Από την Ευρώπη έως την Αμερική και την Ασία, τα ποσά που δαπανώνται για τους «ηγέτες» των πάγκων δείχνουν πως το ποδόσφαιρο κορυφής έχει πλέον μετατραπεί και σε μάχη ισχύος στα συμβόλαια. Ανάμεσα στα ενδιαφέροντα στοιχεία της λίστας ξεχωρίζει και η παρουσία του Γιώργου Δώνη, ο οποίος ανέλαβε πρόσφατα την Εθνική Σαουδικής Αραβίας. Αν οι απολαβές του, όπως λέγεται, φτάνουν στα περίπου 4,7-5 εκατομμύρια ευρώ, τότε κατατάσσεται και ο Ελληνας προπονητής στη λίστα με τους πιο ακριβοπληρωμένους τεχνικούς.
Οι πιο ακριβοπληρωμένοι ομοσπονδιακοί τεχνικοί στον δρόμο προς το Μουντιάλ προέρχονται από διαφορετικές ποδοσφαιρικές σχολές και ηπείρους. Με αντίστροφη πορεία προς την κορυφή, στην πέμπτη θέση βρίσκεται ο Φάμπιο Καναβάρο, με ετήσιες απολαβές περίπου 4,32 εκατομμύρια ευρώ.
Η ποδοσφαιρική ομοσπονδία του Ουζμπεκιστάν επενδύει σε ένα μεγάλο όνομα με εμπειρία από Κίνα, Σαουδική Αραβία και Ευρώπη, με στόχο την ιστορική πορεία στην πρώτη παρουσία της στον θεσμό. Στην τέταρτη θέση βρίσκεται ο Γιούλιαν Νάγκελσμαν. Με περίπου 5,19 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, αναμένεται να ηγείται της ανανεωμένης Γερμανίας έως το 2028, με στόχο τη δημιουργία νέας γενιάς και την επιστροφή της στο κορυφαίο επίπεδο μέσω σύγχρονου και επιθετικού ποδοσφαίρου.
Στην τρίτη θέση είναι ο Μαουρίτσιο Ποτσετίνο, με περίπου 5,59 εκατομμύρια ευρώ. Αποτελεί τον πιο ακριβοπληρωμένο προπονητή στην ιστορία των ΗΠΑ. Η ομοσπονδία επενδύει δυναμικά εν όψει της διοργάνωσης, επιδιώκοντας τη δημιουργία ομάδας με ευρωπαϊκή νοοτροπία και υψηλές εμπορικές προοπτικές.
Στη δεύτερη θέση βρίσκεται ο Τόμας Τούχελ, με περίπου 6,24 εκατομμύρια ευρώ. Ανέλαβε την Αγγλία με ισχυρό συμβόλαιο που αντικατοπτρίζει την εμπειρία του από Παρί Σεν Ζερμέν, Τσέλσι και Μπάγερν. Θεωρείται ειδικός στις νοκ άουτ διοργανώσεις υψηλής πίεσης.
Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται ο Κάρλο Αντσελότι, με απολαβές περίπου 10,22 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Ανέλαβε τη Βραζιλία με ένα ιστορικό σχέδιο έως το 2030. Στόχος είναι η επιστροφή της «σελεσάο» στην κορυφή του κόσμου με την κατάκτηση του τροπαίου.
Η λίστα αποτυπώνει το νέο οικονομικό τοπίο στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, όπου οι εθνικές ομοσπονδίες επενδύουν τεράστια ποσά για να εξασφαλίσουν τεχνική σταθερότητα και επιτυχία, μετατρέποντας τους πάγκους των εθνικών ομάδων σε πεδίο στρατηγικών επιλογών και διεθνούς ανταγωνισμού ενόψει της διοργάνωσης.

