Το πετρέλαιο βρισκόταν στα 73 δολάρια το βαρέλι πριν από 10 ημέρες, ανέβηκε στα 95, εκτινάχθηκε έως και τα 118 προχθές και, χθες, έπεσε στα 92. Μαζί ανεβοκατεβαίνουν οι τιμές του φυσικού αερίου, τα χρηματιστήρια και οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων.

Η παγκόσμια οικονομία μοιάζει σαν live στοίχημα σε αγώνα ποδοσφαίρου. Η μόνη βεβαιότητα είναι πως κυριαρχεί η πλήρης αβεβαιότητα. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα εξελιχθούν οι πολεμικές συγκρούσεις και ποια θα είναι η επόμενη ημέρα στο Ιράν. Και, εννοείται, κανείς δεν ξέρει αν βιώνουμε μια βραχυπρόθεσμη αύξηση των τιμών ενέργειας ή θα μπούμε σε μια μακρά περίοδο ενεργειακής κρίσης.

ΜΕΣΑ σε όλο αυτό το σκηνικό και ενώ στον πόλεμο έχουν εμπλακεί, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σχεδόν όλες οι χώρες της Μέσης Ανατολής, αλλά τα «απόνερα» φτάνουν έως την Κύπρο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποδεικνύει -για μία ακόμα φορά- πως είναι ο απόλυτος κυρίαρχος στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, αλλά και πως είναι ισχυρός παίκτης και στα ευρωπαϊκά πολιτικά δρώμενα.

ΠΡΟΧΘΕΣ, μαζί με τον Εμανουέλ Μακρόν έστειλαν ηχηρό μήνυμα για την άμυνα της Κύπρου και των ευρωπαϊκών συνόρων, που είχε ως αποδέκτη, βέβαια, και την Τουρκία. Η ακαριαία απόφαση Μητσοτάκη για αποστολή δύο φρεγατών και τεσσάρων F-16 στη Μεγαλόνησο υιοθετήθηκε από τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Ολλανδία και με μεγάλη καθυστέρηση από τη Βρετανία, παρά το γεγονός ότι το Λονδίνο διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο. Γι’ αυτό, άλλωστε, και δέχθηκε εσωτερική κριτική ο Στάρμερ.

ΔΕΝ είναι, όμως, μόνο η επιτυχής προάσπιση του Ελληνισμού και των εθνικών συμφερόντων από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Γιατί στο τραπέζι τώρα βρίσκεται και η αντιμετώπιση των οικονομικών συνεπειών του πολέμου.

ΕΥΤΥΧΩΣ, λοιπόν, η Ελλάδα του 2026 απέχει έτη φωτός από την Ελλάδα του 2019. Η οικονομία βρίσκεται σε αναπτυξιακή τροχιά, το δημόσιο χρέος μειώνεται ραγδαία, το κράτος παράγει ισχυρά πλεονάσματα, η ανεργία βρίσκεται στο 7,5% και υπάρχουν τα απαιτούμενα αποθέματα σε πόρους, ώστε, αν χρειαστεί, να ενεργοποιηθούν μέτρα στήριξης για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.

ΚΑΙ όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που ο Ανδρουλάκης κάνει «διεύρυνση» με τον… Πελεγρίνη, η Ζωή και ο Βελόπουλος επιμένουν να δίνουν φθηνά αντιπολιτευτικά σόου, η Καρυστιανού «κάνει εκκλήσεις για παγκόσμια ειρήνη» και ο Τσίπρας μαζεύει τους πρώην συντρόφους του, για να φτιάξει έναν νέο ΣΥΡΙΖΑ με παλιά υλικά. Ε, μετά τους φταίνε οι δημοσκοπήσεις…