Καθοριστική υπήρξε η αποκάλυψη του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, πριν από την τελική κατάρρευση.

Δύο κομβικά περιστατικά που φώτισαν την αρχή του τέλους παρουσιάστηκαν στο ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά: η δολοφονία του Βρετανού ταξίαρχου Στίβεν Σόντερς και η εμφάνιση ενός αινιγματικού προσώπου, γνωστού ως «κύριος Χ» ή «Κίτσος». Η δράση της οργάνωσης, που σημάδεψε τη Μεταπολίτευση, έλαβε τέλος μετά την έκρηξη στον Πειραιά τον Ιούνιο του 2002.

Ο «κύριος Χ» επιδίωξε να έρθει σε επαφή με τον τότε υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, πραγματοποιώντας μαζί του αλλεπάλληλες συναντήσεις και μεταφέροντας σημαντικές πληροφορίες για τη δομή και τη λειτουργία της οργάνωσης. Αν και δεν αποκάλυψε ποτέ ονόματα, φαινόταν να γνωρίζει σε βάθος το δίκτυο, θεωρώντας ωστόσο ότι είχε φτάσει σε αδιέξοδο.

Την ίδια περίοδο, οι αρχές είχαν εδώ και χρόνια στρέψει διακριτικά την προσοχή τους στον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο. Η ταυτότητά του ως βασικού προσώπου προέκυψε μέσα από την ανάλυση των προκηρύξεων της οργάνωσης, οι οποίες μαρτυρούσαν υψηλό μορφωτικό επίπεδο, επιρροές από τη γαλλική παιδεία και αντιστασιακό παρελθόν.

Όπως αποκάλυψε ο Φώτης Νασιάκος, σε συνάντηση λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2001 με τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και Βρετανό αξιωματούχο, ζήτησε να γράψουν σε χαρτί το όνομα του αρχηγού της 17 Νοέμβρη. Και οι δύο κατέληξαν ουσιαστικά στο ίδιο πρόσωπο: τον Γιωτόπουλο.

Ακολούθησε μια συντονισμένη επιχείρηση σε πολλά επίπεδα: διεθνείς επαφές, έρευνες στην Κούβα και τη Γαλλία, αλλά και προσπάθειες εντοπισμού συγγενών του στην Αθήνα. Παράλληλα, από αμερικανικά αρχεία προέκυψε και το όνομα του Βασίλης Τζωρτζάτος, που είχε απασχολήσει στο παρελθόν τις αρχές.

Η συμβολή των βρετανικών αρχών μετά τη δολοφονία Σόντερς αποδείχθηκε καθοριστική, τόσο στη συλλογή πληροφοριών όσο και στην ενεργοποίηση της κοινής γνώμης κατά της τρομοκρατίας. Την ίδια στιγμή, εντοπίστηκαν και αδυναμίες στις αρχικές έρευνες των ελληνικών αρχών.

Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η λεγόμενη «έκθεση Νασιάκου», που συγκέντρωνε όλη τη διαθέσιμη γνώση για τη δράση της οργάνωσης, μέρος της οποίας δημοσιοποιήθηκε ώστε να αυξηθεί η πίεση προς τα μέλη της.

Οι εξελίξεις κορυφώθηκαν το βράδυ της 29ης Ιουνίου 2002 με την έκρηξη στον Πειραιά, γεγονός που άνοιξε τον δρόμο για την τελική εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη. Ωστόσο, όπως προκύπτει, η επιχείρηση είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, με τον Φώτη Νασιάκο να τη χαρακτηρίζει χαρακτηριστικά ως την «απόβαση στη Νορμανδία της τρομοκρατίας».

Στην επιτυχία συνέβαλαν καθοριστικά τέσσερα πρόσωπα: ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο Φώτης Νασιάκος, ο εισαγγελέας Ιωάννης Διώτης και ο τότε διοικητής της Αντιτρομοκρατικής Στέλιος Σύρρος.