Βαθύτερες πτυχές της μετατροπής του προγραμματικού συνεδρίου της ΕΛΑΣ σε ιδρυτικό αποκαλύπτονται. Δεν είναι κυρίως η συνειδητοποίηση ότι το «πρόγραμμά» του είναι ανεπαρκέστατο για να αναδείξει τον Α. Τσίπρα σε αξιόμαχο αντίπαλο του Κ. Μητσοτάκη.
Είναι η απόφασή του να μετατρέψει το «κόμμα Ι.Χ.» σε «κόμμα Τσίπρα», με τίτλους κυριότητας και ετοιμοπόλεμο για την επιστροφή στον ακτιβισμό και την τοξικότητα του παλιού αυθεντικού ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος επίσης ήταν δικό του δημιούργημα.
Μια ΕΛΑΣ με εκλεγμένα και απολύτως ελεγχόμενα όργανα, εκλεγμένο χωρίς αντίπαλο πρόεδρο, καταστατικό, με κλειστά κέντρα αποφάσεων και με μονολιθική δημόσια έκφραση είναι το σταλινικών προδιαγραφών μοντέλο κόμματος, που εξυπηρετεί τον στόχο του Α. Τσίπρα να παίξει «σκληρή άμυνα», ώστε να μη χάσει τη δεύτερη θέση. Αλλωστε, όπως λένε στελέχη που «αγόρασαν» το αφήγημα του rebranding και τώρα βλέπουν τον εμπαιγμό, «αυτά, λίγο πολύ, γίνονταν σχεδόν από την αρχή», αλλά χάνονταν από την εκτυφλωτική λάμψη της πολυδάπανης καμπάνιας της «Ιθάκης» και του rebranding.
Τώρα που οι προβολείς έσβησαν και η σκοτεινή αλήθεια λάμπει, ξεδιπλώνεται το σταλινικής δομής κόμμα που χρειάζεται ο άνθρωπος που βαφτίστηκε αυτόκλητος σωτήρας της χώρας. Θυμίζοντας την Τουρκία, η οποία έδωσε την «συναίνεσή» της για το GSI, χωρίς να της ζητηθεί. Ετσι και ο Α. Τσίπρας ήρθε χωρίς να του το ζητήσει κανείς, εκτός από το «παρεάκι» των νταουλιών και ορισμένων πεπλανημένων, που αγνοούν ότι «ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του»…
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν από πηγές της Αμαλίας, ένας από τους βασικούς στόχους της εκλογής οργάνων είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων, ώστε να μπορούν να προσχωρήσουν στην ΕΛΑΣ μεταγραφές τύπου Χ. Δούκα, που μπορεί να αποτελέσουν αντίβαρο στην αφαίμαξη βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ από το ΠΑΣΟΚ. Οσο κι αν φαντάζει και είναι δύσκολο ο δήμαρχος Αθηναίων, που επέβαλε την πρωτόγνωρη συνεδριακή απόφαση «όχι συνεργασία με τη Ν.Δ.», να εγκαταλείψει το ΠΑΣΟΚ, του οποίου είναι μέλος καθοδηγητικού οργάνου, άλλο τόσο -όπως ισχυρίζονται παράγοντες της ΕΛΑΣ- «είναι έτοιμος» να συνταχθεί με τον Α. Τσίπρα. Με τον οποίο, άλλωστε, μάλλον έχει περισσότερα κοινά ιδεολογικά χαρακτηριστικά απ’ ό,τι με τον Ν. Ανδρουλάκη. Μένει να αποδειχθεί αν αυτό το σενάριο είναι υλοποιήσιμο ή αφορά έναν δεύτερο χρόνο μετά τις εκλογές.
Υπάρχουν όμως ήδη γεγονότα στην Αμαλίας, τα οποία προετοιμάζουν το έδαφος για τη σταλινοποίηση της ΕΛΑΣ στο Συνέδριο του Φεβρουαρίου. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν χαρακτηριστικά: Υπάρχουν απειλές κυρίως σε “νέα” στελέχη για διαγραφές, εφόσον δεν τηρούν απαρέγκλιτα τη “γραμμή”. Η “γραμμή” είναι ό,τι γράφει η “τεκμηρίωση” που λαμβάνουν κάθε μέρα τα στελέχη του κόμματος που βγαίνουν στα κανάλια».
Το κείμενο που διανέμεται έχει χαρακτηριστικά κόκκινα γράμματα bold, με τα οποία υπογραμμίζονται τα SOS σημεία. Τη συγγραφή της τεκμηρίωσης έχει αναλάβει μια ολιγομελής ομάδα, υπό το «ανήσυχο νιάτο» καθηγητή Ν. Μαραντζίδη και 2-3 άλλα «στελέχη» που άνθισαν στο παλιό υπόγειο της Κουμουνδούρου. Μεταξύ αυτών και η περίφημη Μαρία Μπαλάφα, η οποία έχει να επιδείξει σπουδαία καριέρα τρολ και τυφλή αφοσίωση στον έναν και μοναδικό αρχηγό. Σε αυτό το team υπάρχει και η βαριά σκιά του πανταχού παρόντος Θ. Καρτερού.
Είναι χαρακτηριστικό ότι φράσεις και απόψεις που έχουν λεχθεί από στελέχη της ΕΛΑΣ (εκπρόσωποι Τύπου και τομεάρχες) κι έχουν προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και ποταμό δακρύων από τα γέλια ήταν γραμμένα στην τεκμηρίωση. Από τις περίφημες θυρίδες και την Παγκόσμια Βάση Δεδομένων, που θα χρησιμοποιούνταν για τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου (η περίφημη πατριωτική εισφορά του 1%), έως το χθεσινό μαργαριτάρι, ότι η Τουρκία βγήκε από το πρόγραμμα των F-35 με παρέμβαση Τσίπρα, που δεν ήταν πρωθυπουργός όταν αποκλείστηκε η Τουρκία, δεν ήταν γκάφες. Δεν έκαναν γκάφα δηλαδή ο Ν. Νυφούδης (θυρίδες), Γ. Παππάς (Παγκόσμια Βάση Δεδομένων) και Αννα Παπαδοπούλου (F-35). Οι τερατολογίες ήταν καρπός της γνώσης και της κρίσης των Σουσλόφ της ΕΛΑΣ, που βγάζουν γραμμή…
Στο πλαίσιο της σταλινοποίησης της ΕΛΑΣ είναι και η ένταξη του Κ. Ζαχαριάδη στο επικοινωνιακό επιτελείο της Αμαλίας. Μια από τις βασικές αρμοδιότητές του είναι να δίνει το πράσινο φως ή να βγάζει κόκκινη κάρτα στο ποιος/ποια θα βγαίνουν ή όχι στα κανάλια. Αλλά και να ενισχύσει τη στοχοποίηση κυβερνητικών στελεχών ή βουλευτών της Ν.Δ. με προπαγανδιστικά πυρά.
Είναι προφανές ότι τα Χειμερινά Ανάκτορα πρέπει να αναμένουν σφοδρή επίθεση από τον στρατό των ατάκτων, μετά τον Φεβρουάριο.
ΑΙΧΜΗ
ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΥΛΟΣ
Σχεδόν πάντοτε υπήρχαν μετακινήσεις βουλευτών από κόμμα σε κόμμα. Αλλά ποτέ ξανά σε τέτοια κλίμακα. Ποτέ ξανά η πολιτική μετανάστευση δεν είχε γίνει πολιτική επιδημία, όπως έχει γίνει στη σημερινή Βουλή.
Η θρυαλλίδα ήταν η αρχική διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ με υπογραφή Α. Τσίπρα, η οποία στη συνέχεια προκάλεσε αλυσιδωτές διασπάσεις. Εως σχεδόν τη διάσπαση του ατόμου. Ας πούμε, ο Π. Πολάκης είναι έτοιμος να διασπαστεί με τη Ρ. Δούρου και τούμπαλιν. Η διάλυση των παράνομων Σπαρτιατών ήταν ένας δεύτερος λόγος, που αυξήθηκαν τα μεταναστευτικά ρεύματα στη Βουλή.
Ωστόσο, η βασική διαδρομή των μεταναστευτικών ροών είναι το τρίγωνο Κουμουνδούρου-Χ. Τρικούπη και Αμαλίας. Η μάχη των μαχών δίνεται μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ, που έχουν σπάσει τα φράγματα, αλλά και τους ηθικοπολιτικούς φραγμούς, με ταπεινό έπαθλο τη δεύτερη θέση. Μεταγραφή εσύ, σέντρα εγώ. Και μετά μεταγραφή εγώ, σέντρα εσύ.
Πάνω απ’ αυτό το ανάρμοστο πηγαινέλα πλανάται μια σκοτεινή λήθη. Σαν να ξεχάστηκαν όλα όσα ειπώθηκαν και έγιναν τα προηγούμενα χρόνια. Υπάρχουν βουλευτές οι οποίοι/ες έκαναν έναν πλήρη κύκλο. Σαν να λέμε στροφή 360 μοιρών. Κατέληξαν στο κόμμα από το οποίο έφυγαν, περνώντας στο ενδιάμεσο άλλα 3-4 κόμματα.
Προφανώς και είναι αναφαίρετο δικαίωμα να αλλάζει κανείς άποψη. Και μερικές φορές είναι και γενναίο. Ομως αυτή η ατέλειωτη καρεκλοθηρική συμπεριφορά είναι κάτι άλλο. Είναι σημεία των καιρών, στους οποίους υπεράνω όλων είναι η …πάρτη του κάθε μετανάστη πολιτικού. Είναι η αποθέωση του βολέματος κόντρα σε αρχές. Είναι η ιδεολογική σύγχυση που λειτουργεί και ως άλλοθι.
Βοηθάει σε αυτό και ο παγκόσμιος πολιτικός χυλός που παράγει η κρίση. Βοηθάει το ότι τα κόμματα, κυρίως της Κεντροαριστεράς, βρίσκονται σε υπαρξιακή κρίση. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα στην Ευρώπη, άλλοτε κάστρο του σοσιαλισμού και της σοσιαλδημοκρατίας, υπάρχουν ελάχιστες σοσιαλιστικές κυβερνήσεις. Βοηθάει και η ενίσχυση της Ακροδεξιάς, η οποία τρυπώνει στα κενά που άφησαν οι κεντροδεξιές και οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις. Αλλωστε, η βόμβα της κρίσης στα χέρια τους έσκασε.
Ομως αυτό το μεταναστευτικό ρεύμα, δεν δείχνει υγεία ή γνήσια αναζήτηση καλύτερης εναλλακτικής. Αφού στην ουσία δεν κάνει τίποτα άλλο, παρά να ανακυκλώνει τα ίδια «υλικά», περιμένοντας νέα προϊόντα.






















