Ο μαθητής της Γ’ Γυμνασίου αποκάλυψε πως από πολύ μικρή ηλικία είχε έντονη ενασχόληση με την επιστήμη, συμμετέχοντας ήδη από τα 13 του χρόνια σε διαγωνισμούς, στους οποίους μάλιστα διακρίθηκε.
Όταν κλήθηκε να εξηγήσει τι είναι η Κβαντική Φυσική – πεδίο που τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα – απάντησε με απλότητα: «Ένας τομέας της Φυσικής είναι η Κβαντική, που ασχολείται με τον μικρόκοσμο, δηλαδή τα άτομα, τα σωματίδια, και όχι με τα καθημερινά πράγματα που ασχολείται η Φυσική».

Αναφερόμενος στο πώς ξεκίνησε το ταξίδι του, εξήγησε ότι όλα άρχισαν μέσα από τη συμμετοχή του στο Βαλκανικό Θερινό Σχολείο Φυσικής στη Θεσσαλονίκη, που αποτέλεσε την αφετηρία για μια φιλόδοξη αποστολή σε συνεργασία με τη NASA, με ορίζοντα υλοποίησης έως το 2035. «Είναι μια αποστολή συνέχεια των αποστολών Voyager, με πολύ καλύτερη τεχνολογία, με σκοπό να φτάσουμε την περιοχή όπου βρίσκονται τώρα τα Voyager που ονομάζεται Διαστρικός Χώρος, κι έτσι να καταφέρουμε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να φτάσουμε σε άλλα ηλιακά συστήματα, όπως τον αστερισμό της καμηλοπάρδαλης».

Όπως είπε, η ιδέα του κατατέθηκε στη NASA και έγινε αποδεκτή, ανοίγοντας έτσι έναν δίαυλο επικοινωνίας για την εξέλιξη του project. Η αποστολή αυτή αποτελεί συνέχεια των διαστημικών αποστολών Voyager, αλλά με πιο εξελιγμένη τεχνολογία, με στόχο την εξερεύνηση του διαστρικού χώρου και τη δυνατότητα προσέγγισης άλλων ηλιακών συστημάτων, όπως εκείνων στον αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης.

Ο Βίκτωρας στάθηκε και στον ρόλο της οικογένειάς του, τονίζοντας πως οι γονείς του ήταν πάντα δίπλα του, καλλιεργώντας από νωρίς το ενδιαφέρον του για το σύμπαν και στηρίζοντάς τον σε κάθε βήμα.

«Μου διάβαζαν από πολύ μικρή ηλικία για τα αστέρια, κι αυτό μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Ήταν εκεί για να με βοηθήσουν στα δύσκολα και στα εύκολα» ανέφερε ο 15χρονος.

Παρά το απαιτητικό του πρόγραμμα, καταφέρνει να ισορροπεί την καθημερινότητά του: μετά το σχολείο και τις υποχρεώσεις του, αφιερώνει χρόνο τόσο στις παρουσιάσεις του όσο και στη συνεργασία του με τη NASA.

«Η καθημερινότητά μου είναι όπως όλων των παιδιών, ξυπνάω και πάω στο σχολείο. Απλά όταν γυρνάω είναι λίγο διαφορετικά. Κάνω τα μαθήματά μου, τις υποχρεώσεις μου, αλλά θα αφιερώσω και έναν μικρό χρόνο για να ασχοληθώ με την παρουσίαση που έχω να κάνω, με τις αποστολές που προανέφερα με την NASA. Δηλαδή δεν αλλάζει κάτι τόσο», ανέφερε.

Περιγράφοντας την εμπειρία του, είπε: «Στην αρχή είχα άγχος. Αλλά μετά κατάλαβα ότι είναι αυτό που μου ταιριάζει και όταν είσαι πιο χαλαρός τα πράγματα κυλάνε πιο εύκολα. Έχω καταλάβει πλέον πως δεν χρειάζεται να αγχώνομαι».

«Το σχολείο που είμαι επειδή γενικότερα είναι ένα σχολείο που θέλει να προάγει τους μαθητές προς την αριστεία, είναι πολλοί που επιλέγουν αυτές τις επιστήμες, δηλαδή τα μαθηματικά, την φυσική. Δεν λέω ότι ξέρουν τα πάντα από μαθηματικά, αστροφυσική, αλλά πιστεύω ότι έχουμε κάποια κοινά πράγματα», πρόσθεσε.

«Είχα άγχος στην αρχή, αλλά στη συνέχεια κατάλαβα ότι είναι αυτό που μου ταιριάζει, και όταν είσαι πιο χαλαρός, τότε τα πράγματα κυλάνε πιο εύκολα», εξήγησε.

Μιλώντας για τα συναισθήματά του, παραδέχτηκε ότι στην αρχή είχε άγχος, όμως με τον καιρό συνειδητοποίησε ότι αυτό που κάνει τον εκφράζει, κάτι που τον βοήθησε να λειτουργεί πιο άνετα.
Όσο για το μέλλον, ο ίδιος φιλοδοξεί να συνδυάσει δύο μεγάλες του αγάπες: την Ιατρική και την Αστροφυσική, πιστεύοντας πως η εξέλιξη της τεχνολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης θα επιτρέψει την ένωση αυτών των δύο πεδίων.

«Ο Αϊνστάιν είχε πει κάποτε… Τον είχαν ρωτήσει “πώς θα γίνει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος;” και εκείνος απάντησε πως δεν ξέρουμε πώς θα γίνει αλλά ξέρουμε πως ο τέταρτος θα γίνει με ξύλα και πέτρες. Πλέον, με τη σημερινή τεχνολογία, μπορούμε να πούμε ότι ίσως και ο τρίτος παγκόσμιος να είναι ένας κυβερνοεπιθετικός πόλεμος. Και ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος, ίσως, αν δεν θέσουμε εχθές όρια στην τεχνητή νοημοσύνη, να είναι χωρίς το ανθρώπινο είδος». είπε κλείνοντας ο Βίκτωρας.