνηση της εξόδου των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, προεικονίζοντας ωστόσο το χριστιανικό Πάσχα- είναι η Ανάσταση, που στέλνει ένα μήνυμα αγάπης, ανθρωπιάς, ειρήνης και ελπίδας.
Η φετινή ημερολογιακή σύμπτωση του Πάσχα των Ορθοδόξων με το Πάσχα των Καθολικών επαναφέρει το ζήτημα ενός μόνιμου κοινού εορτασμού. Και, υπό το πρίσμα αυτό, αποκτούν ιδιαίτερη σημασία η ιστορική πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και η ευχή που διατύπωσε η Σύναξη της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όπως ο κοινός εορτασµός του Πάσχα να αποτελέσει την απαρχή της καθιέρωσης κοινής ηµεροµηνίας για τον εορτασµό του κατ’ έτος, με βάση το Πασχάλιον της καθ’ ηµάς Ορθοδόξου Εκκλησίας. Μια ενδεχόμενη τέτοια εξέλιξη, μάλιστα, θα μπορούσε να συνδυαστεί με μια κοσμοϊστορική επέτειο για τον Χριστιανισμό, που είναι η συμπλήρωση 1.700 χρόνων από την Α’ Οικουμενική Σύνοδο, η οποία συνήλθε στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ.
Και όλα αυτά σε μια κρίσιμη περίοδο με πολέμους, στρατιωτικούς και οικονομικούς, ακόμα και διωγμούς χριστιανών, όπως συμβαίνει σήμερα στη Συρία. Οπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, ένας πραγματικά φωτισμένος ιεράρχης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και άριστος γνώστης αυτών των θεμάτων, «η χριστιανική πίστη σήμερα βρίσκεται σε διωγμό και επιτελείται μία θρησκευτική γενοκτονία, είτε επειδή κάποιοι πίστεψαν σε μία δήθεν μετάλλαξη των τζιχαντιστών σε πολιτισμένους εκφραστές ενός άλλου καθεστώτος είτε επειδή κάποιοι επένδυσαν σε ένα κατεστημένο, το οποίο υποκινούν και υποστηρίζουν, επειδή εξυπηρετεί την αποχριστιανοποίηση της Συρίας και την πλήρη ισλαμοποίησή της, το σχέδιο διαμελισμού της, αλλά και τον αναθεωρητισμό τους. Ηδη τα θύματα μετριούνται σε χιλιάδες και οι σκηνές βαρβαρότητας έναντι των χριστιανικών κοινοτήτων χαρακτηρίζουν την καθημερινότητα στη συριακή κοινωνία».
Γι’ αυτό, όπως σημειώνει, «η παγκόσμια διεθνής κοινότητα θα πρέπει να αφυπνιστεί και να συστρατευτεί με σκοπό την προστασία των εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων και προπάντων των χριστιανικών, εάν θέλει να είναι συνεπής προς την ιστορία και τον πολιτισμό της, ως κοινότητα ειρήνης, συνύπαρξης και καταλλαγής».
Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα στους αναγνώστες μας, όλους τους Ελληνες και τους λαούς που δοκιμάζονται!
