Συγκλονιστική μαρτυρία μητέρας: Χειρουργήσαμε την κόρη μας για να γλιτώσει το bullying!

Μιλώντας στον «Ε.Τ.» περιγράφει τα όσα έζησε η οικογένεια το τελευταίο διάστημα: «Το παιδί μου γεννήθηκε με αφτάκια που είχαν μεγαλύτερο μέγεθος από το φυσιολογικό. Πού να φανταστώ όμως ότι υπάρχουν γονείς που δεν μαθαίνουν στα παιδιά τους να σέβονται τη διαφορετικότητα του άλλου; Ετσι, ένας 11χρονος μαθητής έκανε τη ζωή του κοριτσιού μου κόλαση κοροϊδεύοντάς την με το “Ντάμπο το ελεφαντάκι” και άλλα τέτοια. Υπήρξε και φορά που ήταν τέτοιο το μένος του που χτύπησε το παιδί στα αφτιά. Ο 11χρονος παρέσυρε την παρέα του στα πειράγματα με αποτέλεσμα το παιδί μου να νιώθει ο περίγελως του σχολείου. Το αγόρι είχε πειράξει και άλλα παιδιά, ενώ συνήθιζε να λέει “η μάνα μου κάνει κουμάντο εδώ μέσα”. Μία φορά είχε φτύσει έναν ανήλικο από την Αλβανία».

Αδράνεια

Η Εφη Τσατάνη δηλώνει ότι είχε ενημερώσει το διευθυντή του σχολείου για τα όσα συνέβησαν χωρίς όμως αποτέλεσμα: «Ενημέρωσα το διευθυντή ότι η κατάσταση είναι δραματική σε σημείο που το κορίτσι μου σηκώνεται το πρωί και δεν θέλει να πάει στο σχολείο για να μην της πουν τίποτα για τα αφτιά της. Ο διευθυντής, ωστόσο, δεν έπαιρνε τα προσήκοντα μέτρα. Επρεπε να κάνω αναφορά για παράβαση καθήκοντος και ξανά αναφορά στην πρωτοβάθμια για να κληθεί σύμβουλος και να πάρει επιτέλους μέτρα. Στο μεταξύ, αποφάσισα με τον άνδρα μου να κάνουμε χειρουργική επέμβαση στα αφτιά του παιδιού για να δοθεί ένα τέλος στο μαρτύριο. Την επέμβαση υπό φυσιολογικές συνθήκες θα την κάναμε όταν το παιδί θα μεγάλωνε. Ηταν μια πολύ επίπονη επέμβαση για ένα μικρό κορίτσι. Αρχικά πήγαινε με επιδέσμους στο σχολείο και τα πειράγματα σταμάτησαν. Ωστόσο, αυτό ήταν προσωρινό».

Νέα αρχή

Η 9χρονη μετά από λίγο καιρό έγινε ξανά θύμα bullying. Ο μόνος δρόμος για την οικογένεια ήταν η αλλαγή σχολείου. «Καταλάβαμε ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος. Πήραμε το παιδί από εκεί για να γλιτώσουμε. Στο καινούργιο της σχολείο τα πάμε καλά και ελπίζω ότι δεν θα έχουμε ξανά προβλήματα. Το δυσάρεστο είναι ότι το παιδάκι μας έχασε τις φίλες της. Δυστυχώς όμως δεν γινόταν αλλιώς. Η μεγαλύτερη ευθύνη είναι της διεύθυνσης του προηγούμενου σχολείου που άφησε τα πράγματα να εκτυλιχθούν με αυτόν τον τρόπο. Εχω ευθύνη και εγώ που δεν αντέδρασα πιο δυναμικά απέναντι σε όλα όσα βίωνε το παιδί μου».

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου