Γράφει στον ΕΤ η Δόμνα Μιχαηλίδου: Τρεις προτεραιότητες στην κοινωνική πολιτική

Η στέγαση αποτελεί ένα από τα πιο πιεστικά προβλήματα για χιλιάδες νοικοκυριά, καθώς επηρεάζει άμεσα τις επιλογές ζωής και τη δυνατότητα των νέων ανθρώπων να σχεδιάσουν το μέλλον τους. Γι’ αυτό και η στεγαστική μας πολιτική κινείται ταυτόχρονα σε δύο άξονες: στη ζήτηση και την προσφορά.

Στη ζήτηση, ενισχύουμε το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών. Τα χαμηλότοκα δάνεια, μέσω των προγραμμάτων «Σπίτι μου 1» και «Σπίτι μου 2», δίνουν σε χιλιάδες νέους και νέες οικογένειες τη δυνατότητα να αποκτήσουν κατοικία με όρους που δεν προκαλούν ασφυξία, συχνά με δόση χαμηλότερη από το ενοίκιο. Παράλληλα, η επιστροφή ενός ενοικίου ετησίως μειώνει άμεσα το κόστος στέγασης και ενισχύει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, ώστε να μένουν περισσότερα χρήματα στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Ταυτόχρονα, ενεργοποιούμε εργαλεία για την αύξηση της προσφοράς. Η Κοινωνική Αντιπαροχή αξιοποιεί δημόσια ακίνητα που έμεναν για χρόνια αδρανή και τα μετατρέπει σε κατοικίες με προσιτό μίσθωμα. Η αξιοποίηση ανενεργών στρατοπέδων για την κατασκευή 1.500 νέων κατοικιών σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα αποτελεί το πιο άμεσα παραδοτέο έργο κοινωνικής στέγης στη χώρα. Τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα, το «Ανακαινίζω–Νοικιάζω» και τα κίνητρα για τη μετατροπή ακινήτων από βραχυχρόνια σε μακροχρόνια μίσθωση επαναφέρουν σπίτια στην αγορά, αυξάνοντας τη διαθεσιμότητα και αποσυμπιέζοντας τις τιμές. Ετσι, διαμορφώνεται, για πρώτη φορά, μια συνεκτική εθνική στεγαστική πολιτική.

Στήριξη οικογενειών

Ο δεύτερος πυλώνας αφορά τη στήριξη των οικογενειών, αλλά και των νέων που διστάζουν να κάνουν οικογένεια επειδή αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην καθημερινότητα. Αποκαταστήσαμε μία αδικία ετών στα vouchers βρεφονηπιακών σταθμών, διευρύνοντας τα εισοδηματικά κριτήρια και καταργώντας το πλαφόν για τις πολύτεκνες οικογένειες. Για πρώτη φορά, οικογένειες μεσαίου εισοδήματος αποκτούν πρόσβαση στην προσχολική φροντίδα. Με το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς», που επεκτείνεται σε όλη τη χώρα, προσφέρουμε ευελιξία και σημαντική στήριξη στους εργαζόμενους γονείς. Θέλουμε οι νέοι να νιώθουν ότι η Πολιτεία είναι σύμμαχός τους, όχι εμπόδιο, όταν σκέφτονται το επόμενο βήμα.

Ο τρίτος πυλώνας αφορά τα άτομα με αναπηρία και την έμπρακτη ενίσχυση της αυτονομίας και της αξιοπρέπειάς τους. Η πλαστική Κάρτα Αναπηρίας απλοποιεί την πρόσβαση σε υπηρεσίες και μετακινήσεις και καταργεί την ανάγκη διαρκούς επίδειξης πιστοποιητικών, ενώ το πρόγραμμα «Προσβασιμότητα κατ’ οίκον» δίνει τη δυνατότητα σε χιλιάδες συμπολίτες μας να διαμορφώσουν έναν πραγματικά προσβάσιμο χώρο κατοικίας ή εργασίας.

Το 2026 δεν υπόσχεται θαύματα. Υπόσχεται, όμως, συνέπεια, συνέχεια και αποτελέσματα. Η κοινωνική συνοχή δεν είναι αφηρημένη έννοια, αλλά το δικαίωμα κάθε πολίτη να μπορεί να ζει, να εργάζεται, να δημιουργεί και να σχεδιάζει το μέλλον του σε μια χώρα που του δίνει προοπτική. Αυτό είναι το δικό μας χρέος για τη νέα χρονιά.