Ενα καλοκαίρι ανέμελο, αθώο και απλό. Ενα καλοκαίρι με όλη τη σημασία της λέξης. Εικόνες που μας ταξιδεύουν στο παρελθόν, τότε που η Ελλάδα δεν ήταν (ακόμη) «μαγνήτης» εκατομμυρίων τουριστών. Είχε, όμως, όπως και τώρα, ένα μεγάλο θησαυρό: τα καταγάλανα νερά της, τα μαγευτικά τοπία, τους ανθρώπους της!
Αλλωστε, όλα αυτά καταγράφονται στις ασπρόμαυρες εικόνες που «αιχμαλώτισαν» οι φακοί σπουδαίων φωτογράφων, όπως του Δημήτρη Χαρισιάδη, του Ζαχαρία Στέλλα, του Νικόλαου Τομπάζη και που το Μουσείο Μπενάκη «ανεβάζει» στη σελίδα του στο facebook, προσφέροντάς μας καθημερινά… οάσεις καλοκαιρινές από το παρελθόν.
Από τα πανέμορφα ελληνικά νησιά, την Πάρο, τη Νάξο, την Κάλυμνο, τη Μύκονο και άλλα τόσα.
Με ένα κλίκ πάνω στην ετικέτα «ανακαλύπτοντας το καλοκαίρι μέσα από τις συλλογές του Μουσείου Μπενάκη» μια άλλη Ελλάδα ξεπροβάλλει. Τότε που τα πιτσιρίκια έκαναν ανέμελα τις βουτιές τους στη θάλασσα, οι μεγάλοι απολάμβαναν τον ήλιο. Που ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου ήταν μια ολόκληρη ιεροτελεστία. Με λίγα λόγια, τότε που ζούσαν τη ζωή. Χωρίς πολλά πολλά. Χωρίς τον ψηφιακό κόσμο, τις σέλφι.
Οι εποχές αλλάζουν, το μόνο σίγουρο. Οι εικόνες, όμως, παραμένουν να μας θυμίζουν εκείνα τα αθώα και ξέγνοιαστα καλοκαίρια που «κατέγραψαν» τόσο μαγικά οι αναλογικές φωτογραφικές μηχανές μεγάλων φωτογράφων.
1. Πάρος, Μάρπησσα, 1961. Φωτογραφία του Ιωάννη Λάμπρου. 2. Νικόλαος Τομπάζης. Σκιάθος, 1972. 3. Φωτογραφία, Στέφανος Μαλικόπουλος, Πόρος 1947. 4. Ρόδος, 1955. Φωτογραφία Δημήτρης Χαρισιάδης. 5. Μύκονος, 1960. Φωτογραφία Πέτρος Μπρούσαλης. 6. Ζαχαρίας Στέλλας. Πάρος, 1970. 7. Δρασκελίζοντας τον τρούλο της Μονής Αντωνίου. Μονή Αντωνίου, Κέφαλος, Πάρος, 1970. 8. Φωτογραφία Δημήτρη Χαρισιάδης, Κάλυμνος, 1950. 9. Μύκονος, 1960. Φωτογραφία, Πέτρος Μπορύσαλης. 10. Νικόλαος Τομπάζης. Τολό, 1957. 11. Μύκονος, 1960. Φωτογραφία, Πέτρος Μπρούσαλης.
