«Έχω βιώσει bullying στο σχολείο, το οποίο είναι πολύ επικίνδυνο γιατί τα παιδιά είναι ωμά. Πολλές φορές κουβαλάνε αφιλτράριστα ό,τι συμβαίνει, στο σπίτι. Κάποια στιγμή άλλαξα σχολείο, οι γονείς μου έβλεπαν κάθε μέρα το παιδί τους να γυρνάει σπίτι και να κλαίει. Κάποια στιγμή έφτασαν στο σημείο να επικοινωνήσουν με τους κατάλληλους ανθρώπους και μου είπαν να αλλάξω σχολείο» είπε αρχικά.

Και πρόσθεσε: «Φτάνεις δηλαδή σε ένα πικ ευτυχίας και ξαφνικά είσαι μόνη σε ένα κρεβάτι. Είναι ίσως από τις μεγαλύτερες δυσκολίες αυτής της δουλειάς, όπως όλων τις δουλειές που έχουν έκθεση και παίρνεις αγάπη. Και η επόμενη ημέρα είναι πάρα πολύ δύσκολη, γιατί το ίδιο βράδυ είσαι ακόμα ζεστός. Γι’ αυτό και πάντα κάνω κάτι την επόμενη ημέρα, έχω δηλαδή κανονίσει κάτι».

Και αποκάλυψε: «Κάνω πάρα πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία, συνεχίζω σταθερά και έκανα από 17 χρονών. Ευτυχώς οι γονείς μου με μύησαν σ’ αυτό και με έκανε να ξεκινήσω μια κρίση πανικού».

Ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε: «Ο παππούς μου και ο Μίκης Θεοδωράκης ήταν κολλητοί φίλοι. Οι παππούδες μου από τη μεριά της μαμάς μου, οι Κύπριοι, επειδή ήταν δημοσιογράφοι και συγγραφείς, είχαν έναν πολύ μεγάλο κύκλο από διανοούμενους. Η γιαγιά μου έχει αλληλογραφίες με την Κική Δημουλά, έκαναν παρέα με τον Ρίτσο και ήταν κολλητοί με τον Μίκη Θεοδωράκη».

Και τόνισε: «Ο Μίκης Θεοδωράκης ήταν αυτός που έφερε τη μητέρα μου στην Ελλάδα και είναι ο λόγος που μάλλον υπάρχω κι εγώ αυτή τη στιγμή. Ήταν συγκλονιστικό ότι “έφυγαν” την ίδια μέρα ο παππούς μου και ο Μίκης. Λάβαμε τα δύο τηλεφωνήματα απανωτά. Τον γνώρισα μικρή».