Είναι γεγονός ότι η Mαρινέλλα έχει κερδίσει τη μάχη με τον χρόνο, τόσο όσο ζούσε όσο και μετά θάνατον. Με τις παραπάνω δηλώσεις η μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού είχε ξεπροβοδίσει, μιλώντας στον «Ε.Τ.», την απόλυτη συλλογή τραγουδιών της, που είχε κυκλοφορήσει, το 2007, σε συσκευασία πολυτελούς κασετίνας με τον γενικό τίτλο «Mαρινέλλα: Τα λόγια είναι περιττά – 50 χρόνια τραγούδι». Μία κασετίνα με 8 CD και 178 τραγούδια που ξεχώρισαν στον τότε μισό αιώνα της πορείας της, καθώς και ένα ένθετο βιβλίο 100 σελίδων με την ιστορία της μεγάλης ερμηνεύτριας και σπάνιο φωτογραφικό υλικό.
Λαμπερό αστέρι
Σε αυτήν την κασετίνα, η Mαρινέλλα είχε σημειώσει, αντί προλόγου, μία φράση που της ταίριαζε γάντι: «…να είναι απόλυτο σκοτάδι να πέσει επάνω μου ένα φως κι εγώ να τραγουδάω… Ρίξε μου έναν προβολέα κι άσε με». Πράγματι, όσοι την είχαμε θαυμάσει επί σκηνής ξέρουμε τι εννοούσε. Η Μαρινέλλα αναγεννιόταν όταν πατούσε το πόδι της στη σκηνή. Αρκούσε μόνο ένας προβολέας πάνω της για να μεταμορφωθεί σε μια μάγισσα, που με τις κινήσεις των χεριών της αιχμαλώτιζε το βλέμμα, την καρδιά και το συναίσθημά μας.
Η σκηνή ήταν το ελιξίριό της: «Οχι πως δεν ξέρω τα χρόνια μου ή δεν ξέρω πόσων ετών είμαι. Αλλά δεν έχω κανένα πρόβλημα. Αν το αντιμετώπιζα με άγχος, θα είχα σβήσει προ πολλού. O χρόνος είναι φυσικό πράγμα. Πρέπει να τον ζήσεις, να τον αντιμετωπίσεις και καλώς να έρθει». Αυτό έκανε κι εκείνη. Εκλεινε το μάτι στον χρόνο, τον ξεγελούσε ξανά και ξανά στα σχεδόν εβδομήντα χρόνια της εμβληματικής καριέρας της.
Χωρίς υπεκφυγές
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Μαρινέλλα δεν είχε κανένα πρόβλημα να απομυθοποιεί τον εαυτό της. Σε άλλη συνέντευξη που είχε δώσει στον «Ε.Τ.» και τη γράφουσα, τον Αύγουστο του 2022, είχε απαντήσει σε σχετικό ερώτημα: «Μα, συνέχεια αυτό κάνω. Μέσα στο σπίτι είμαι ο τελευταίος τροχός της αμάξης και στις παρέες μπορώ να πω ότι γίνομαι ο διασκεδαστής των φίλων μου! Αν ρωτήσετε τους συνεργάτες μου, θα σας πουν για το πόσο χαλαρή και αυθόρμητη είμαι με όλους και συχνά τους λέω: “Βρε παιδιά, δεν μου δίνετε λίγη σημασία; Δεν με υπολογίζετε καθόλου;”. Μάλλον δεν φέρονται έτσι οι μύθοι, αλλά δεν με ενδιαφέρει καθόλου γιατί έτσι είμαι εγώ». Ακολουθούν κάποια αποσπάσματα…
Για τις κορυφαίες στιγμές στην πορεία της: «Σίγουρα η συνάντησή μου με τον Στέλιο Καζαντζίδη ήταν καθοριστική και για τη ζωή μου και για την καλλιτεχνική μου πορεία. Κοντά του έμαθα πολλά σημαντικά πράγματα για το τραγούδι και του χρωστάω πολλά. Αργότερα, οι συναντήσεις μου με τον Θεοδωράκη, τον Χατζιδάκι, τον Κατσαρό, τον Πλέσσα, τον Ζαμπέτα, τον Πυθαγόρα, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο και τόσους άλλους τεράστιους δημιουργούς, καθώς και οι συνεργασίες μου με σπουδαίους συναδέλφους μου, ήταν όλες ξεχωριστές».
Για τις δυσκολίες που συνάντησε: «Ποτέ δεν είναι εύκολα τα πράγματα, σε καμία δουλειά. Και βέβαια υπήρξαν δυσκολίες, ειδικά τα πρώτα χρόνια που ξεκίνησα, αλλά ποτέ δεν σκέφτηκα να σταματήσω το τραγούδι και να πω “έως εδώ”».
Συνδυασμός
Για την καριέρα σε συνδυασμό με την οικογένεια: «Ούτε για μία στιγμή δεν σκέφτηκα να βάλω σε δεύτερη μοίρα την οικογένειά μου από την καριέρα μου. Κάποιες φορές, βέβαια, δεν ήταν όλα ρόδινα, αλλά πάντα κατάφερνα να τα συνδυάζω και τα δύο, όπως κάνουν οι περισσότερες εργαζόμενες γυναίκες».
Για τους πολλούς ρόλους στη ζωή της: «Νιώθω ευλογημένη και ολοκληρωμένη. Εχω μία υπέροχη οικογένεια, έχω ζήσει απίστευτες στιγμές στην καλλιτεχνική μου πορεία, έχω φίλους που ξέρουν ότι τους αγαπώ και μ’ αγαπούν και αυτοί και, πάνω απ’ όλα, έχω την υγεία μου».
Για τα όνειρα και τα σχέδιά της: «Κάνω όνειρα, για τα παιδιά και τα εγγόνια μου. Ε, και αν μου μείνει και λίγος καιρός, κάνω σχέδια και για τη δουλειά μου».
Στη διάρκεια της πολυετούς καριέρας της, που έφτασε τις σχεδόν επτά δεκαετίες, η Μαρινέλλα είχε κάνει σημαντικές συναντήσεις στη σκηνή με κορυφαίους ερμηνευτές και συνθέτες.
Σε άλλη συνέντευξη που είχε δώσει στον «Ε.Τ.», τον Νοέμβριο του 2009, μαζί με τη Νατάσα Θεοδωρίδου, λίγο πριν από τις κοινές εμφανίσεις τους στον «Βοτανικό», η Μαρινέλλα μάς είχε πει:
» Για το γέλιο και το χαμόγελο: «Θα είμαι πολύ ευτυχισμένη, αν κατορθώσουμε να χαρίσουμε στο κοινό μερικές ώρες ξεγνοιασιάς και γέλιου, ώστε να ξεχάσει την καθημερινότητά του. Δεν είμαστε, βέβαια, κωμικές, αλλά στόχος μας είναι να αφήσουν όσο γίνεται πίσω τις σκοτούρες και την γκρίζα κατάσταση που ζούμε. Θέλουμε να κάνουμε τον κόσμο να διασκεδάσει, να γελάσει, να φύγει χαρούμενος, να αλαφρώσει. Η εξέλιξη των γεγονότων είναι ραγδαία. Δεν προλαβαίνουμε πλέον να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα. Συνεχώς στην τηλεόραση διακόπτεται το πρόγραμμα για να ανακοινωθούν οι νέες ειδήσεις, που σε λίγο παλιώνουν. Δεν προλαβαίνουμε να παρακολουθήσουμε τις πολιτικές εξελίξεις. Ομως, η μουσική είναι αυτή που πραγματικά μπορεί να κάνει τον κόσμο να ξεδώσει, που το έχει ανάγκη, να καλαμπουρίσει, να γελάσει».
» Για το ελληνικό κύτταρο και αν το εμπιστεύεται: «Αλίμονο, αν δεν εμπιστευόμαστε το κύτταρο του Ελληνα. Αλλιώς, θα βουλιάξει η Ελλάδα, θα πεθάνει. Εχουμε την ωραιότερη χώρα του κόσμου, με πολλά νησιά και με τις καλύτερες τέσσερις εποχές. Αυτά τα στοιχεία του ελληνικού τοπίου τροφοδοτούν το κύτταρο του Ελληνα. Είναι μερικές συνήθειες που χαρακτηρίζουν τον Ελληνα και δεν μπορεί να τις αποβάλει. Ακόμα και όταν ζήσαμε τα 400 χρόνια Τουρκοκρατίας και πάλι επιβιώσαμε ως έθνος. Δεν μπορεί να ξεφύγει από το κύτταρό του ο Ελληνας. Θα πατήσει στα πόδια του. Με ένα ποτήρι κρασί ξορκίζει τα φαρμάκια».
» Για το αν πρέπει να ενώνονται οι δυνάμεις του τραγουδιού: «Το πιστεύω και, μάλιστα, όχι μόνο στο τραγούδι, αλλά σε όλους τους τομείς. Και στο θέατρο και στις επιχειρήσεις. Η συσπείρωση δυνάμεων είναι αυτή που μπορεί να αποδώσει καρπούς. Ετσι, έρχεται το κοινό, πληρώνει μία φορά και ακούει δύο ή περισσότερους τραγουδιστές. Τότε, βέβαια, ο προϋπολογισμός μεγαλώνει, αλλά μπορεί ο καλλιτέχνης να πάρει λιγότερα χρήματα και, έτσι, να βγει το πρόγραμμα. Πιστεύω στη συσπείρωση των δυνάμεων».
» Για την πολιτική και τους πολιτικούς: «Εκεί δεν τα βρίσκουμε. Υπερισχύουν ο εγωισμός και η μάχη της καρέκλας. Λες και θα την πάρουν μαζί τους. Αντί να κοιτάξουν την Ελλάδα, φροντίζουν για τη δική τους… αποκατάσταση. Πιστεύω ότι δεν αγαπούν την πατρίδα».
» Για τον πατριωτισμό: «Την έχουν ξεφτιλίσει αυτήν τη λέξη οι πολιτικοί. Βγαίνουν και επικαλούνται την πατρίδα και, όταν έρθει η ώρα, δεν κάνουν τίποτα γι’ αυτήν».
» Για την οικονομική κρίση: «Μας έχει επηρεάσει σε όλα τα επίπεδα, από την ώρα που ξυπνάς το πρωί έως την ώρα που κοιμάσαι. Τα ευρώ εξαφανίζονται από τα χέρια σου. Επειδή πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ, βλέπω ότι πλέον λιγοστεύουν τα πράγματα που ψωνίζεις και ειδικά αν έχεις μεγάλη οικογένεια. Παλαιότερα, μπορεί και να γέμιζα δύο καλάθια. Τώρα με το ζόρι ένα… Πολλοί μπορεί να θεωρούν ότι η Μαρινέλλα δεν έχει ανάγκη. Ναι, μπορεί να μην πεινάσω. Ομως, δούλεψα 50 χρόνια γι’ αυτό. Δεν έκανα εξαλλοσύνες ούτε σπατάλες. Αν και, γενικότερα, είχαμε μάθει να είμαστε καταναλωτές».
» Για τα πιθανά θετικά της κρίσης: «Το ξεσκαρτάρισμα γίνεται για καλό και συμφέρει τους καλούς».
ΝΑΤΑΣΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ
«Με αυτήν τη συνεργασία, ένα όνειρο εκπληρώθηκε»
Μιλώντας μας στην ίδια συνέντευξη, το 2009, η Νατάσα Θεοδωρίδου είχε πει για τη Μαρινέλλα και τη συνύπαρξή τους στον «Βοτανικό»: «Με αυτήν τη συνεργασία, ένα όνειρο εκπληρώθηκε. Εδώ και χρόνια γνωρίζουμε την αγάπη που έχω στο πρόσωπο της Μαρινέλλας. Σε όλα τα προγράμματά μου έως σήμερα, πάντα ερμηνεύω τα τραγούδια της. Γνωρίζοντάς την πλέον και ως άνθρωπο και ως συνεργάτη, επιβεβαιώθηκαν η αγάπη και τα αισθήματά μου. Ενιωσα ότι δικαιώθηκα για την εικόνα που είχα πλάσει μέσα μου για εκείνη εδώ και χρόνια. Ο μεγάλος καλλιτέχνης και ο μεγάλος άνθρωπος πάνε μαζί. Το μεγαλείο της Μαρινέλλας δεν φανερώνεται μόνο στη φωνή της, αλλά και στη γενικότερη στάση της… Εχουμε και πολλά κοινά στοιχεία. Είμαστε και οι δύο Θεσσαλονικιές, ενώ έχουμε πολύ χιούμορ. Γελάμε πολύ. Η Μαρινέλλα μπορεί να κάνει κάτι πολύ αστείο, εγώ να πέσω κάτω από τα γέλια, γιατί δεν θα μπορώ να κρατηθώ, κι εκείνη να μείνει απόλυτα σοβαρή».
ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ
«Ερμηνεύτρια που μιλά κατευθείαν στις ψυχές»
Τον Ιανουάριο του 2013, ο Κώστας Χατζής είχε μιλήσει στον «Ε.Τ.» και στη γράφουσα για τη συνεργασία του με τη Μαρινέλλα στο «Παλλάς», 37 χρόνια μετά την ιστορική συνύπαρξή τους, το 1976, στο «Ρεσιτάλ», στην μπουάτ «Σκορπιός». Από τότε δεν είχαν συναντηθεί ξανά στη σκηνή, αν και είχαν συνεργαστεί πάλι δισκογραφικά στο «Ταμ Ταμ» του 1980 και στη «Συνάντηση» του 1987. Ωστόσο, είχαν διατηρήσει μια φιλική, ανθρώπινη σχέση. Μιλώντας για το πώς είναι η Μαρινέλλα ως συνεργάτις, ο Κώστας Χατζής μάς είχε πει: «Είναι πολύ προσιτή και πάντα πολύ φιλική. Ομως, όλα αυτά δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία. Πάνω απ’ όλα, η Μαρινέλλα είναι μια πολύ σπουδαία καλλιτέχνις. Μια ερμηνεύτρια με μεγάλη και πηγαία εκφραστικότητα, που μιλά κατευθείαν στις ψυχές των ανθρώπων. Είναι πολύ ωραίο να συναντιούνται ξανά δύο άνθρωποι που έχουν ανταλλάξει το τρακ, τις σκέψεις και τις συγκινήσεις τους πάνω στο ίδιο πάλκο. Αλλωστε, πέρα από το θρυλικό “Ρεσιτάλ”, συναντηθήκαμε και άλλες φορές δισκογραφικά ή φιλικά και ανθρώπινα, καθώς ποτέ δεν σταματήσαμε να διατηρούμε επαφές».
ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ
«Από διάθεση είναι πάντα η μικρότερη της παρέας»
Το 2019, ο Κώστας Μακεδόνας είχε βρεθεί για πρώτη φορά στην ίδια σκηνή με τη Μαρινέλλα, σε ένα σχήμα που ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια κατέβηκε στο «Διογένης Studio» στην Αθήνα. Σε συνέντευξή του τότε στον «Ε.Τ.» και στη γράφουσα, είχε πει για τη Μαρινέλλα, με την οποία έχουν κοινή καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη: «Με τη Μαρινέλλα γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και είμαστε φίλοι. Από τότε που εμφανιζόμουν στα “13 Φεγγάρια” και ερχόταν να με ακούσει. Εννοείται, βέβαια, ότι εγώ πήγαινα και την άκουγα παντού όπου εμφανιζόταν. Πρώτη φορά κάναμε κάποιες κοινές συναυλίες-αφιέρωμα στον Λευτέρη Παπαδόπουλο ή συνεργαστήκαμε με τον Γιώργο Θεοφάνους και σε συναυλίες και σ’ έναν δίσκο που ήταν για τους ήρωες της Κύπρου. Είναι η πρώτη φορά που βρισκόμαστε μαζί ταυτόχρονα στην ίδια σκηνή και είμαι ευτυχής γι’ αυτό… Με τη Μαρινέλλα, γενικά, περνάς καλά και εντός και εκτός σκηνής. Από διάθεση είναι πάντα η μικρότερη της παρέας και, έτσι, όπου και να πας, ό,τι και να κάνεις, θα περάσεις καλά».
Ροή Ειδήσεων 
