Στην Ελλάδα οι γαλατάδες πέθαναν προ πολλού. Στην Ιαπωνία οι αντίστοιχες «κυρίες Yakult», με τις χαρακτηριστικές γαλάζιες στολές, εξακολουθούν να διανέμουν ρόφημα γιαουρτιού από πόρτα σε πόρτα και να σώζουν ζωές.
Πριν από 90 χρόνια όταν ο δρ. Μινόρου Σιρότα, ιδρυτής της εταιρίας Yakult, λάνσαρε το γιαούρτι με προβιοτικά, δεν έβρισκε αρκετούς άνδρες γαλατάδες για το δίκτυο διανομής, οπότε στράφηκε στις συζύγους και τις κόρες τους. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια οι πωλήσεις εκτοξεύτηκαν.
Οι εποχές άλλαξαν, στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου στον 21ο αιώνα κυριαρχούν οι αυτόματοι πωλητές, όμως οι «κυρίες Yakult» εξακολουθούν να χτυπούν τις πόρτες χιλιάδων Γιαπωνέζων κάθε πρωί, προσφέροντας πολλά περισσότερα από ένα μπουκάλι γιαούρτι.
Σε μια χώρα όπου σχεδόν το 30% του πληθυσμού είναι άνω των 65 ετών και πολλοί ηλικιωμένοι ζουν πλέον μόνοι, η απομόνωση σκοτώνει. Πάνω από 40.000 άνθρωποι, το πρώτο εξάμηνο πέρυσι, πέθαναν μόνοι στα σπίτια τους. Σε πολλές περιπτώσεις οι γείτονες ειδοποιούν τις Αρχές μετά από εβδομάδες ή μήνες. Η λέξη kodokushi («θάνατος στη μοναξιά») αποτυπώνει αυτό το φαινόμενο.
Οι 31.000 «κυρίες Yakult» είναι σήμερα σανίδα σωτηρίας για πολλούς ηλικιωμένους πελάτες τους- η μοναδική ανθρώπινη επαφή που έχουν. Οι «κυρίες Yakult» που θα πουν μια καλημέρα, θα ρωτήσουν «πώς είσαι σήμερα;», θα πιάσουν κουβέντα για τον καιρό, τα λουλούδια στον κήπο και τις τιμές του κρέατος, λειτουργούν ως άτυποι «φύλακες» της κοινότητας.
Κάποιες φορές δεν χρειάζονται πολύπλοκα προγράμματα, αλλά μικρές κινήσεις που δείχνουν έγνοια. Ενα χτύπημα στην πόρτα, μια κουβέντα, ένα γιαούρτι.
