Οπως δείχνει και η μέτρηση της Palmos Analysis που δημοσιεύει σήμερα ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής, η Ν.Δ. βρίσκεται μακράν μπροστά από τον δεύτερο (προβάδισμα 17,3 μονάδων), ενώ στην αντιπολίτευση εντείνεται ο πολυκατακερματισμός, καθιστώντας ακόμα πιο δύσκολη την εξεύρεση αντιπάλου του Κ. Μητσοτάκη. Η σχεδόν βέβαιη δημιουργία «κόμματος των Τεμπών» από τη Μ. Καρυστιανού «ανακατεύει» ακόμα περισσότερο το ρευστό μίγμα που συνθέτει την αντιπολίτευση.

Η εμφάνιση του κινήματος-κόμματος από τη «μητέρα της Μάρθης» μειώνει τον ορίζοντα του πρώην αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ και τον περιορίζει δημοσκοπικά. Το «κόμμα Τσίπρα» δεν δείχνει καμία δυναμική που να το αναδεικνύει σε αντίπαλο «δέος» της Ν.Δ. Αντιθέτως φλερτάρει με μονοψήφιο ποσοστό. Απώλειες μετρούν η Πλεύση Ελευθερίας, η Ελληνική Λύση και τα κόμματα της Αριστεράς εν συνόλω, που αποδεικνύονται πρόθυμοι «νεροκουβαλητές» της Μ. Καρυστιανού. Ενώ ο Α. Σαμαράς δείχνει να εγκαταλείπει τη δημιουργία κόμματος, αλλά όχι και την προσπάθεια φθοράς του Κ. Μητσοτάκη.

Πλάνο

Με αυτά τα δεδομένα το Μ. Μαξίμου επεξεργάζεται το τελικό σχέδιο για το προεκλογικό 2026. Σύμφωνα με πληροφορίες το σχέδιο αυτό αποτελείται κυρίως από δυο άξονες:

1 Την ένταση των μεταρρυθμίσεων, με προτεραιότητες την ενίσχυση των εισοδημάτων και της αγοραστικής δύναμης, την αντιμετώπιση της ακρίβειας, το στεγαστικό, την Υγεία, τους νέους και τη μεσαία τάξη. Παράλληλα προβλέπει την ένταση της «μάχης κατά του σαθρού βαθέος κράτους», με στόχο τη μεγαλύτερη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών.

2 Τη δημιουργία πολιτικού αναχώματος απέναντι στον νεο-λαϊκισμό, ο οποίος αναπτύσσεται με ακροδεξιά και ακροαριστερή σύμπραξη. Η κυβέρνηση φέρεται αποφασισμένη να μην προσχωρήσει στην εχθροπαθή ρητορική, αλλά να αντιπαραβάλλει το έργο της και την προοπτική που εγγυάται για το μέλλον και την ασφάλεια της χώρας. Η επιδοκιμασία της αμυντικής θωράκισης της χώρας, σε συνδυασμό με τις συμφωνίες που έχει κάνει (ΗΠΑ, τριμερής Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ κ.λπ.) αναβαθμίζουν τον γεωπολιτικό και ενεργειακό ρόλο της χώρας, ενισχύοντας το αίσθημα ασφάλειας της πλειοψηφίας των πολιτών. Απέναντι στην πολιτική κενολογία και την τοξικότητα της συνωμοσιολογίας η κυβέρνηση φέρεται να έχει αποφασίσει να απαντά με «παραδοτέα», εγγύηση για πολιτική σταθερότητα και συγκεκριμένη δέσμη μέτρων για ένα ακόμα καλύτερο μέλλον.

Αγρότες

Το πρώτο πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση και μάλιστα με χρονικό ορίζοντα τα Φώτα, είναι οι κινητοποιήσεις των αγροτών που έχουν απομείνει στα μπλόκα. Το Μ. Μαξίμου κρατά ανοιχτή την πόρτα του διαλόγου και κλείνει την πόρτα της ανομίας. Αν, όπως λένε κυβερνητικοί παράγοντες, δεν ανοίξουν οι δρόμοι από τη μειοψηφία που επιμένει στα μπλόκα, θα ενεργοποιηθούν όλες οι διατάξεις του νόμου που παραβιάζονται από τα παρκαρισμένα τρακτέρ, που κλείνουν δρόμους και παρακωλύουν της ελευθερία των μετακινήσεων και δημιουργούν προβλήματα σε άλλους κλάδους εργαζομένων και μικρών και μεγαλύτερων επιχειρήσεων. Οπως λέει χαρακτηριστικά στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, «ύστερα από έναν μήνα κινητοποιήσεων και την επίλυση των βασικών αιτημάτων των αγροτών, ο κοινωνικός αυτοματισμός δεν προκαλείται από την κυβέρνηση, αλλά από την πλειοψηφία της κοινωνίας». Είναι προφανές ότι αν, όπως φαίνεται, σημαντική μερίδα αγροτών εγκαταλείψουν τα μπλόκα και ανταποκριθούν στην πρόσκληση για διάλογο, στα μπλόκα θα απομείνουν κομματικά υποκινούμενοι και «τσιφλικάδες» που έχουν λόγους να αντιδρούν στην εξυγίανση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τον τερματισμό του αθέμιτου πλουτισμού.

ΠΑΣΟΚ

Ο μόνος εν δυνάμει θεσμικός συνομιλητής της κυβέρνησης παραμένει το ΠΑΣΟΚ, εφόσον διαφοροποιηθεί από το «μέτωπο του όχι». Η δημόσια πρόσκληση του Ν. Ανδρουλάκη για μια μπίρα από τον Κ. Μητσοτάκη, όπως και το άνοιγμα για τη συναινετική επιλογή των ηγεσιών των τριών «ορφανών» Ανεξάρτητων Αρχών είναι συνειδητή επιλογή. Η οποία δίνει τη δυνατότητα στη Χ. Τρικούπη να διαφοροποιηθεί από την «πολιτική» του ετερόκλητου μορφώματος της άρνησης και της καταγγελίας. Ταυτοχρόνως, όμως, ασκεί πίεση στο ΠΑΣΟΚ, καθώς η ενδεχόμενη αρνητική στάση της ηγεσίας του θα τη φέρει απέναντι σε σημαντικό ποσοστό των ψηφοφόρων του, το οποίο δεν νιώθει να έχει την παραμικρή σχέση με την πολιτική, τον πολιτικό πολιτισμό της Ζ. Κωνσταντοπούλου και του Κ. Βελόπουλου.