Ο θρύλος που «στοιχειώνει» το διαδίκτυο: «Αφήστε μας να μπούμε» - Οι ανατριχιαστικές ιστορίες για τα παιδιά με τα μαύρα μάτια που εμφανίζονται τη νύχτα

Ο θρύλος ξεκίνησε το 1996 από την αφήγηση του δημοσιογράφου Μπράιαν Μπέθελ στο Τέξας. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητό του έξω από ένα εμπορικό κέντρο στην πόλη Αμπιλίν, δύο αγόρια ηλικίας περίπου 9 έως 12 ετών τον πλησίασαν ζητώντας να τα μεταφέρει κάπου. Αν και η εμφάνισή τους αρχικά δεν του προκάλεσε υποψίες, όπως περιέγραψε, ένιωσε αμέσως έναν ανεξήγητο φόβο.

«Αμέσως φοβήθηκα. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να φοβάμαι. Δεν συνέβαινε τίποτα εξωτερικά που να δικαιολογεί αυτή την αντίδραση, αλλά αμέσως ένιωσα τρόμο», ανέφερε.

Ένα από τα παιδιά τού ζήτησε να το μεταφέρει στο σπίτι της μητέρας του για να πάρει χρήματα ώστε να δει μια ταινία. Όμως ο Μπέθελ ένιωθε ολοένα και μεγαλύτερη ανησυχία όσο το παιδί μιλούσε.

Όπως είπε: «Ήταν πολύ άνετος στον τρόπο που μιλούσε – υπερβολικά άνετος για παιδί».

Λίγο αργότερα, όταν κοίταξε καλύτερα τα πρόσωπά τους, υποστήριξε πως διαπίστωσε ότι τα μάτια τους ήταν εντελώς μαύρα, χωρίς λευκό μέρος ή εμφανή κόρη.

«Δεν μιλάω για διασταλμένες κόρες. Ήταν εντελώς μαύρα. Ένα κενό, χωρίς ψυχή, που αντανακλούσε το φως της επιγραφής του κινηματογράφου», περιέγραψε.

Όταν προσπάθησε να φύγει, το παιδί φέρεται να χτύπησε το παράθυρο και να είπε: «Κύριε, δεν μπορούμε να μπούμε μέσα στο αυτοκίνητό σας αν δεν μας δώσετε την άδεια. Αφήστε μας να μπούμε».

Ο Μπέθελ έβαλε αμέσως όπισθεν και έφυγε από το σημείο. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, όταν κοίταξε από τον καθρέφτη, ισχυρίστηκε ότι τα παιδιά είχαν εξαφανιστεί.

Μετά τη δημοσίευση της εμπειρίας του, εκατοντάδες άνθρωποι από διάφορες χώρες ανέφεραν παρόμοιες ιστορίες. Οι περισσότερες περιγραφές κάνουν λόγο για δύο παιδιά με χλωμό δέρμα, κατάμαυρα μάτια, περίεργη συμπεριφορά και ώριμο τρόπο ομιλίας, τα οποία εμφανίζονται συνήθως τη νύχτα και ζητούν να μπουν σε σπίτια ή οχήματα.

Ο καθηγητής δημοσιογραφίας Τζέισον Όφατ, που ερευνά το φαινόμενο για περισσότερα από δέκα χρόνια, δήλωσε ότι το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η ομοιότητα των μαρτυριών από διαφορετικά μέρη του κόσμου.

Ωστόσο, παραδέχεται ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις που να επιβεβαιώνουν την ύπαρξη των Μαυρομάτικων Παιδιών. Δεν έχουν καταγραφεί αξιόπιστες φωτογραφίες, βίντεο ή φυσικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα πλάσματα αυτά είναι πραγματικά.

Οι ειδικοί της λαογραφίας εκτιμούν ότι το φαινόμενο συνδέεται περισσότερο με σύγχρονους αστικούς μύθους και βαθύτερους ανθρώπινους φόβους απέναντι σε κάτι που μοιάζει οικείο, αλλά ταυτόχρονα φαίνεται αφύσικο.

Κάποιοι σκεπτικιστές υποστηρίζουν ότι οι αναφορές μπορεί να προέρχονται από φάρσες με μαύρους φακούς επαφής, λανθασμένες αναμνήσεις ή τη δύναμη της υποβολής, ενώ άλλοι εξακολουθούν να θεωρούν ότι το μυστήριο των «Μαυρομάτικων Παιδιών» παραμένει ανεξήγητο.

Παρά τους δεκάδες ισχυρισμούς και τις ανατριχιαστικές αφηγήσεις, σχεδόν 30 χρόνια μετά την πρώτη καταγεγραμμένη ιστορία, το ερώτημα παραμένει: πρόκειται απλώς για έναν από τους πιο επιτυχημένους αστικούς θρύλους της εποχής του διαδικτύου ή υπάρχει κάτι ακόμη που δεν έχει εξηγηθεί;