Ο ηλικιωμένος, οπλισμένος με καραμπίνα, εισέβαλε αρχικά στα γραφεία του ΕΦΚΑ στον Κεραμεικό και στη συνέχεια στο Πρωτοδικείο Αθηνών στη Λουκάρεως, τραυματίζοντας συνολικά πέντε άτομα – έναν υπάλληλο του ΕΦΚΑ και τέσσερις γυναίκες εργαζόμενες στο δικαστήριο.

Ωστόσο, λόγω της ηλικίας του, δεν μπορεί να οδηγηθεί σε φυλάκιση υπό προϋποθέσεις. Σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα, άτομα άνω των 70 ετών που δεν έχουν διαπράξει αδίκημα με ποινή ισόβιας κάθειρξης, ενδέχεται να μην εκτίσουν ποινή σε σωφρονιστικό κατάστημα, αλλά να τεθούν σε κατ’ οίκον περιορισμό, εφόσον το αποφασίσει το δικαστήριο.

Παράλληλα, προβλέπεται το ενδεχόμενο ακαταλόγιστου, εάν διαπιστωθεί ότι κατά τον χρόνο τέλεσης των πράξεων ο δράστης δεν είχε πλήρη επίγνωση λόγω ψυχικής ή διανοητικής διαταραχής. Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί να μην του επιβληθεί ποινή, αλλά να διαταχθεί ο εγκλεισμός του σε ψυχιατρική δομή.

Ακόμη, αν κριθεί επικίνδυνος, υπάρχει η δυνατότητα να αποφασιστεί ο εγκλεισμός του για λόγους δημόσιας ασφάλειας. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο 89χρονος είχε στο παρελθόν απασχολήσει τις Αρχές για απειλές, ενώ φέρεται να είχε νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική.

Οι επιθέσεις σημειώθηκαν το πρωί, με τον δράστη να μπαίνει ανενόχλητος στον 4ο όροφο του ΕΦΚΑ και να πυροβολεί, τραυματίζοντας έναν υπάλληλο στο πόδι. Λίγη ώρα αργότερα, ακολούθησε δεύτερη επίθεση στο Πρωτοδικείο, όπου τραυματίστηκαν τέσσερις γυναίκες.

Μετά τις πράξεις του, διέφυγε πεζός, ωστόσο εντοπίστηκε αργότερα στην Πάτρα, όπου φέρεται να σχεδίαζε διαφυγή προς την Ιταλία και στη συνέχεια στο Στρασβούργο. Κατά τη σύλληψή του βρέθηκε στην κατοχή του και περίστροφο.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, με τους δικαστικούς υπαλλήλους της Αθήνας να προχωρούν σε αναστολή εργασιών και κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας για τα μέτρα ασφαλείας.

Η επιστολή στα Μέσα Ενημέρωσης

Στο Πρωτοδικείο Αθηνών πριν την αποχώρησή του ο 89χρονος άφησε μια επιστολή προς τα μέσα ενημέρωσης στην οποία ανέφερε:

«Κύριοι των εφημερίδων, καλημέρα. Είμαι ο Παναγιώτης Κ. Γεννήθηκα στη Μεσσηνία το 1937 και πήγα στρατιώτης το 1959.

Το 1962 πήγα στο Βερολίνο για δουλειά και σχολείο. Το 1970 ταξίδεψα και εγκαταστάθηκα στο Σικάγο. Το 2005 κατέθεσα στο Σικάγο για σύνταξη και η Αμερική μου έβγαλε σύνταξη σε δύο μήνες. Επίσης, κατέθεσα στο Σικάγο τη γερμανική κάρτα και σε έξι μήνες μου έστειλαν τη μεικτή γερμανική σύνταξη.

Στο ίδιο γραφείο και την ίδια ώρα, μαζί με τις δύο κάρτες, κατέθεσα και το ελληνικό ΙΚΑ: το βιβλιάριο ενσήμων και το βιβλιάριο ασθενείας. Οι Αμερικανοί μου είπαν πως θα στείλουν τα χαρτιά στην Ελλάδα και εμένα μου έδωσαν δύο από τα αντίγραφα και κάποια άλλα χαρτιά. Από τότε που πήγαν στην Ελλάδα, άρχισαν τα μεγάλα προβλήματα με το ελληνικό ΙΚΑ και με τα ελληνικά δικαστήρια.

Το ελληνικό ΙΚΑ, αυτή η επιτροπή στην πλατεία Αττικής, όταν με κάλεσε στο γραφείο, με έβρισε χυδαία και με αποκάλεσε «γενίτσαρο» που ήρθα στην Ελλάδα τους και ζητάω σύνταξη· τους έβρισα και εγώ. Και το ελληνικό ΙΚΑ, αφού έχει την πένα και η πένα έχει τη δύναμη, μου έκανε πρώτον μια πλαστογραφία και δεύτερον ένα σαμποτάζ, γράφοντας ένα γράμμα στο γερμανικό ΙΚΑ ότι δεν μου δίνουν ελληνική σύνταξη.

ΥΓ
Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα ελληνικά δικαστήρια και το ελληνικό ΙΚΑ μου φέρθηκαν εδώ στην Ελλάδα –όπου ήρθα και είμαι 20 χρόνια, με σύνταξη στις ΗΠΑ 2.600 δολάρια τον μήνα, επί 20 χρόνια = πάνω από μισό εκατομμύριο δολάρια– σαν αδέσποτο σκυλί του κλώτσου και του μπάτσου.
Και εγώ, το σκυλί, τώρα λύσσαξα και είμαι λυσσασμένος και θα πάω κάποια μέρα στα γραφεία και θα τους δαγκώσω, να λυσσάξουν και αυτοί.
Ο λυσσασμένος».