Τα εθνικά θέματα δεν θα έπρεπε να βρίσκονται στο κέντρο των πολιτικών αντιπαραθέσεων, όμως αυτά φαίνεται πως είναι ψιλά γράμματα για τους υπερπατριώτες του πληκτρολογίου και του καναπέ και για όλους εκείνους που επιθυμούν να αποκομίσουν πρόσκαιρα επικοινωνιακά οφέλη από τη ρητορική των υψηλών τόνων και της κινδυνολογίας.
Καθαρά επιχειρησιακές κινήσεις, όπως η μετακίνηση των Patriot από την Κάρπαθο, σε συνδυασμό με την επαναφορά από την Τουρκία του προκλητικού αφηγήματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», έγιναν αντικείμενο της συνήθους εκμετάλλευσης που όμως πέφτει στο κενό. Και αυτό διότι η κυρίαρχη διακυβέρνηση μιας χώρας φαίνεται στα αποτελέσματα.
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κατάφερε να ενισχύσει την άμυνα της χώρας, να αναβαθμίσει τις Ενοπλες Δυνάμεις, να συνάψει διεθνείς συμμαχίες και να αυξήσει το γεωπολιτικό της αποτύπωμα. Η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία, ο κάθετος ενεργειακός διάδρομος, τα Rafale και οι υπερσύγχρονες φρεγάτες, η άμεση συνδρομή στην Κύπρο είναι μέρη μιας συγκροτημένης και εθνικά κυρίαρχης στρατηγικής πολιτικής.
Η ενεργός εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, χωρίς φοβικά σύνδρομα του παρελθόντος, αναβάθμισε τη θέση της χώρας, η οποία πλέον αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και προχωρά σε κινήσεις ιστορικής σημασίας όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο και οι συμφωνίες για οριοθέτηση ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο.
