Το υπουργείο Εξωτερικών επαναλαμβάνει τη στήριξη της Ελλάδας στην UNCLOS, με αφορμή τη συμπλήρωση 32 ετών από την έναρξη ισχύος της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.
«Σαν σήμερα το 1994 τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση του Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Ως συμβαλλόμενο μέρος, η Ελλάδα υποστηρίζει την UNCLOS ως βασικό στοιχείο της διεθνούς έννομης τάξης και τη μόνη βάση για την ειρηνική επίλυση των διαφορών και την περιφερειακή σταθερότητα», αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών σε ανάρτησή του στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Χ.
#OnThisDay in 1994, the #UN Convention on the Law of the Sea entered into force.
🇬🇷🇺🇳As a State Party, #Greece upholds #UNCLOS as a key element of the international legal order and the only basis for the peaceful resolution of disputes & for regional stability.
@UN @GRUN_NY https://t.co/nmiwo3GDkK
— Υπουργείο Εξωτερικών (@GreeceMFA) November 16, 2026
Τι είναι η UNCLOS
Η UNCLOS (United Nations Convention on the Law of the Sea), γνωστή ως Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, είναι το διεθνές «Σύνταγμα των Ωκεανών» που καθορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των κρατών στις θάλασσες. Υπογράφηκε το 1982 στο Μοντέγκο Μπέι της Τζαμάικα και τέθηκε σε ισχύ στις 16 Νοεμβρίου 1994, αποτελώντας τη θεμελιώδη νομική βάση για την ελληνική εξωτερική πολιτική και την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.
Τι ρυθμίζει:
Η Σύμβαση, η οποία αναφέρεται αναλυτικά στη Βικιπαίδεια, κωδικοποιεί το εθιμικό διεθνές δίκαιο και ορίζει με σαφήνεια τις θαλάσσιες ζώνες κάθε παράκτιου κράτους:
- Χωρικά ύδατα (Αιγιαλίτιδα ζώνη). Κάθε κράτος έχει κυριαρχία έως και 12 ναυτικά μίλια από τις ακτές του.
- Συνορεύουσα ζώνη. Εκτείνεται έως τα 24 ναυτικά μίλια και επιτρέπει ελέγχους για τελωνειακά, φορολογικά και μεταναστευτικά ζητήματα.
- Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Φτάνει έως τα 200 ναυτικά μίλια, παρέχοντας αποκλειστικά δικαιώματα αλιείας, έρευνας και εκμετάλλευσης ενεργειακών πόρων.
- Υφαλοκρηπίδα. Αφορά τον βυθό και το υπέδαφος της θάλασσας έως τα 200 ναυτικά μίλια (ή έως 350 υπό προϋποθέσεις).
- Επίλυση διαφορών. Προβλέπει την ειρηνική διευθέτηση διαφορών μέσω διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων, όπως το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ΔΔΧ) και το Διεθνές Δικαστήριο για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Η σημασία της για την Ελλάδα
Η Ελλάδα κύρωσε τη Σύμβαση το 1995 (Ν. 2321/1995) και τη θεωρεί ακρογωνιαίο λίθο της διεθνούς νομιμότητας.
Η σημασία της είναι ζωτική για τους εξής λόγους:
- Κυριαρχικά δικαιώματα των νησιών. Σύμφωνα με το άρθρο 121 της UNCLOS, τα νησιά έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα σε χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ με τα ηπειρωτικά εδάφη. Αυτό θωρακίζει νομικά το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
- Δικαίωμα επέκτασης στα 12 ναυτικά μίλια. Η Σύμβαση κατοχυρώνει το αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια όποτε το κρίνει σκόπιμο (όπως έπραξε στο Ιόνιο Πέλαγος).
- Οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Παρέχει τη νομική βάση (αρχή της μέσης γραμμής/ίσης απόστασης) για τις συμφωνίες οριοθέτησης ΑΟΖ που υπέγραψε η Ελλάδα με την Ιταλία και την Αίγυπτο, ακυρώνοντας στην πράξη παράνομα μνημόνια όπως το τουρκολιβυκό.
- Επιχειρηματολογία έναντι της Τουρκίας. Η Τουρκία είναι μία από τις ελάχιστες χώρες παγκοσμίως που δεν έχουν υπογράψει την UNCLOS. Όπως επισημαίνει συχνά το Υπουργείο Εξωτερικών, οι βασικοί κανόνες της Σύμβασης αποτελούν εθιμικό διεθνές δίκαιο και δεσμεύουν όλα τα κράτη, ανεξάρτητα από το αν την έχουν κυρώσει.
- Ναυτιλία και ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Ως κορυφαία ναυτιλιακή δύναμη, η Ελλάδα επωφελείται άμεσα από την προστασία της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και των θαλάσσιων οδών παγκοσμίως.



















