Τα πρώτα λόγια του αδερφού για τη δολοφονία της Σταυρούλας

«Δυστυχώς  τα πράγματα είναι όπως υποπτευόμουν από την αρχή, γιατί ο άνθρωπος αυτός είχε πέσει σε πολλές αντιφάσεις. Ήταν ψιλοξεκάθαρο από την αρχή.  Έκανα υπομονή για τον 43χρονο γιατί η ΕΛΑΣ είχε στοχοποιήσει κι εμένα…» είπε ο Γιάννης Λεβεντάκης.

Η ομολογία του δράστη για τη δολοφονία της Σταυρούλας Λεβεντάκη

«Ήταν υστερική και είχαμε τσακωθεί άπειρες φορές για τα ντουλάπια που είχαν σκουριές αλλά εγώ τις είχα πει ότι αυτό γίνεται λόγω των αλατιών που έχω μέσα. Αυτή με κατηγορούσε ότι η σκουριά στους μεντεσέδες οφειλόταν στα αλάτια που υπήρχαν στο ντουλάπι. Γενικά της έφταιγαν όλα στο σπίτι και συνέχεια μου έκανε παρατηρήσεις. Μετά από ένα σημείο το 2025, η Σταυρούλα ξεκίνησε να μου μιλάει με άλλο τρόπο λέγοντας μου ότι με ζηλεύει που είμαι μόνος εδώ και ελεύθερος και κατάλαβα ότι ήθελε να εξελιχθεί η σχέση μας σε ερωτική, ενώ εγώ της είχα ξεκαθαρίσει ότι δεν τη βλέπω ερωτικά.

Κάποιες φορές που αράζαμε οι δυο μας προσπαθούσε να με ακουμπήσει με το πόδι της, δίνοντάς μου να καταλάβω ότι με θέλει αλλά εγώ την απέφευγα. Εκείνη τη στιγμή ήμασταν φτιαγμένοι και εγώ και η Σταυρούλα από τις μπύρες που είχαμε πιει και μου ρίχτηκε κανονικά. Τότε επειδή ήμουν φτιαγμένος κάναμε σεξ στο σπίτι.» είπε.

Και πρόσθεσε: «Την 30-05-2026 με πήρε τηλέφωνο 13:30 ώρα το μεσημέρι και εγώ ήμουν στη δουλειά. Μου είπε να έρθει στο σπίτι για να το επιθεωρήσει σύμφωνα με το συμβόλαιο και της είπα μετά τις 15:00 ότι θα είμαι στο σπίτι να έρθει. Συνεχίσαμε και πήγαμε στην κρεβατοκάμαρα. Ξαφνικά άλλαξε τη συζήτηση και μου κόλλησε ζητώντας να κάνουμε σεξ. Εκεί έκανε σαν τρελή και ξεκίνησε να μου φωνάζει ότι θα με καταστρέψει και με ρωτούσε γιατί να μη το ξανά κάνουμε αφού λείπει η γυναίκα μου και να είμαστε πάλι μαζί. Τότε άρχισε να ωρύεται και να με απειλεί ότι θα το πει στη γυναίκα μου, θα με ξεφτιλίσει, θα πει ότι την έχω βιάσει και θα με διώξει από το σπίτι. Εκείνη τη στιγμή πάνω στην τρέλα της άρπαξε ένα γεμάτο μπουκάλι κρασί που το είχα σαν διακοσμητικό στο σύνθετο που έχει ένα ράφι κάτω από την τηλεόραση του υπνοδωματίου μου και πήγε να με χτυπήσει.

«Τη χτύπησα στο κεφάλι με μπουκάλι, τη μαχαίρωσα και την αποτελείωσα με κούτσουρο»

Εκεί της έπιασα το μπουκάλι για να μη με χτυπήσει και μπλέχτηκαν τα πόδια μας. Έτσι έπεσε χτυπώντας το κεφάλι της στο πάτωμα, στη δεξιά μεριά του αυτιού της. Εκεί είδα στα πλακάκια κάτω αίμα που έτρεχε από την πλευρά του δεξιού αυτιού της. Εκεί ξεκίνησε και φώναζε και εγώ θόλωσα και λέω θα μπλέξω για μια τρελή χτυπώντας τη στο κεφάλι με το μπουκάλι που της είχα πάρει από τα χέρια.

Την τύλιξα δύο φορές γύρω από το κεφάλι της καλύπτοντας το στόμα της και αυτή προσπαθούσε να τη βγάλει με τα χέρια της. Επέμεινα και το τύλιξα άλλη μία φορά και ξαφνικά έπεσε αναίσθητη. Σταμάτησε και δεν κουνιόταν καθόλου και λέω εντάξει τελείωσε. Εγώ θεώρησα ότι είχε πεθάνει και πήγα στην κουζίνα να ηρεμήσω. Μετά από το ένα με δύο λεπτά το πολύ ξύπνησε και φώναζε βοήθεια.

Εγώ θολωμένος επιστρέφω πίσω στο υπνοδωμάτιο και είχα πάρει ένα κουζινομάχαιρο από το συρτάρι της κουζίνας μαζί μου. Αυτή ήταν ξαπλωμένη στο πάτωμα σε πλάγια θέση και φώναζε. Εγώ την πλησίασα και την κάρφωσα με το μαχαίρι στο ύψος της καρδιάς νομίζω δύο φορές. Εκεί σταμάτησε να φωνάζει και εγώ έφυγα στην κουζίνα και έπλυνα το μαχαίρι με σαπούνι για τα πιάτα και ξύδι. Δεν θυμάμαι ποιο μαχαίρι πήρα και ούτε που το πέταξα μετά.

Εκεί σκέφτηκα εδώ πέρα είμαστε, τελείωσε, έφυγε και θα ηρεμήσω. Μετά ξεκίνησε πάλι και φώναζε “βοήθεια, βοήθεια, με ακούει κανένας;”. Πήγα και πήρα ένα κούτσουρο, πήγα στο υπνοδωμάτιο όπου η Σταυρούλα ήταν μέσα στα αίματα σε πλάγια θέση ξαπλωμένη με τη δεξιά πλευρά της στο πάτωμα και φώναζε. Με το κομμάτι ξύλου που κρατούσα, τη χτύπησα στο κεφάλι δύο φορές σίγουρα, για τρίτη δε θυμάμαι, στο αριστερό μέρος του κεφαλιού της και εκεί έμεινε και δεν ξανά μίλησε καθόλου.

Τότε είδα ότι είχε πεθάνει και η ώρα ήταν 17:00 ή 17:15. Εκεί στο πάτωμα δίπλα της είχαν πέσει δύο κάρτες ανάληψης τράπεζας Πειραιώς και Εθνικής της Σταυρούλας. Πήγα στο ATM και πάτησα τον κωδικό. Ήταν αυτός ο κωδικός έβγαλα χίλια (1000) ευρώ και γύρισα σπίτι. Το έκανα αυτό επειδή ήθελα να φανεί ότι έγινε ληστεία και να μη με συνδέσουν με το θάνατό της.

Μπήκα μέσα στο δωμάτιο και είδα ότι έχει λίμνη αίματος γύρω από τη Σταυρούλα. Εκεί πήγα στο γκαράζ και πήρα μαύρες χοντρές σακούλες και δεματικά και επέστρεψα στη Σταυρούλα. Την τράβηξα για να τη βάλω στη σακούλα. Επειδή δεν χώραγε ολόκληρη, χρησιμοποίησα μία σακούλα βάζοντας πρώτα το κεφάλι αλλά τα πόδια της περίσσευαν λίγο και έτσι έβαλα άλλη μία από τα πόδια της. Ξεκίνησα να κάνω πιο καλό καθαρισμό γιατί είχε κάποια μικρά σημάδια αίματος το σπίτι.

Το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ και κατά τις 00:30 ώρα της 31-05-2026 έστριψα ένα τσιγάρο χασίς για να χαλαρώσω. Αποφάσισα να την πάω στο χωράφι μου στον Βατόλακκο όπου έχω το κοντέινερ. Περίπου 06:00 της 31-05-2026 τη σήκωσα μέχρι ένα σημείο και στα σκαλιά δεν μπορούσα άλλο και ξεκίνησα να τη σέρνω μέχρι το μπλε βαν μου. Εκεί σουρώνανε κάποια αίματα στη διαδρομή και σκίστηκε και μία απ’ τις σακούλες που είχα βάλει.

Κατάφερα να τη σύρω μέχρι το μπλε βαν μου, της έβαλα άλλη μία σακούλα και τη φόρτωσα στον αποθηκευτικό χώρο του αυτοκινήτου. Ξεκίνησα στο βάθος του χωραφιού ανάμεσα στις πορτοκαλιές να σκάβω ένα λάκκο. Όταν τελείωσα μετά από 20 λεπτά το σκάψιμο, γύρισα στο αμάξι παίρνοντας ένα καρότσι που έχω εκεί και είναι οικοδομής και τοποθέτησα πάνω το πτώμα.

Το μετέφερα μέχρι το βάθος του χωραφιού στο λάκκο που είχα μόλις ανοίξει και την έριξα μέσα ανατρέποντας το καρότσι προς τα αριστερά. Την κάλυψα με το χώμα που είχα βγάλει μόλις και έφερα και άλλο χώμα από την είσοδο του χωραφιού που βρισκόταν στη σορό. Δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό μου να κάνω κακό σε κανέναν, ούτε πίστευα ποτέ ότι θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο. Ζητώ συγγνώμη από την οικογένεια της Σταυρούλας αλλά και από τη δική μου οικογένεια που τους απογοήτευσα»