Για την περσινή χρονιά η διαχείριση του δημόσιου χρέους αποτυπώνεται σε συγκεκριμένα και μετρήσιμα αποτελέσματα. Ανάμεσά τους, η πλήρης κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών, η άντληση 7,7 δισ. ευρώ από τις αγορές με ευνοϊκούς όρους και η ταυτόχρονη μείωση του συνολικού και του καθαρού χρέους. Με πρόωρες αποπληρωμές 5,3 δισ. ευρώ, ουσιαστικό περιορισμό των κινδύνων και εξοικονόμηση πόρων που φτάνει τα 2,6 δισ. ευρώ σε βάθος χρόνου, η χώρα ενίσχυσε τη δημοσιονομική της θέση.

Την ίδια στιγμή, το κόστος εξυπηρέτησης παρέμεινε χαμηλό, κάτω από 1,8%, η μέση διάρκεια του χρέους ξεπερνά τα 18 έτη και οι χρηματοδοτικές ανάγκες διατηρούνται σε χαμηλά επίπεδα. Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν ότι η Ελλάδα μειώνει το χρέος της και το καθιστά ολοένα βιώσιμο, απαλλάσσοντας τις επόμενες γενιές από βάρη που δεν τους αναλογούν.

Τα κυριότερα σημεία της απολογιστικής έκθεσης του ΟΔΔΗΧ για το 2025 είναι τα εξής:

 Τι πέτυχε η διαχείριση του δημόσιου χρέους το 2025

 Το 2025, η Ελλάδα διαχειρίστηκε με επιτυχία το δημόσιο χρέος και τα ταμειακά της διαθέσιμα, πετυχαίνοντας βασικούς στόχους χρηματοδότησης και σταθερότητας.

Κάλυψη αναγκών και δανεισμός

• Το Ελληνικό Δημόσιο κάλυψε πλήρως τις χρηματοδοτικές του ανάγκες.
• Αντλήθηκαν περίπου 7,7 δισ. ευρώ από τις αγορές, με ευνοϊκούς όρους.

Μείωση κινδύνων και εξοικονόμηση πόρων 

• Περιορίστηκαν ουσιαστικά οι κίνδυνοι από επιτόκια και συναλλαγματικές διακυμάνσεις.
• Διασφαλίστηκαν κέρδη περίπου 2,6 δισ. ευρώ σε βάθος χρόνου (έως το 2070).
• Αποφεύχθηκε πιθανή επιβάρυνση άνω των 3 δισ. ευρώ μέσω έγκαιρων παρεμβάσεων (τίτλοι ρήτρας ΑΕΠ).

Μείωση χρέους 

• Το συνολικό χρέος μειώθηκε κατά περίπου 2,2 δισ. ευρώ.
• Το «καθαρό χρέος» (μετά την αφαίρεση διαθεσίμων) μειώθηκε ακόμη περισσότερο, κατά 5,5 δισ. ευρώ.
• Έγινε πρόωρη αποπληρωμή 5,3 δισ. ευρώ από παλαιά δάνεια του 2010.

Καλύτερη αξιοποίηση διαθεσίμων 

• Τα ταμειακά διαθέσιμα αξιοποιήθηκαν πιο αποδοτικά, με υψηλότερες αποδόσεις.
• Βελτιώθηκε η διαχείριση της καθημερινής ρευστότητας του κράτους.

Σταθερό και χαμηλό κόστος δανεισμού

• Το μέσο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους παραμένει χαμηλό, λιγότερο από 1,8% σε ετήσια βάση , περιλαμβανομένων και των αναβαλλόμενων τόκων.  
• Η διάρκεια του χρέους παραμένει μεγάλη (πάνω από 18 έτη), κάτι που ενισχύει τη σταθερότητα.
• Το κόστος νέου δανεισμού διατηρήθηκε χαμηλότερο από τα τρέχοντα διεθνή επίπεδα.

Βελτίωση βιωσιμότητας 

• Ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ έχει μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια (κατά περίπου 63 ποσοστιαίες μονάδες από το 2020).
• Οι ετήσιες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας παραμένουν χαμηλές (περίπου 5,4% του ΑΕΠ μακροπρόθεσμα).

Ισχυρή εμπιστοσύνη των αγορών

• Η ζήτηση για ελληνικά ομόλογα παραμένει υψηλή.
• Τα επιτόκια δανεισμού έχουν μειωθεί και είναι πλέον χαμηλότερα από χώρες όπως η Ιταλία.
• Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον κοντά σε χώρες όπως η Ισπανία και η Γαλλία.

Το όφελος για τη χώρα 

• Η Ελλάδα θεωρείται πλέον αξιόπιστος εκδότης χρέους με επενδυτική βαθμίδα.
• Δημιουργούνται προϋποθέσεις για ακόμη καλύτερους όρους δανεισμού στο μέλλον.
• Το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους παραμένει σταθερό και ελεγχόμενο (περίπου 5 δισ. ευρώ ετησίως σε ταμειακή βάση).
• Ενισχύεται η συνολική οικονομική σταθερότητα της χώρας.
• Η χώρα δεν μετακυλίει το βάρος του χρέους στις επόμενες γενιές.

Τι είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Στην εισαγωγική του αναφορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε: «Να τονίσω και κάτι ακόμα, γιατί νομίζω ότι αξίζει, σας παρακαλώ πολύ να το υπενθυμίζουμε διαρκώς στον δημόσιο διάλογο: αναφέρομαι στον ταχύτατο τρόπο με τον οποίο αποκλιμακώνεται το δημόσιο χρέος στην πατρίδα μας. Αν δείτε ένα σχετικό διάγραμμα, το ανάρτησα κιόλας, παρότι δεν συνηθίζω να αναρτώ εικόνες και φωτογραφίες, στον εβδομαδιαίο απολογισμό μου, η Ελλάδα έχει την ταχύτερη αποκλιμάκωση δημόσιου χρέους από οποιαδήποτε άλλη ανεπτυγμένη οικονομία τα τελευταία 40 χρόνια.

Νομίζω αυτό έχει μια ξεχωριστή σημασία διότι το δημόσιο χρέος αποτέλεσε έναν βραχνά για την πατρίδα μας εδώ και 40 χρόνια. Ήταν ουσιαστικά και η γενεσιουργός αιτία της μεγάλης οικονομικής κρίσης της προηγούμενης δεκαετίας. Και το γεγονός πια ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί ταυτόχρονα να επιτυγχάνει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, πλεόνασμα το οποίο επιστρέφεται στους πολίτες, να μειώνει την ανεργία, να προσελκύει επενδύσεις και να αποκλιμακώνει το χρέος, άρα να τροφοδοτούμε την ανάπτυξη οργανικά και όχι με δανεικά, είναι μια μεγάλη επιτυχία της οικονομικής μας πολιτικής συνολικά αυτά τα επτά χρόνια.

Αλλά νομίζω και μια παρακαταθήκη και ένα διαγενεακό συμβόλαιο το οποίο υπογράφουμε με τη νέα γενιά, η οποία τελικά θα είχε υποστεί τις συνέπειες μιας χώρας η οποία θα εξακολουθούσε, υπό άλλες συνθήκες, να διατηρεί ένα εξαιρετικά υψηλό χρέος. Εκτιμώ ότι ενδεχομένως και στα τέλη αυτού του έτους -αυτό που θα σας πω θα φάνταζε πρωτοφανές πριν από κάποια χρόνια- η Ελλάδα δεν θα είναι πια η χώρα η οποία θα έχει το υψηλότερο χρέος στην Ευρώπη ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Θα έλεγα, λοιπόν, ότι αυτή είναι η Ελλάδα του 2026 και όχι ο μίζερος τόπος που επιμένει να εμφανίζει η αντιπολίτευση, χωρίς μάλιστα οποιοδήποτε επιχείρημα, χωρίς εναλλακτικές προτάσεις, αλλά διολισθαίνοντας, δυστυχώς, σε ακραία συνθήματα, σε μια απεχθή ρητορική η οποία είναι μάλλον δανεισμένη από τον υπόκοσμο του διαδικτύου και σίγουρα δεν τιμά κόμματα τα οποία είναι κοινοβουλευτικά. Αφήνω στην άκρη αυτά τα οποία έχω ακούσει προσωπικά, πόσες φορές με έχουν αποκαλέσει «δολοφόνο» και «μειοδότη», θα σταθώ όμως σε αυτά τα οποία λένε για την παράταξή μας και το κόμμα μας, το οποίο παρουσιάζεται ως «μαφία», «συμμορία», «εγκληματική οργάνωση» και όλα τα σχετικά.

Δυστυχώς είναι ένας κατήφορος, ο οποίος σπέρνει δηλητήριο και μίσος σε ολόκληρη την κοινωνία. Εμείς έχουμε χρέος αυτόν τον κατήφορο να τον σταματήσουμε. Και, δυστυχώς, θα πω και πάλι, ακόμη και «θεσμικά» κόμματα, με μεγάλη, θα έλεγα, ορμή, μπαίνουν σε αυτόν τον χορό της τοξικότητας. Θα το ξαναπώ, είναι ανεύθυνο, είναι λυπηρό. Προφανώς εμείς δεν θα ακολουθήσουμε αυτή τη διαδρομή, αλλά θα τονίζουμε ότι σε συνθήκες που καθιστούν την ασφάλεια και την ομαλότητα εθνική προτεραιότητα, το τελευταίο που χρειάζεται η χώρα είναι να παρασυρθούμε σε έναν βούρκο και αντί για πολιτική αντιπαράθεση να επικρατεί η λάσπη. Λοιπόν, αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να απαντάμε με το έργο μας».