Ο Κριστιάνο Ρονάλντο, που είχε προαναγγείλει ότι αυτό θα είναι το τελευταίο του Μουντιάλ, αποχαιρετά τη διοργάνωση με το κεφάλι ψηλά έχοντας κατακτήσει σχεδόν… τα πάντα στην πλούσια καριέρα του!
Ο σπουδαίος ποδοσφαιριστής μένει μόνο με την πίκρα της απουσίας μιας μεγάλης διάκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο και μπαίνει στο… κλαμπ των αστέρων του παγκοσμίου ποδοσφαίρου οι οποίοι δεν έχουν καταφέρει να κερδίσουν το Μουντιάλ με τις Εθνικές τους ομάδες.
Ακολουθούν μερικοί από τους κορυφαίους παίκτες που δεν κατάφεραν να κατακτήσουν το βαρύτιμο τρόπαιο του Μουντιάλ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Φέρεντς Πούσκας
Στις 20 Αυγούστου 1945, ο 18χρονος Φέρεντς Πούσκας πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Εθνική Ομάδα, σκοράροντας στο 5-2 επί της Αυστρίας. Στη συντροφιά των Τσίμπορ, Κότσις, Πούσκας προστέθηκαν οι Σάντορ Μπόζικ και Νάντορ Χιντεγκούτι και όλοι μαζί συνετέλεσαν στη δημιουργία μιας από τις καλύτερες ομάδες που έχει εμφανιστεί στον πλανήτη.
Με την εθνική Ουγγαρίας, ο Πούσκας κατέκτησε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο το 1952 στο Ελσίνκι (γι’ αυτό και η ομάδα ονομάστηκε «Αράντσιπατ», που σημαίνει «χρυσή ομάδα» στα ουγγρικά) και έπαιξε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1954, που έμεινε στην ιστορία ως «Το θαύμα της Βέρνης», επειδή οι Γερμανοί «γύρισαν» το εις βάρος τους 2-0 και νίκησαν τους Ούγγρους με 3-2. Στην ιστορία έχουν μείνει νίκες της «Αράντσιπατ», όπως το 6-3 επί της Αγγλίας μέσα στο Γουέμπλεϊ (1953) και το 7-1 πάλι επί της Αγγλίας στη Βουδαπέστη (1954), με τον Πούσκας να έχει φυσικά πρωταγωνιστικό ρόλο.
Αλφρέντο Ντι Στέφανο
Ο θρύλος της Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε δύο Χρυσές Μπάλες. Αγωνίστηκε σε τρεις Εθνικές ομάδες συνολικά στην καριέρα του, έχοντας μόνο μία εμφάνιση σε Παγκόσμιο Κύπελλο, στο οποίο μάλιστα δεν αγωνίστηκε λόγω τραυματισμού, το 1962 στην Χιλή με την Ισπανία. Αγωνίστηκε για την Αργεντινή, με την οποία έπαιξε 6 φορές και σκόραρε ισάριθμες φορές, την Κολομβία, που είχε 4 συμμετοχές και κανένα γκολ και της Ισπανίας, της οποίας φόρεσε τα χρώματα 31 φορές και πέτυχε 23 γκολ.
Λουίς Σουάρεζ
Δεν μιλάμε για τον Ουρουγουανό επιθετικό που είναι γνωστός στο σημερινό ποδοσφαιρικό στερέωμα. Μιλάμε για τον Ισπανό μέσο Λουίς Σουάρεζ, που έπαιξε επίσης στην Μπαρτσελόνα, ήταν ο νικητής της Χρυσής Μπάλας του 1960. Έπαιξε επίσης στην Ίντερ, για 10 χρόνια. Έπαιξε σε 2 Παγκόσμια Κύπελλα, το 1962 και το 1966 στην Αγγλία. Ως προπονητής, οδήγησε την Ισπανία στον δεύτερο γύρο του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990. Με την Εθνική Ισπανίας είχε 32 συμμετοχές και 14 γκολ.
Λεβ Γιασίν
Μέχρι και σήμερα είναι ο μόνος τερματοφύλακας που έχει κερδίσει το βραβείο της Χρυσής Μπάλας. Αγωνίστηκε σε όλη την καριέρα του στην Ντιναμό Μόσχας. Με την Σοβιετική Ένωση πήρε μέρος σε 4 Μουντιάλ και έφτασε δύο φορές στα προημιτελικά, το 1958 και το 1962, ενώ το 1966 ήρθε τέταρτος. Το 1970 στο Μεξικό βρισκόταν στην αποστολή, ωστόσο ήταν η τρίτη επιλογή τερματοφύλακα. Έπαιξε σε 13 αγώνες σε Μουντιάλ και δέχθηκε 17 γκολ ενώ σε 4 κράτησε ανέπαφη την εστία του. Συνολικά με την φανέλα της Σοβιετικής Ένωσης είχε 78 συμμετοχές.
Εουσέμπιο
Ο θρυλικός Πορτογάλος επιθετικός και ο άνθρωπος που οδήγησε την Μπενφίκα σε δύο κατακτήσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1960 και 1961, ήταν ο νικητής του βραβείου το 1965. Αγωνίστηκε μονάχα σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, αυτό του 1966, στο οποίο πέτυχε 9 γκολ, και ήταν ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, στην οποία η χώρα του τερμάτισε τρίτη. Μάλιστα, πέτυχε 4 γκολ στην ανατροπή του 3-0 εις βάρος της Βόρειας Κορέας. Συνολικά σε 64 εμφανίσεις με την Πορτογαλία είχε 41 γκολ.
Γιόχαν Κρόιφ
O Oλλανδός που μάγεψε τον κόσμο του Άγιαξ και της Μπαρτσελόνα, αλλά και όλο τον κόσμο, έχει στην κατοχή του 3 Χρυσές Μπάλες. Ωστόσο στην καριέρα του αγωνίστηκε σε μόλις ένα Μουντιάλ. Σε αυτό που έγινε το 1974 στην Δυτική Γερμανία, οδήγησε την Ολλανδία στον τελικό, παίζοντας το πιο όμορφο ποδόσφαιρο της διοργάνωσης. Ηττήθηκε εκεί από τη Δυτική Γερμανία, με σκορ 2-1. Στην διοργάνωση είχε 3 γκολ και 3 ασίστ. Το 1978 είχε σταματήσει από την εθνική ομάδα. Μάλιστα, μετά από εκείνο τον τελικό, που η διοργανώτρια Αργεντινή είχε νικήσει την Ολλανδία, ο Σεζάρ Λουίς Μενότι, προπονητής της Αργεντινής, κοίταξε τον Κρόιφ μετά το τελικό 3-1 και χαμογελαστά τον ευχαρίστησε που δεν έπαιξε, αλλιώς δεν θα είχε νικήσει στον τελικό η Αργεντινή. Με την Ολλανδία είχε 48 αγώνες και 33 τέρματα.
Μισέλ Πλατινί
O Γάλλος θρύλος του ποδοσφαίρου που αγωνίστηκε σε Νανσί, Σαιντ-Ετιέν και Γιουβέντους, έχει τις τρίτες περισσότερες Χρυσές Μπάλες. Δεν κατέκτησε όμως ποτέ Παγκόσμιο Κύπελλο, παρόλες τις 3 συμμετοχές του σε τελικές φάσεις Μουντιάλ. Το 1978 αποκλείστηκε από την Ιταλία μόλις στον πρώτο γύρο, ενώ στα δύο επόμενα έφτασε μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης με την Γαλλία. Το 1982 ηττήθηκε από την Δυτική Γερμανία στα πέναλτι σε έναν αλησμόνητο ημιτελικό, ενώ 4 χρόνια μετά, η ίδια χώρα θα τον αποκλείσει και πάλι στα ημιτελικά του θεσμού. Με την Γαλλία είχε 72 συμμετοχές και 41 γκολ ενώ το 1988 έπαιξε σε φιλικό αγώνα για το Κουβέιτ ενάντια στην Σοβιετική Ένωση.
Πάολο Μαλντίνι
Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς στην ιστορία, παίζοντας 25 σεζόν στη Μίλαν. Έφτασε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1994, όπου η Ιταλία, της οποίας ήταν αρχηγός ηττήθηκε από την Βραζιλία. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 έγιναν προσπάθειες να τον πείσουν να αγωνιστεί, ωστόσο ο ίδιος αρνήθηκε. Τραγική ειρωνεία; Η Ιταλία σήκωσε το τρόπαιο εκείνη τη χρονιά.
Λούκα Μόντριτς
Το 2018 ο Λούκα Μόντριτς έκανε μία από τις καλύτερες χρονιές στην ιστορία του ποδοσφαίρου, νικώντας την Χρυσή Μπάλα. Ο Κροάτης που έχει αγωνιστεί σε Τότεναμ, Ντιναμό Ζάγκρεμπ και Ρεάλ Μαδρίτης, έχει παίξει σε 4 Παγκόσμια Κύπελλα, το 2006, το 2014 στην Βραζιλία, το 2018 στην Ρωσία και έπαιξε και στο Κατάρ, φέρνοντας στο πρώτο παιχνίδι των ομίλων 0-0 με το Μαρόκο. Το 2006 έπαιξε σε δύο παιχνίδια στους ομίλους, στους οποίους αποκλείστηκε, όπως και έγινε και το 2014. Το 2018 όμως οδήγησε την Κροατία μέχρι τον τελικό, όπου ηττήθηκε με 4-2 από την Γαλλία. Είχε 2 γκολ και 1 ασίστ, ενώ επίσης έτρεξε περισσότερο από κάθε άλλο παίκτη. Μέχρι στιγμής έχει 155 συμμετοχές με την Εθνική Κροατίας και 23 γκολ.
Ροή Ειδήσεων 
