Ζούμε στην εποχή της πολυπραγμοσύνης, της πολυδιάσπασης, των κοινωνικών δικτύων και του τρεξίματος Στη σημερινή καθημερινή πραγματικότητα, το συχνό κοινό τραπέζι, έχει γίνει δυσπρόσιτος στόχος για τις περισσότερες οικογένειες.
Γράφει ο Νίκος Κοτοπούλης Εκπαιδευτικός MSc
Αν ανακαλέσουμε στη μνήμη την ελληνική πολιτιστική παράδοση του κοινού οικογενειακού τραπεζιού, θα εκτιμήσουμε τη θετική συμβολή του στην οικογενειακή και προσωπική ζωή.
Σύμφωνα με σχετικές έρευνες, λαογραφικές μαρτυρίες και προσωπικές εμπειρίες, τα έμμεσα θετικά αποτελέσματα με τα οποία φαίνεται ότι συνδέονται τα κοινά οικογενειακά γεύματα είναι αρκετά και όχι αμελητέα.
Αρχικά, συμβάλλουν στην ψυχική υγεία των μελών της οικογένειας που γευματίζουν ή δειπνούν μαζί γύρω από ένα τραπέζι. Η συνύπαρξη αυτή (βεβαίως χωρίς κινητά, ραδιόφωνο ή τηλεόραση ανοιχτά) συσχετίζεται με μείωση της αίσθησης του άγχους, της μοναξιάς, της κατάθλιψης, και της συναισθηματικής αποξένωσης, αποθαρρύνοντας τη διάθεση για επιθετικές συμπεριφορές και αρνητικά συναισθήματα. Ενισχύει την ψυχική ισορροπία και ευεξία, προάγοντας την ψυχική ανθεκτικότητα.
Επίσης, τα κοινά γεύματα συνεισφέρουν στη σύνδεση των μελών της οικογένειας. καλλιεργώντας την κοινωνική και ψυχική εγγύτητα γονέων και παιδιών. Με την προετοιμασία, τη συνεργασία, το σερβίρισμα, το κέρασμα, το τσούγκρισμα των ποτηριών, τα μέλη της οικογένειας βελτιώνουν την αίσθηση σταθερότητας, ασφάλειας, νιώθοντας ότι ανήκουν σε μια κοινωνία.
Επιπλέον, τα οικογενειακά γεύματα βοηθούν στην ανάπτυξη δεξιοτήτων. Γονείς και παιδιά αναπτύσσουν συντονιστικές και κινητικές δεξιότητες, ενώ ασκούνται στην αυτορρύθμιση, την υπευθυνότητα και την τήρηση ορίων. Παιδιά και γονείς ενισχύουν τη συναισθηματική και επικοινωνιακή νοημοσύνη αλληλεπιδρώντας ως διαφορετικά πρόσωπα. Δημιουργούν ευκαιρίες για κοινές συζητήσεις και αναμνήσεις μοιράσματος χαράς, λύπης, παραπόνων, επιδοκιμασιών, συναισθημάτων, εμπειριών, γνώσεων, ιστοριών, τραγουδιών και θετικής ενέργειας. Οι αναμνήσεις αυτές των παιδιών περνούν στην ενήλικη γονεικότητα.
Επιπροσθέτως, το κοινό τραπέζι ενισχύει τη διατροφική υγεία μειώνοντας την παχυσαρκία με καλύτερη θερμιδική και θρεπτική ισορροπία, που γίνεται ευεργετική συνήθεια.
Τα κοινά οικογενειακά γεύματα προάγουν την εμπειρία του πολιτισμού της τροφής, μέσα από μυρωδιές, γεύσεις και χρώματα φαγητών, βγαλμένων από τη μαγειρική εμπειρία αιώνων, που γίνονται με αγάπη και μεράκι – δεν πειράζει αν είναι λίγα σε ποσότητα και ποικιλία – συνδέοντας τον άνθρωπο με το φυσικό περιβάλλον και τη δημιουργία.
Προσφέρουν ευκαιρίες ευχαριστ
Τα κοινά οικογενειακά γεύματα προσφέρουν μια πολύτιμη ευκαιρία για μικρούς και μεγάλους να περνούν, με μικρές υποχωρήσεις σε χρόνους, συνήθειες, γεύσεις, από το «εγώ» στο «εμείς», από τη μοναχικότητα, στην ευλογία της διαπροσωπικής συνύπαρξης.
Αρκεί να γίνεται προσπάθεια να συμβαίνουν σε κλίμα αγάπης, συνεργασίας και διαπροσωπικής επικοινωνίας.
Βεβαίως, πολλοί συνάνθρωποί μας στερούνται συχνά αυτή την ευλογία και δυνατότητα για λόγους υπεράνω της θελήσεώς τους όπως: πόλεμος, προσφυγιά, πανδημίες, φτώχια, ανεργία, εργασιακό ωράριο, εργασία σε διαφορετικούς τόπους, ασθένειες, δυσανεκτικές συνθήκες κ.α.
Αξίζει λοιπόν, για κάθε ευκαιρία που μας προσφέρεται ή δημιουργούμε, να συνυπάρχουμε στο κοινό οικογενειακό ή διευρυμένο τραπέζι, να είμαστε ευγνώμονες.
