Υπήρχαν μόνο σώματα στον δρόμο, πρόσωπα εκτεθειμένα και ονόματα γραμμένα στις λίστες των αστυνομικών τμημάτων. Οι τραβεστί – έτσι αυτοαποκαλούνταν τότε – δεν ζητούσαν αναγνώριση ταυτότητας. Ζητούσαν να μη δέρνονται, να μη συλλαμβάνονται αυθαίρετα, να μην εξευτελίζονται «για λόγους τάξης». Και το έκαναν με τον μόνο τρόπο που ήξεραν: κατεβαίνοντας στον δρόμο.

Έτσι, στις αρχές της άνοιξης του 1983, το ζήτημα των τραβεστί επανέρχεται απρόσμενα στο προσκήνιο. Η «Αλλαγή» είχε ήδη συμπληρώσει ενάμιση χρόνο, ωστόσο οι διώξεις, οι προσαγωγές και οι συλλήψεις συνεχίζονταν, κυρίως στη λεωφόρο Συγγρού αλλά όχι μόνο. Τις προηγούμενες εβδομάδες είχαν προηγηθεί μεμονωμένες καθιστικές διαμαρτυρίες έξω από δικαστήρια, αστυνομικά τμήματα και στο κέντρο της πόλης. Στις 9 Μαρτίου αποφασίζεται μια πιο οργανωμένη κινητοποίηση.

Γύρω στις δύο το μεσημέρι συγκεντρώνονται στα Προπύλαια περίπου εκατό τρανς, στην πλειονότητά τους τραβεστί. Τα πανό που απλώνονται γράφουν «Η επιθυμία δεν αστυνομεύεται», «Η τρομοκρατία δεν θα περάσει», «Κύριε πρωθυπουργέ πάρτε θέση», «Οι τραβεστί δέρνονται». Ο χώρος γεμίζει γρήγορα από περαστικούς που σταματούν και παρακολουθούν. Λίγο αργότερα ξεκινά πορεία μέσω των οδών Πανεπιστημίου και Σταδίου με κατεύθυνση το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, όπου είχε προγραμματιστεί συνάντηση με τον αρμόδιο υπουργό Γιάννη Σκουλαρίκη. Όταν όμως οι διαδηλωτές φτάνουν στο υπουργείο, πληροφορούνται ότι ο υπουργός απουσιάζει λόγω εκτάκτου ανάγκης.

Μετά από σύντομη συνεννόηση, αποφασίζεται αλλαγή σχεδίου. Δύο πούλμαν μισθώνονται και οι συγκεντρωμένοι επιβιβάζονται με προορισμό το Καστρί, όπου βρίσκεται η πρωθυπουργική κατοικία, γνωστή και ως βίλα Γαλήνη. Την κινητοποίηση συντονίζει η Αλόμα, γνωστή φυσιογνωμία της εποχής, με προηγούμενη εμπειρία από συλλήψεις και αστυνομικές διώξεις. Τα πούλμαν φτάνουν στο Καστρί αιφνιδιάζοντας τη φρουρά και τους ανθρώπους ασφαλείας.

Οι διαδηλωτές κατεβαίνουν και συγκεντρώνονται έξω από την κατοικία, φωνάζοντας συνθήματα και ζητώντας να συναντήσουν τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου. Στις τέσσερις το απόγευμα ενημερώνονται πως ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να τους συναντήσει γιατί ξεκουράζεται. Εμφανίζεται όμως η Αγγέλα Κοκκόλα, διευθύντρια του Ιδιαίτερου Γραφείου του πρωθυπουργού και προϊσταμένη της γραμματείας του, η οποία συνομιλεί με τριμελή επιτροπή αποτελούμενη από τις τραβεστί Πάολα, Κρίστι και Μελίνα.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, παραδίδεται ψήφισμα με καταγγελίες για αστυνομική βία, αυθαίρετες συλλήψεις και παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων. Στο κείμενο τονίζεται ότι οι διώξεις δεν περιορίζονται στη λεωφόρο Συγγρού, αλλά επεκτείνονται ακόμη και έξω από τις κατοικίες τους. Η Αγγέλα Κοκκόλα διαβεβαιώνει ότι τα αιτήματα θα εξεταστούν και επικοινωνεί με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης ώστε να προγραμματιστεί συνάντηση την επόμενη ημέρα.

Μετά την παράδοση του ψηφίσματος, οι συγκεντρωμένοι αποχωρούν και τα πούλμαν επιστρέφουν στο κέντρο της Αθήνας. Τις επόμενες ημέρες, οι εφημερίδες αναφέρονται στο περιστατικό με εμφανή δόση χιούμορ και ειρωνείας, υπογραμμίζοντας τον αιφνιδιασμό της πρωθυπουργικής φρουράς. Δεν είναι σαφές αν πραγματοποιήθηκε τελικά η συνάντηση με το υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Πάντως, σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, μετά την κινητοποίηση στο Καστρί καταγράφεται υποχώρηση των αναίτιων αστυνομικών διώξεων εις βάρος των τραβεστί.