Υπόμνημα στο υπουργείο Δικαιοσύνης κατέθεσε το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας με αφορμή τις αλλαγές που αφορούν το άρθρο για το βιασμό οι οποίες προβλέπονται στον νέο Ποινικό Κώδικα.
Στη συνέντευξη Τύπου της Διεθνούς Αμνηστίας μίλησαν οι Ειρήνη Γαϊτάνου από το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας, η νομικός Ιωάννα Στεντούμη και η Μόνικα Κόστα από το Περιφερειακό Γραφείο Ευρώπης της Διεθνούς Αμνηστίας. Τη συνέντευξη συντόνισε ο διευθυντής του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, Γαβριήλ Σακελλαρίδης.
Η κ. Γαϊτάνου είπε ότι το άρθρο 336 του Ποινικού Κώδικα για τον βιασμό είναι έτσι και αλλιώς προβληματικό. Αλλά η τροποποίησή του με τον νέο Ποινικό Κώδικα δεν μπορεί να γίνει δεκτή ούτε ως βάση συζήτησης. Με τη μέχρι τώρα διατύπωση βιασμός θεωρείται ο εξαναγκασμός σε σεξ υπό την απειλή μεγάλου κινδύνου ενώ η διατύπωση που προτείνεται τώρα κάνει λόγο για απειλή ζωής. Η Διεθνής Αμνηστία διεκδικεί να λογίζεται ως βιασμός οποιουδήποτε τύπου διείσδυση χωρίς συναίνεση.
Σύμφωνα με την κυρία Κόστα, στην Ευρώπη 1 στις 20 γυναίκες έχουν βιαστεί. Μάλιστα οι περισσότεροι βιασμοί δεν δηλώνονται στις Αρχές, διότι, με τους νόμους που ισχύουν για τον βιασμό, οι δράστες αθωώνονται ενώ τα θύματα υφίστανται μία δευτερογενή κακοποίηση κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας.
Η κ. Στεντούμη μίλησε για το υπόμνημα που έχει υποβάλει η Διεθνής Αμνηστία στο υπουργείο Δικαιοσύνης για να αλλάξει ο νομικός ορισμός του βιασμού. Βιασμός δεν είναι μόνο ο εξαναγκασμός σε σεξ με άσκηση βίας, αλλά και υπό τον εκβιασμό κάποιο βίντεο ή την απειλή οικονομικού στραγγαλισμού.
Η κ. Στεντούμη τόνισε ότι η αντίσταση στον βιαστή μπορεί να σημάνει τον θάνατο του θύματος. Η μη αντίσταση επουδενί σημαίνει συναίνεση. Στις περισσότερες περιπτώσεις βιασμών τα θύματα «παγώνουν», τόσο υπό το κράτος του φόβου όσο και γιατί μέσω του «παγώματος» μετριάζεται ο ψυχικός πόνος. Το μόνο όριο για τον βιασμό είναι η συναίνεση, υπογράμμισε.
