Η συζήτηση περί διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων εξαντλείται ως επί το πλείστον στο Δημόσιο, στον κρατικό μηχανισμό, σε αυτό που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε «βαθύ κράτος». Σε αυτόν τον τομέα, λοιπόν, έχουν γίνει πολλά βήματα προς τα εμπρός τόσο με την ψηφιοποίηση των υπηρεσιών όσο και με το νέο πλαίσιο που δημιουργούν νόμοι, μέτρα και ρυθμίσεις, που έχουν νομοθετηθεί και υλοποιηθεί τα τελευταία επτά χρόνια.
ΣΟΒΑΡΑ προβλήματα, όμως, έχει και η λειτουργία του ιδιωτικού τομέα στη χώρα μας. Σε όλα τα επίπεδα. Από την τήρηση της φορολογικής νομοθεσίας μέχρι τις αμοιβές των εργαζομένων, αλλά και τους κανόνες ασφαλείας στη βιομηχανία.
ΤΟ τραγικό δυστύχημα που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο πέντε εργαζόμενων γυναικών στο εργοστάσιο της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα» αποκαλύπτει μια σειρά από παθογένειες και δυσλειτουργίες του ιδιωτικού τομέα.
ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως η συζήτηση αφορά και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους. Κάποιοι αναφέρουν πως το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας έχει μόλις τέσσερις ελεγκτές στη Θεσσαλία, όπου υπάρχουν πάνω από 6.000 επιχειρήσεις. Προφανώς και δεν μπορούν να κάνουν αποτελεσματικά τη δουλειά τους. Αρα, προφανώς, υπάρχουν ευθύνες της Πολιτείας.
ΑΣ μην κρυβόμαστε, όμως, πίσω από το δάχτυλό μας, το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το φέρουν οι ίδιες οι επιχειρήσεις.
ΤΙ προκύπτει από την έως τώρα έρευνα για τις συνθήκες λειτουργίας της «Βιολάντα»; Σύμφωνα με τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού υπήρχε μια «βόμβα αερίου» στο υπέδαφος, η οποία πυροδοτήθηκε από έναν σπινθήρα ηλεκτρομηχανής. Το υπόγειο 400 τετραγωνικών μέτρων και οι δύο εξωτερικές δεξαμενές προπανίου ήταν αυθαίρετα, δεν υπήρχαν στα πολεοδομικά σχέδια και στη μελέτη πυρασφάλειας, ενώ δεν είχαν σχέδια ασφαλείας και αισθητήρες ανίχνευσης.
Διαβάστε Επίσης
ΟΠΩΣ προκύπτει, η διαρροή ξεκίνησε πριν από 5 μήνες, έπειτα από εργασίες βαρέων οχημάτων σε δρόμο κάτω από τον οποίο βρίσκονταν οι σωλήνες με το προπάνιο, με αποτέλεσμα να «ποτίσει» το υπόγειο και τα τοιχία του εργοστασίου. Γι’ αυτό, άλλωστε, υπάρχουν και οκτώ καταθέσεις εργαζομένων για οσμή αερίου από το καλοκαίρι. Αξίζει να σημειωθεί πως σε όλο το εργοστάσιο υπήρχαν μόνο έξι ανιχνευτές διαρροής αερίου, οι οποίοι υπάρχει πιθανότητα να μην είχαν τοποθετηθεί σε σωστά σημεία.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ και απαιτούνται αυστηροί έλεγχοι από τις αρμόδιες αρχές. Αλλά το ερώτημα που προκύπτει είναι αν στην πραγματικότητα ο ιδιωτικός τομέας χρειάζεται «αστυνόμευση», για να τηρεί τις νόμιμες συνθήκες ασφαλείας στην εργασία. Δεν είναι αυτονόητο πως οι ίδιοι οι επιχειρηματίες πρέπει να προφυλάσσουν την εταιρία τους, τους εργαζομένους τους, την επένδυσή τους, την περιουσία τους;
ΑΡΑ, πέρα από τον ρόλο του κράτους, ο ιδιωτικός τομέας, δηλαδή οι επιχειρηματίες, πρέπει να προχωρήσουν σε μια μεταρρύθμιση της λειτουργίας των εταιριών τους. Πρέπει να γίνουν βήματα προς τα εμπρός. Μόνο έτσι η Ελλάδα θα αποκτήσει πραγματικά ανταγωνιστική βιομηχανία.
