«Εμένα μου έχει πει ένας φίλος μου σκηνοθέτης, που τώρα έχει και πρεμιέρα μια ταινία του, ότι αν ήμουν στην Αμερική, θα ήμουν πρωταγωνίστρια σε θρίλερ», δήλωσε η Παππά, επαναλαμβάνοντας την άποψη που της μεταφέρθηκε από τον ίδιο. Η συζήτηση επικεντρώθηκε τόσο σε προσωπικές αναμνήσεις όσο και σε επαγγελματικές επιλογές, με την ηθοποιό να περιγράφει πώς οι ίδιοι οι ρόλοι φαίνεται να διαμορφώνουν την εικόνα της στο κοινό και στο χώρο της τηλεόρασης.

Στην κουβέντα, αναφέρθηκε στο πώς την τοποθετούν συχνά οι χαρακτήρες που υποδύεται και σχολίασε με χιούμορ ότι κινείται σε ρόλους που απαιτούν εγρήγορση και άμυνα. Η ίδια περιέγραψε την προσέγγιση που ακολουθεί στην προετοιμασία των ρόλων, την ανάγκη για σωστή σκηνοθετική καθοδήγηση και συνεργασία με τους συναδέλφους, αλλά και την επίγνωση ότι μερικές φορές το είδος του ρόλου διαμορφώνει τις προσδοκίες του κοινού. Συζητήθηκε επίσης το εύρος των συναισθημάτων που καλείται να αναπαραστήσει μέσα σε λίγα λεπτά τηλεοπτικού χρόνου, η τεχνική του σώματος και η σημασία των λεπτομερειών στις σκηνές που απαιτούν έντονη σωματική παρουσία. Η Παππά τόνισε ότι δεν έχει βρεθεί ποτέ στη θέση να κάνει κάτι ακραίο επί σκηνής, όπως να σκοτώσει στο πλαίσιο του έργου, γεγονός που την κάνει να επιλέγει ρόλους με συγκεκριμένες απαιτήσεις ερμηνείας. Ανέφερε επίσης τις διαφορές μεταξύ θεατρικής και τηλεοπτικής εργασίας, την ανάγκη για σύντομες πρόβες στην τηλεόραση και την επανάληψη στη σκηνή του θεάτρου, καθώς και τη σημασία της συνεχούς επιμόρφωσης και της τεχνικής εξάσκησης.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης αναφέρθηκε ειδικά το επεισόδιο «Σε αργή κίνηση» από τη σειρά «10η Εντολή» του Πάνου Κοκκινόπουλου, όπου η Ιωάννα Παππά υποδύθηκε μια χορεύτρια που μετά από τροχαίο έμεινε παράλυτη. Η ηθοποιός περιέγραψε την κατάσταση του χαρακτήρα με λεπτομέρεια, αναφέροντας: «Καθηλώθηκα σε αναπηρικό καρότσι και στο κρεβάτι, από τη μέση και κάτω ουσιαστικά. Παράλυτη εντελώς. Δεν υπήρχε σωτηρία». Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τον ρόλο, συζητήθηκαν οι τεχνικές προσαρμογής της κίνησης και οι συνεργασίες με χορογράφους και φυσιοθεραπευτές προκειμένου η απεικόνιση της αναπηρίας να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του σεναρίου.