Δεν έχουν καμία σημασία οι (νέες) οικονομικές αυταπάτες του Αλέξη Τσίπρα.
Δεν έχουν σημασία ούτε οι κάλπικες, ξαναζεσταμένες υποσχέσεις του, ούτε ότι επιχειρεί να πλασαριστεί σαν νέος και άφθαρτος, προσπαθώντας να διαγράψει τα καταστροφικά αποτελέσματα της διακυβέρνησης της πρώτης φορά Αριστερά. Ομως πάντα θα έχει σημασία η απουσία πολιτικής συναισθηματικής νοημοσύνης.
Τα πρωτοκλασάτα στελέχη του νέου εγχειρήματος του πρώην πρωθυπουργού έδωσαν συνέντευξη Τύπου για να πανηγυρίσουν την περίοδο 2015-2019 που έριξε τη χώρα στα βράχια, και ανάμεσα στα λαμπρά κατορθώματα που βρήκαν, ήταν ότι τη διετία 2017-19 κάηκαν λιγότερα στρέμματα από τη διετία 2023-25.
Αλλά δεν σκέφτηκε κανείς πως στις 23 Ιουλίου 2018, κάηκαν ή πνίγηκαν 104 άνθρωποι στο Μάτι. Ηταν η φονικότερη πυρκαγιά στην ιστορία της χώρας και η δεύτερη φονικότερη του 21ου αιώνα στον κόσμο. Δεν είπαν ούτε λέξη για την επικοινωνιακή διαχείριση της τραγωδίας, για τα σόου μπροστά στις κάμερες και για τις δηλώσεις ότι δεν βρήκαν να έκαναν κάτι λάθος.
Αλλά εκεί οδηγεί το πολιτικό μένος, η τυφλή τοξικότητα και η λυσσαλέα προσπάθεια να βρουν κάτι να χτυπήσουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Μαγειρεύουν τους αριθμούς, ξεχνούν τους ανθρώπους.
