Νέα ρύθμιση για χρέη: 72 δόσεις και ξεκλείδωμα λογαριασμών έως το τέλος Ιουνίου

Οι παρεμβάσεις αφορούν τη ρύθμιση έως 72 δόσεων, τη διεύρυνση του εξωδικαστικού μηχανισμού, την αποδέσμευση τραπεζικών λογαριασμών και την προστασία της πρώτης κατοικίας. Σύμφωνα με το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, το νέο πλαίσιο έρχεται να αντιμετωπίσει ένα ιδιαίτερα βαρύ περιβάλλον ιδιωτικού χρέους, καθώς οι συνολικές οφειλές προς εφορία, ΕΦΚΑ, τράπεζες και servicers ξεπερνούν τα 240 δισ. ευρώ. Το πακέτο στοχεύει στην παροχή περισσότερων επιλογών αποπληρωμής και μεγαλύτερης ευελιξίας, αλλά και στη διασφάλιση της αποτελεσματικής είσπραξης των δημοσίων εσόδων.

Το πλαίσιο των 72 δόσεων

Το πλήρες περιεχόμενο των τελικών διατάξεων για τη ρύθμιση των οφειλών σε έως 72 δόσεις είχε αποκαλύψει πρώτος στις 13 Μαΐου ο «Ελεύθερος Τύπος», παρουσιάζοντας τις λεπτομέρειες του νέου σχήματος αποπληρωμής για τα χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Σύμφωνα με το πλαίσιο, στη ρύθμιση μπορούν να ενταχθούν ληξιπρόθεσμες οφειλές που έχουν βεβαιωθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023 και δεν είχαν υπαχθεί σε άλλη ρύθμιση έως τις 21 Απριλίου 2026.

Η υποβολή αιτήσεων αναμένεται να ξεκινήσει εντός Ιουνίου, μέσω των ηλεκτρονικών υπηρεσιών του ΚΕΑΟ για οφειλές του ΕΦΚΑ και των λοιπών ασφαλιστικών φορέων. Η ένταξη ολοκληρώνεται με την καταβολή της πρώτης δόσης, ενώ το ελάχιστο ποσό ορίζεται στα 30 ευρώ μηνιαίως. Η ρυθμιζόμενη οφειλή κεφαλαιοποιείται και επιβαρύνεται με τόκο περίπου 5,5%, ενώ η καθυστέρηση καταβολής δόσης συνεπάγεται προσαυξήσεις. Παράλληλα, προβλέπεται η δυνατότητα ένταξης και οφειλών που βρίσκονται σε αναστολή πληρωμής, καθώς και ειδική πρόβλεψη ώστε ποσά που προκύπτουν από αναγκαστικά μέτρα είσπραξης να συμψηφίζονται με την πρώτη δόση.

ΤΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΟΦΕΙΛΕΤΕΣ ΤΟΥ ΕΦΚΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΡΥΘΜΙΣΗ ΧΡΕΩΝ ΣΕ 72 ΚΑΙ ΣΕ 24 ΔΟΣΕΙΣ

Βασικοί όροι και προϋποθέσεις

Η υπαγωγή στη ρύθμιση προϋποθέτει ότι ο οφειλέτης δεν έχει νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές από 1/1/2024 και μετά ή ότι αυτές έχουν ήδη τακτοποιηθεί. Επιπλέον, δεν πρέπει να εκκρεμεί άλλη ενεργή ρύθμιση, ενώ η αίτηση μπορεί να απορριφθεί αν δεν πληρούνται οι όροι συνέπειας. Ο οφειλέτης διατηρεί τα ευεργετήματα της ρύθμισης όσο είναι συνεπής, όπως φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, αναστολή ποινικών διώξεων και αναστολή αναγκαστικών μέτρων είσπραξης. Σε περίπτωση απώλειας της ρύθμισης, ενεργοποιούνται εκ νέου όλα τα μέτρα είσπραξης και καθίσταται απαιτητό το υπόλοιπο της οφειλής.

Διεύρυνση του εξωδικαστικού μηχανισμού

Σημαντικές αλλαγές επέρχονται και στον εξωδικαστικό μηχανισμό, με μείωση του κατώτατου ορίου οφειλών από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ. Η εξέλιξη αυτή διευρύνει σημαντικά τη δεξαμενή των δικαιούχων, δίνοντας πρόσβαση σε περίπου 300.000 μικροοφειλέτες. Μέσω του μηχανισμού, οι οφειλές προς το Δημόσιο μπορούν να ρυθμιστούν έως και σε 240 δόσεις, ενώ για τραπεζικά χρέη και servicers προβλέπεται αποπληρωμή έως 420 δόσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει και μερική διαγραφή τόκων, προσαυξήσεων ή μέρους της βασικής οφειλής, ανάλογα με τη δυνατότητα αποπληρωμής.

Άρση κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών

Η τέταρτη παρέμβαση αφορά την αποδέσμευση κατασχεμένων τραπεζικών λογαριασμών, υπό την προϋπόθεση ότι έχει καταβληθεί τουλάχιστον το 25% της συνολικής οφειλής και το υπόλοιπο έχει ενταχθεί σε ρύθμιση. Η διαδικασία θα γίνεται ψηφιακά μέσω της ΑΑΔΕ και αποσκοπεί στην άμεση ενίσχυση της ρευστότητας νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Η δυνατότητα αυτή θα παρέχεται άπαξ, καθώς νέα ρύθμιση θα απαιτεί πλήρη εξόφληση προηγούμενων οφειλών.

Προστασία πρώτης κατοικίας

Παρεμβάσεις δρομολογούνται και στον εξωδικαστικό μηχανισμό για την προστασία της κύριας κατοικίας. Η αποτίμηση θα βασίζεται κυρίως στην εμπορική αξία του ακινήτου και στην πραγματική δυνατότητα αποπληρωμής του οφειλέτη, με χρήση ειδικού αλγορίθμου. Η νέα προσέγγιση στοχεύει σε χαμηλότερες δόσεις και, όπου δικαιολογείται, σε μεγαλύτερα «κουρέματα» οφειλών, ενώ για τα υπόλοιπα περιουσιακά στοιχεία θα συνεχίζεται η διαδικασία ρευστοποίησης μέσω πλειστηριασμών. Οι παρεμβάσεις αυτές συνθέτουν ένα ενιαίο πλαίσιο διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους, το οποίο επιχειρεί να εξισορροπήσει την ανάγκη ανακούφισης των οφειλετών με τη διασφάλιση της είσπραξης των δημοσίων εσόδων.