Αύριο στη Σενζέν της Κίνας αναμένεται να πραγματοποιηθεί η ιστορική συνάντηση Τραμπ - Πούτιν - Σι. Πολλοί αναλυτές σε όλο τον κόσμο τη χαρακτηρίζουν, ήδη, ως μια «νέα Γιάλτα».
ΗΤΑΝ τον Φεβρουάριο του 1945 όταν στη Γιάλτα ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ, ο Ιωσήφ Στάλιν και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ μοίρασαν τον πλανήτη σε σφαίρες επιρροής, δημιουργώντας τις ισορροπίες της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, οι οποίες παρέμειναν ισχυρές έως τα τέλη της δεκαετίας του ’80, όταν κατέρρευσε ο κομμουνισμός.
ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να γνωρίζει τι θα προκύψει από την τριμερή σύνοδο της Σενζέν. Προφανώς και στο τραπέζι της συνάντησης θα τεθούν οι πόλεμοι σε Ουκρανία και Ιράν, η ένταση Κίνας – Ταϊβάν, η παγκόσμια ενεργειακή κρίση, οι δασμοί, οι σπάνιες γαίες, η Τεχνητή Νοημοσύνη και πολλά ακόμα πράγματα.
ΕΙΝΑΙ άγνωστο αν θα υπάρξουν συμφωνίες πάνω ή κάτω από το τραπέζι και αν όντως θα προκύψουν κάποιες νέες σφαίρες επιρροής των τριών μεγάλων υπερδυνάμεων. Γιατί μπορεί οι φωτογραφίες να θυμίζουν τη διάσκεψη της Γιάλτας, αλλά για να αποκτήσει το ίδιο ιστορικό βάρος η τριμερής σύνοδος της Σενζέν θα πρέπει τα αποτελέσματά της να είναι κατ’ αναλογία σημαντικά.
ΕΩΣ τώρα, πάντως, από τις πρόσφατες συναντήσεις Τραμπ – Πούτιν και Τραμπ – Σι, πέρα από «καλό κλίμα και θερμά λόγια», δεν έχει προκύψει κάτι χειροπιαστό. Υπομονή, λοιπόν, και σε περίπου 24 ώρες θα γνωρίζουμε, αν και εφόσον υπάρξει κάτι θεαματικό.
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ από τα αποτελέσματα της διάσκεψης της Σένζεν, προκύπτει όμως ένα σημαντικό συμπέρασμα. Η απουσία της Ευρώπης υποδηλώνει την αδυναμία της να λαμβάνει μέρος σε τέτοιου είδους σημαντικές συναντήσεις ως ισχυρός πόλος. Στην ουσία, οι τρεις υπερδυνάμεις συζητούν για το μέλλον του πλανήτη και η Ευρώπη απλά περιμένει να ακούσει αν και τι θα αποφασίσουν, ίσως και τον «λογαριασμό» που θα πρέπει να πληρώσει την επόμενη ημέρα.
Η Ε.Ε. δεν διαθέτει πλέον ισχυρή παραγωγή. Με την αποβιομηχάνιση και το Δημογραφικό, σε συνδυασμό με την ολοένα και αποδυναμωμένη οικονομία της, φαντάζει ως «φτωχός συγγενής». Δυστυχώς, οι «μεγάλοι ηγέτες» του παρελθόντος των δεκαετιών 1970-1990 δεν έβαλαν σε σωστή ρότα την Ευρώπη. Δεν προχώρησαν την πολιτική και οικονομική ενοποίησή της, αλλά στάθηκαν μόνο στην υλοποίηση της νομισματικής ενοποίησης, ενώ ποτέ δεν ασχολήθηκαν με τη στρατιωτική ισχύ της.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ και τώρα είναι αργά. Η Ευρώπη, όμως, ακόμα και τώρα μπορεί να δράσει. Να ξυπνήσει από τη γεωπολιτική της αφέλεια. Να προχωρήσει με γοργούς ρυθμούς την πολιτική και οικονομική της ενοποίηση. Να υλοποιήσει τις εκθέσεις Ντράγκι και Λέτα. Να επανασχεδιάσει τη βιομηχανική της παραγωγή. Να φτιάξει, επιτέλους, ευρωπαϊκό στρατό. Και να επαναδιεκδικήσει έναν ισχυρό ρόλο της απέναντι στις τρεις υπερδυνάμεις.























