Σε γενικές γραμμές, η στρατηγική των ΗΠΑ για τη Γάζα δεν διαφέρει σημαντικά από τα σχέδια του Ισραήλ. Το τελευταίο διάστημα, ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις για αντικρουόμενες προθέσεις και επιδιώξεις.
Σύμφωνα με πηγές της «Washington Post», το Κέντρο Πολιτικού και Στρατιωτικού Συντονισμού (CMMC) των ΗΠΑ, στο Κιργιάτ Γκατ του Ισραήλ, επεξεργάζεται σχέδια διοίκησης της Γάζας που αφήνουν το Τελ Αβίβ στο περιθώριο. Μέλη του οργανισμού κάνουν λόγο για χειρισμούς της διοίκησης, που σπέρνουν «χάος και σύγχυση», με το πρόβλημα να εντοπίζεται στη σφοδρή επιθυμία του Τραμπ να έχει εκείνος τον έλεγχο της μεταπολεμικής Γάζας.
Για να τo πετύχει ο Αμερικανός πρόεδρος θέλει οπωσδήποτε να εκμαιεύσει μια εντολή του ΟΗΕ, που θα του παράσχει τη διεθνή νομιμοποίηση να λύνει και να δένει στην πολύπαθη Λωρίδα. (Εδώ φαίνεται και ο καιροσκοπισμός του Αμερικανού προέδρου, που διαρκώς απαξιώνει τον ΟΗΕ, έχοντας φτάσει στο σημείο να χαρακτηρίσει κάποιες υπηρεσίες του «φίλους της Χαμάς»).
Το ότι ο Τραμπ καίγεται να τηρήσει τα διεθνή προσχήματα -κατά το πρότυπο του Μπους του πρεσβύτερου το 1991, που εξασφάλισε εντολή από το Συμβούλιο Ασφαλείας, για να διώξει τον Σαντάμ από το Κουβέιτ- υποδηλώνει ότι θέλει να είναι αυτός ο κυρίαρχος της Γάζας, με όχημα το λεγόμενο «Συμβούλιο της Ειρήνης», που θα τον φέρει ένα βήμα πιο κοντά στο Νόμπελ.
Χωρίς να αναπτύξει αμερικανικές μπότες στο έδαφος, ο Τραμπ αποζητά τον τυπικό έλεγχο της Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης από στρατεύματα αραβικών χωρών, η οποία προορίζεται να αναλάβει το δύσκολο (έως ακατόρθωτο;) έργο του αφοπλισμού της Χαμάς.
Κατά το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της «Washington Post», το βασικότερο σημείο τριβής HΠΑ-Ισραήλ είναι ο έλεγχος της εισόδου της ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα, τον οποίο η κυβέρνηση Νετανιάχου δεν θέλει να απεμπολήσει σε καμία περίπτωση. Η εφημερίδα δεν αποκλείει, βέβαια, και το ενδεχόμενο «θεατρικής συμπαιγνίας» Τραμπ-Νετανιάχου, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συγκατάθεση του ΟΗΕ.
