![Θοδωρής Κατσαφάδος: Ο αδερφός μου πέθανε από χειροβομβίδα που βρήκα εγώ [βίντεο]](https://www.eleftherostypos.gr/wp-content/uploads/2019/05/thodoris-katsafados-gia-aderfo-heirovomvida-500.jpg)
Δεν είναι κάτι που το συναντάς ως βίωμα συχνά. Δεν είναι με τίποτα ένα απλό βίωμα απώλειας. Κι αυτό το γράφουμε όντες στην απ΄έξω. Μόνο ο ίδιος ο Θοδωρής Κατσαφάδος μπορεί να διανοηθεί το μέγεθος αυτού του πόνου. Να χάνει τον αδερφό σου σε τόσο μικρή ηλικία από χειροβομβίδα.
Όχι σε κάποιο πεδίο πολέμου. Όχι. Καθώς παίζουν στην αυλή της εκκλησίας της γειτονιάς, βρίσκουν μια χειροβομβίδα που προφανώς δε γνωρίζουν τι είναι και κάποια στιγμή σκάει στα χέρια του ενός.
Στην ουσία, ο Θοδωρής Κατσαφάδος έχει να διαχειριστεί μέσα του και το ότι θα μπορούσε να ήταν αυτός στη θέση του αδερφού του. Όπως φαίνεται από τη συνέντευξη του στη Μελέτη και το Μετά Τα Μεσάνυχτα πέρασε ένα διάστημα που ένιωθε άσχημα γιατί δεν ήταν αυτός στη θέση του αδερφού του.
«Ξορκίζω τον εφιάλτη μου. Είναι σαν να τον έχω δίπλα μου. Πάντα το σκέφτομαι. Πώς θα ήταν στα 22 του, πώς στα 26 του, πώς θα ήταν σήμερα; Το συζητάω κιόλας για να βοηθήσω αν μπορώ όσους πρέπει να διαχειριστούν μια απώλεια.
Μιλάω για το δυστύχημα του αδερφού μου με χειροβομβίδα που βρήκα εγώ, γιατί θέλω να ζει μέσα από μένα. Ο πόνος ήταν μεγάλος γιατί ο 12χρονος αδερφός μου σκοτώθηκε από τη χειροβομβίδα μπροστά μου. Δεν μπορούσα να το διαχειριστώ, όχι τον θάνατο, τον διαμελισμό. Δεν είναι το ίδιο. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν είναι οργανωμένος για να μπορέσει να επεξεργαστεί ένα σώμα που είναι… παντού.
Ένας άλλος λόγος που προσπάθησα κάποτε να βρω μια λύση, είναι για να ελαττωθούν αυτά τα δυστυχήματα. Εγώ τη βρήκα τη χειροβομβίδα, αλλά δεν ήξερα τι είναι. Το ότι τη χτύπαγα εγώ, θα μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση του, δεν έγινε. Την έδωσα σε εκείνον, τη χτύπαγε, τη χτύπαγε και με έσωσε ένας τοίχος για λίγα δευτερόλεπτα. Ήταν Πρωτομαγιά, δεν είχαμε σχολείο, βρήκα τη χειροβομβίδα που για μένα ήταν σαν ένα σιδερένιο κουκουνάρι.
Το χτυπάγαμε, το χτυπάγαμε, το αφήναμε, το χτυπάγαμε και το ξαναφήναμε… Και κάποια στιγμή όπως γύρισα προς τον τοίχο της εκκλησίας έγινε μια μεγάλη έκρηξη. Εγώ πήγα να βρω τον αδερφό μου να του πω τι έγινε και είδα αυτό το θέαμα. Και το κακό είναι ότι μετά από αρκετή ώρα που μείναμε οι δυο μας, ήρθε και τον είδε και η μάνα μου. Ο θάνατος του αδερφού μου με αυτόν τον τραγικό τρόπο καθόρισε τη ζωή μου. Είχα ενοχές, τύψεις, κι ένα γιατί. Δεν μπορώ να ξεχάσω τα μάτια του που με κοίταξαν λίγο πριν πεθάνει».
https://www.youtube.com/watch?v=SQj6030Zt94
