Πάνος Αμυράς

«Τι χειρότερο μπορούμε να πάθουμε», αναρωτιόντουσαν χιλιάδες ψηφοφόροι τον Ιανουάριο του 2015 ρίχνοντας στην κάλπη το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Ηταν η εποχή που η οικονομία έμπαινε σε ένα δρόμο ανάπτυξης, οι καταθέσεις αυξάνονταν και ο φόβος έδινε τη θέση του στη σιγουριά ότι τα πράγματα θα πάνε μόνο καλύτερα.

Η κυβέρνηση μετά την αποτυχία της να συγκεντρώσει 200 ψήφους, προκειμένου να ισχύσει ο νέος εκλογικός νόμος από τις επόμενες κάλπες, ετοιμάζει νέα «θεσμική παρέμβαση» για την αναθεώρηση του Συντάγματος, που δεν είναι τίποτε άλλο από μια ακόμη επικοινωνιακού τύπου κίνηση, όταν διευρύνονται τα προβλήματα της πραγματικής οικονομίας.

Ο πρωθυπουργός ευελπιστεί ότι ύστερα από το δύσκολο 2016 η οικονομία θα μπει στο δρόμο της ανάπτυξης και οι πολιτικές συνθήκες θα βελτιωθούν για την κυβέρνησή του.

Ενδιαφέρουσα η συζήτηση στη Βουλή σε ό,τι αφορά στις νέες ισορροπίες που διαμορφώνονται στο πολιτικό σύστημα.

Ευπρόσδεκτη η στήριξη από τον αμερικανικό παράγοντα, αλλά δυστυχώς δεν μεταφράζεται σε απτή βοήθεια. Τα καλά λόγια που ακούσαμε από τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Τζακ Λιου δεν φτάνουν για να έχουμε ανάπτυξη και βιώσιμους δημοσιονομικούς στόχους.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο έχουν αναγάγει σε κομβικό σημείο το πιθανό κλείσιμο του Mega, το οποίο θα θελήσουν να χρησιμοποιήσουν επικοινωνιακά ως χτύπημα της διαπλοκής.

Οι σκηνές χθες στο Μαξίμου έμοιαζαν κωμικές, όμως αποτύπωναν τη χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος. Ο Αλέξης Τσίπρας συναντήθηκε με τον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και τον ιδρυτή της ΔΗΜ.ΑΡ. Φώτη Κουβέλη για το θέμα της απλής αναλογικής. Κάτι δηλαδή σαν συνάντηση σοφών.

Οταν έχουμε φτάσει στο σημείο το υπουργείο Οικονομικών να πανηγυρίζει για την ολοκλήρωση της διαδικασίας υποβολής φορολογικών δηλώσεων δεν πρέπει να απορούμε για την επενδυτική άπνοια και την έλλειψη οποιουδήποτε μεταρρυθμιστικού οράματος στη χώρα.

Το Μαξίμου στήνει σκηνικό «μετώπου» με τους δανειστές στο ζήτημα των εργασιακών σχέσεων, όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.

Αυτά που γίνονται τις τελευταίες εβδομάδες στα μέσα ενημέρωσης, τη Δικαιοσύνη και τις ανεξάρτητες αρχές δεν πρέπει να μας αιφνιδιάζουν.

Απίστευτες αλχημείες χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός για να αποδείξει ότι η διαπραγμάτευσή του στο πρώτο εξάμηνο του 2015 δεν στοίχισε 86 δισεκατομμύρια ευρώ, όπως υποστήριξε ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Γ. Στουρνάρας.

Με την ομιλία του χθες στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας ο πρόεδρος του κόμματος Κυριάκος Μητσοτάκης οροθέτησε τους στόχους του κόμματος με σημεία αναφοράς τις ανάγκες της κοινωνίας και τις απαιτήσεις των πολιτών. 

Ο πρώτος πολιτικός που εισήγαγε στο δημόσιο διάλογο το «ιρλανδικό πρότυπο» στην οικονομία ήταν στις αρχές του 2000 ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος πίστευε στη μείωση των φόρων για τις επιχειρήσεις και προσπάθησε να εφαρμόσει και στα ελληνικά πράγματα το «αναπτυξιακό θαύμα του «κέλτικου τίγρη».

«Ευκλείδη, μπες στο Eurogroup και ακολούθησε σκληρή γραμμή, μην τους αφήσεις σε ησυχία μέχρι να υποχωρήσουν».

«Επιστροφή στην καθημερινότητα», ήταν το μήνυμα που έστελνε χθες το Μαξίμου σε σχέση με το πρόγραμμα του πρωθυπουργού μετά τα ταξίδια του στην Κίνα και στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία.

Την τελευταία φορά που βρεθήκαμε στο τηλεοπτικό στούντιο του Kontra, στις αρχές Ιουνίου, ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος προσπαθούσε να μας πείσει ότι οι συντάξεις μέσα από τον επανυπολογισμό θα αυξηθούν σε βάθος χρόνου.

Ολοι γνωρίζουμε ότι η οικονομία καθορίζει τις πολιτικές εξελίξεις, γι’ αυτό και έχει μείνει στη συνείδηση όλων η φράση του Μπιλ Κλίντον όταν εξηγούσε τους λόγους της εκλογικής του νίκης: «It’s the economy, stupid».

Ο Αλέξης Τσίπρας αναδείχθηκε μέσα από τις μεγάλες καταλήψεις των σχολείων στη δεκαετία του ’90 επί υπουργίας Γεράσιμου Αρσένη. Ως μαθητής, ο σημερινός πρωθυπουργός πρωτοστατούσε στο κίνημα των κλειστών σχολείων εξασφαλίζοντας μία καλή θέση στην κομματική ιεραρχία της Αριστεράς.

Ο πρωθυπουργός μιλώντας στους δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια της πτήσης από το Πεκίνο στην Αθήνα παρουσίασε μία εικόνα για την οικονομία και τη χώρα που απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

«Η Ελλάδα χρειάζεται ένα επενδυτικό σοκ» συνηθίζει να λέει τελευταία ο πρωθυπουργός και έχει δίκιο. Το πιο ισχυρό επενδυτικό σοκ θα είναι να φύγει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ γιατί επενδύσεις με Τσίπρα είναι έννοιες ασύμβατες.

Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις για το σχέδιο Β της κυβέρνησης Τσίπρα και όχι μόνο του Βαρουφάκη, όπως θέλουν να περιορίζουν ορισμένοι, δείχνουν ότι ο σκληρός πυρήνας του ΣΥΡΙΖΑ απαρτίζεται από αδίστακτους πολιτικούς που έχουν ως μοναδικό σκοπό την εξουσία.