«Η ιστορία την πρώτη φορά επαναλαμβάνεται ως τραγωδία και τη δεύτερη ως φάρσα». Αυτή είναι μία από τις φράσεις που έχει γράψει ο Μαρξ και έχουν μείνει στην ιστορία, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά το ότι συχνά τον επικαλείται, μάλλον δεν τον παίρνει στα σοβαρά. Γι’ αυτό και πάει στις ευρωεκλογές με σημαία το «λεφτά υπάρχουν Νο2».
Λιγότερο από δέκα ημέρες πριν από τις ευρωεκλογές και εφόσον η σκανδαλολογία, η κινδυνολογία και τα fake news δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα, ο ΣΥΡΙΖΑ στρέφεται με όσες δυνάμεις ακόμα διαθέτει στις παροχές, στο πλαίσιο μίας έμμεσης πλην σαφούς προσπάθειας εξαγοράς συνειδήσεων και ψήφων.
Είναι ακόμα μη εξακριβωμένο τι συνέβη και τι συμβαίνει τώρα ανάμεσα στο Μαξίμου και το υπουργείο Οικονομικών -λέγεται ότι ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης έχει ήδη διαχωρίσει τη θέση του από το «πάρε κόσμε» των τελευταίων ημερών, ενώ ο προϊστάμενός του υπουργός Ευκλείδης Τσακαλώτος προσπάθησε αλλά δεν τα κατάφερε-, η πίεση του Μαξίμου και προσωπικά του Αλέξη Τσίπρα να δοθούν «ζεστά» χρήματα προεκλογικά ήταν πολύ μεγάλη.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο κόσμος δεν «τσιμπάει», αλλά στο Μαξίμου ελπίζουν ότι την επόμενη εβδομάδα, που από τις 20 ως τις 23 του μήνα συνταξιούχοι και άλλοι δικαιούχοι της επιδοματικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ θα δουν αρκετά χρήματα στους λογαριασμούς τους, «την Κυριακή δεν θα ξεχάσουν εκείνον που τους τα έδωσε», σύμφωνα με τη φράση μεγαλοστελέχους της κυβέρνησης. Είναι εύλογο να υποστηρίξει κανείς ότι μία κυβέρνηση που έχει τον έλεγχο και διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων, ακόμα και αν αντικρίζει το ενδεχόμενο μίας ελεγχόμενης ήττας, δεν έχει ανάγκη να καταφύγει σε παζάρι με τους ψηφοφόρους, διακινδυνεύοντας οι κινήσεις της να λειτουργήσουν ακόμα και προσβλητικά για κάποιους ανθρώπους.
Προφανώς η πίεση είναι μεγάλη και οι προβλέψεις πολύ κακές για τον ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον αναγκάζεται να πει κατά πρόσωπο στον ψηφοφόρο «σου δίνω τόσα για να με ψηφίσεις».
Είναι χαρακτηριστικό ότι, πέραν της λεγόμενης «13ης σύνταξης», δόθηκε εντολή να πληρωθούν και οι συντάξεις πριν από την Κυριακή 26 Μαΐου, που κανονικά θα πληρώνονταν μία ημέρα μετά.
Διαβάστε Επίσης
Σε αντίθεση με ό,τι λέει δημοσίως ο πρωθυπουργός περί… δημοσκόπησης, αντιμετωπίζει τις ευρωεκλογές -καθώς δεν μπορεί να στηριχθεί σε καμία περίπτωση στις επιδόσεις των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ στις περιφερειακές ή τις δημοτικές εκλογές- σαν να μην υπάρχει αύριο. Θέλει δηλαδή την 27η Μαΐου να μπορεί να συνεχίσει στη θέση του πρωθυπουργού, χωρίς να κατηγορηθεί για κατάχρηση εξουσίας, να μην μπορεί η αντιπολίτευση να στοιχειοθετήσει το επιχείρημα ότι από το εκλογικό αποτέλεσμα η κυβέρνηση δεν διαθέτει τη λαϊκή νομιμοποίηση να συνεχίσει.
Τις ημέρες που απομένουν -γνωρίζοντας πως όσες ενστάσεις και αν υπάρχουν από τις Βρυξέλλες για τις παροχές και την παροχολογία, οι δανειστές δεν πρόκειται να παρέμβουν στα πράγματα πριν από την ευρωεκλογές- ο κ. Τσίπρας θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να μειώσει τη ψαλίδα με τη Ν.Δ. που παραμένει, σύμφωνα τουλάχιστον με τις δημοσκοπήσεις, μεγάλη. Υπουργοί θα εγκαινιάζουν για δεύτερη φορά το ανύπαρκτο μετρό της Θεσσαλονίκης μέσα σε ακίνητο βαγόνι, θα προτρέπουν τον πρωθυπουργικό φίλο και πρόεδρο των αυτοκινητιστών ταξί Θύμιο Λυμπερόπουλο να κάνει τα ταξί εκλογικά κέντρα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, θα κάνουν ραντεβού με τις μεγάλες εταιρίες διαγνωστικών εξετάσεων για να δει μετά από τόσους μήνες γιατί χιλιάδες καρκινοπαθείς δεν έχουν πρόσβαση στην εξαιρετικά κρίσιμη εξέταση PET CT, θα περνούν τροπολογίες την τελευταία στιγμή για να δίνονται λεφτά σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες που επί μήνες δικαίως διαμαρτύρονται (όπως π.χ. οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι) ή να καταθέτουν αλλά τελικά να μην περνούν τροπολογίες επειδή αντέδρασε υπέρμετρα η αντιπολίτευση (όπως έγινε χθες με τη διάταξη για τους υπαλλήλους της Βουλής, που κατατέθηκε και μετά πάρθηκε πίσω).
Επιπροσθέτως, η Βουλή αυτές τις ημέρες μοιάζει σαν να βιώνει τις τελευταίες ημέρες πριν από εθνικές εκλογές και όχι τις τελευταίες ημέρες πριν από ευρωεκλογές. Οι τροπολογίες κατατίθενται σαν «πολυβόλο» και, όπως όλα δείχνουν, η κυβέρνηση έχει ήδη μπει στο δρόμο να κλείνει εκκρεμότητες. Εντός αλλά κυρίως εκτός Βουλής.
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
