Υπάρχουν ορισμένα θέματα στην υγεία της γυναίκας που συχνά μένουν στη σιωπή. Όχι επειδή δεν είναι σημαντικά, αλλά επειδή πολλές γυναίκες ντρέπονται να τα συζητήσουν ή θεωρούν ότι «έτσι είναι φυσιολογικά τα πράγματα» μετά από μια εγκυμοσύνη, έναν τοκετό, την εμμηνόπαυση ή απλώς με την πάροδο του χρόνου.
Γράφει ο Βασίλειος Κουφομιχαήλ Μαιευτήρας Γυναικολόγος, Διευθυντής Κέντρου Ουρογυναικολογίας και Αισθητικής Γυναικολογίας, ΥΓΕΙΑ
Η ουρογυναικολογία ασχολείται ακριβώς με αυτά τα θέματα. Με προβλήματα που αφορούν την κύστη, την ούρηση, την ακράτεια, το πυελικό έδαφος και την υποστήριξη των οργάνων της πυέλου. Με απλά λόγια, αφορά καταστάσεις που μπορεί να επηρεάζουν την καθημερινότητα, την αυτοπεποίθηση, την κοινωνική ζωή, τον ύπνο, την εργασία, ακόμη και τη σεξουαλική ζωή μιας γυναίκας.
Το πρώτο και βασικό που πρέπει να πούμε είναι ότι η απώλεια ούρων δεν είναι κάτι που μια γυναίκα πρέπει απλώς να αποδεχθεί. Δεν είναι «φυσιολογικό επειδή γέννησα», ούτε «αναμενόμενο επειδή μεγαλώνω». Είναι κάτι συχνό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζεται.
Μια γυναίκα καλό είναι να απευθυνθεί σε ειδικό όταν παρατηρεί απώλεια ούρων με τον βήχα, το φτέρνισμα, το γέλιο, την άσκηση ή το σήκωμα βάρους. Αυτή είναι μια πολύ συχνή μορφή ακράτειας και πολλές γυναίκες την υποτιμούν, μέχρι που αρχίζει να τις περιορίζει στην καθημερινότητά τους.
Επίσης, χρειάζεται έλεγχος όταν υπάρχει έντονη και ξαφνική ανάγκη για ούρηση, τέτοια που η γυναίκα δεν προλαβαίνει πάντα να φτάσει στην τουαλέτα. Όταν αρχίζει να οργανώνει τη μέρα της με βάση το πού υπάρχει τουαλέτα, όταν αποφεύγει εξόδους, ταξίδια ή κοινωνικές δραστηριότητες, τότε το σύμπτωμα έχει ήδη επηρεάσει την ποιότητα ζωής της.
Ένα άλλο σημάδι είναι η πολύ συχνή ούρηση, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από νυχτερινές αφυπνίσεις. Αν μια γυναίκα ξυπνά πολλές φορές μέσα στη νύχτα για να ουρήσει, αυτό δεν είναι απλώς μια ενόχληση. Επηρεάζει τον ύπνο, την ενέργεια, τη διάθεση και συνολικά την καθημερινή της λειτουργικότητα.
Διαβάστε Επίσης
Σημαντική ένδειξη για επίσκεψη στον ειδικό είναι και η αίσθηση βάρους ή πίεσης χαμηλά στον κόλπο, σαν «κάτι να κατεβαίνει». Αυτό μπορεί να σχετίζεται με πρόπτωση μήτρας, κύστης ή άλλων πυελικών οργάνων. Πολλές γυναίκες το περιγράφουν ως βάρος, ενόχληση στην ορθοστασία ή δυσφορία στο περπάτημα. Και εδώ, όσο νωρίτερα γίνει η αξιολόγηση, τόσο καλύτερα μπορούμε να οργανώσουμε τη σωστή αντιμετώπιση.
Μετά τον τοκετό, επίσης, είναι πολύ σημαντικό να μην θεωρείται δεδομένο ότι όλα θα επανέλθουν από μόνα τους. Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός μπορούν να επηρεάσουν το πυελικό έδαφος. Αν υπάρχουν απώλειες ούρων, αίσθημα χαλάρωσης, πόνος, βάρος ή δυσκολία στη σεξουαλική επαφή, η γυναίκα δεν χρειάζεται να περιμένει χρόνια για να ζητήσει βοήθεια.
Το ίδιο ισχύει και στην εμμηνόπαυση. Οι ορμονικές αλλαγές μπορεί να επηρεάσουν τους ιστούς της ευαίσθητης περιοχής, την ουροδόχο κύστη και τη σεξουαλική άνεση. Η ξηρότητα, οι ενοχλήσεις, οι υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις ή η αλλαγή στην ποιότητα της σεξουαλικής ζωής είναι λόγοι για να γίνει μια σωστή, εξατομικευμένη εκτίμηση.
Η επίσκεψη στον ουρογυναικολόγο δεν σημαίνει απαραίτητα χειρουργείο. Αυτό είναι κάτι που συχνά φοβίζει τις γυναίκες χωρίς λόγο. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν συντηρητικές λύσεις: αλλαγές στην καθημερινότητα, ασκήσεις πυελικού εδάφους, ειδικές θεραπείες, φαρμακευτική αγωγή, τοπικές θεραπείες ή μικρές παρεμβάσεις. Η θεραπεία εξαρτάται πάντα από το πρόβλημα, την ηλικία, το ιστορικό, τις ανάγκες και τις προτεραιότητες κάθε γυναίκας.
Το πιο σημαντικό είναι να μη συνηθίζει μια γυναίκα να ζει με κάτι που την περιορίζει. Η ουρογυναικολογία δεν αφορά μόνο την κύστη. Αφορά την ποιότητα ζωής. Αφορά την ελευθερία μιας γυναίκας να κινείται, να εργάζεται, να ταξιδεύει, να γελά, να γυμνάζεται και να έχει σεξουαλική ζωή χωρίς φόβο, ντροπή ή περιορισμούς.
Όταν ένα σύμπτωμα αρχίζει να επηρεάζει την καθημερινότητα, τότε είναι η σωστή στιγμή να ζητήσει κανείς βοήθεια. Όχι με άγχος. Όχι με ντροπή. Αλλά με τη βεβαιότητα ότι υπάρχουν λύσεις, αρκεί να γίνει η σωστή διάγνωση και να σχεδιαστεί η κατάλληλη θεραπεία.
