Πενήντα τρία χρόνια μετά το μήνυμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ.
Η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη, ούτε αυτονόητη, χρειάζεται καθημερινή προστασία, θωράκιση και σεβασμό. Ο πολιτικός κόσμος υποχρεούται να υπηρετεί τη δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος και η Κοινωνία των Πολιτών δικαιούται να απολαμβάνει την ελευθερία και την ισονομία που εγγυώνται μόνο οι σύγχρονες δημοκρατίες.
Για αυτό και δεν πρέπει να ξεχαστούν όσοι αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας. Χωρίς κομματικές ταμπέλες, μακριά από διχασμούς και ιδεολογικές καπηλείες, οφείλουν οι παλαιότερες και οι νεότερες γενιές να διατηρήσουν στη συλλογική μνήμη την ιστορία της εξέγερσης, τιμώντας όσους όρθωσαν το ανάστημά τους και συμμετείχαν με όποιον τρόπο μπορούσαν στην πτώση της χούντας.
Ταυτόχρονα, πρέπει να θυμόμαστε πως οι εχθροί μιας δημοκρατίας δεν είναι πάντα ορατοί. Μπορούν να την επιβουλεύονται μέσα από τον μανδύα του λαϊκισμού, της τοξικότητας και των ψευδών ειδήσεων, που σπείρουν την κινδυνολογία και επιδιώκουν την ισοπέδωση. Που δηλητηριάζουν τον δημόσιο διάλογο, απειλούν τους θεσμούς και προσπαθούν να απαξιώσουν το έργο και την προσφορά τους. Τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου οφείλουν να λειτουργούν ως εγγυητές του κοινοβουλευτισμού και της ομαλότητας.





















