Αν ο στρατός και η αστυνομία που έχουν αναλάβει να καταπνίξουν τις ταραχές αρχίσουν να εγκαταλείπουν ή να προδίδουν το καθεστώς, ο 86χρονος Χαμενεΐ σκοπεύει να φύγει από την Τεχεράνη συνοδευόμενος από έως και 20 μέλη της οικογένειας και συνεργάτες, σύμφωνα με το βρετανικό μέσο.

«Το ‘Σχέδιο Β’ προβλέπει τον Χαμενεΐ και τον πολύ στενό κύκλο συνεργατών και οικογένειας, συμπεριλαμβανομένου του γιου του και επιλεγμένου διαδόχου, Μοτζτάμπα», επιβεβαίωσε πηγή πληροφοριών στους Times.

Ο Μπένι Σάμπτι, βετεράνος της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών που εγκατέλειψε το ιρανικό καθεστώς χρόνια μετά τη επανάσταση, δήλωσε στην εφημερίδα ότι ο Χαμενεΐ θα κατευθυνθεί προς τη Μόσχα επειδή «δεν υπάρχει άλλο μέρος για εκείνον» να βρει καταφύγιο.

Ο Σάμπτι πρόσθεσε ότι ο Ανώτατος Ηγέτης «θαυμάζει τον Πούτιν, ενώ η ιρανική κουλτούρα μοιάζει περισσότερο με τη ρωσική κουλτούρα», σύμφωνα με τα σχόλιά του στους Times.

Το σχέδιο εκκένωσης αντικατοπτρίζει τις κινήσεις του συμμάχου του, του ανατραπέντος προέδρου της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ, ο οποίος πέταξε στη Μόσχα για να ενωθεί με την οικογένειά του λίγο πριν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης καταλάβουν τη Δαμασκό τον Δεκέμβριο του 2024, σημειώνει η αναφορά.

«Έχουν σχεδιάσει μια διαδρομή διαφυγής από την Τεχεράνη σε περίπτωση που αισθανθούν την ανάγκη να ξεφύγουν», δήλωσε η πηγή στους Times, προσθέτοντας ότι το καθεστώς είναι απασχολημένο με τη «συγκέντρωση περιουσιακών στοιχείων, ακινήτων στο εξωτερικό και μετρητών για να διευκολύνει την ασφαλή έξοδο» από το Ιράν.

Ο Χαμενεΐ ελέγχει μια τεράστια οικονομική αυτοκρατορία, συμπεριλαμβανομένης της οργάνωσης Setad, ενός συγκροτήματος ημι-κρατικών ιδρυμάτων γνωστών για τη χρηματοοικονομική αδιαφάνεια τους. Το Reuters εκτίμησε το 2013 ότι αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, που περιλαμβάνουν εταιρείες και ακίνητα υπό τον έλεγχο του ηγέτη, αξίζουν 95 δισεκατομμύρια δολάρια.

Οι Times σημείωσαν ότι πολλοί κορυφαίοι συνεργάτες, όπως ο Γενικός Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας Αλί Λαριτζάνι – που είχε προειδοποιήσει φημισμένα τον πρόεδρο Τραμπ να μην παρέμβει στην Τεχεράνη – έχουν ήδη μέλη οικογένειας που ζουν στο Ντουμπάι, τον Καναδά και τις ΗΠΑ.

Η οικονομική δυσχέρεια έχει πυροδοτήσει τις τελευταίες εβδομάδες διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα, επεκτεινόμενες σε πόλεις όπως η ιερή πόλη Κομ.

Οι διαδηλωτές ισχυρίζονται ότι η αστυνομία καταστολής, η πολιτοφυλακή Basij, ο στρατός και οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) χρησιμοποιούν ζωντανά πυρά, κανόνια νερού και δακρυγόνα για να καταπνίξουν τις συγκεντρώσεις, σύμφωνα με τους Times.

Ο Χαμενεΐ έχει απόλυτο έλεγχο αυτών των δυνάμεων, υπηρετώντας ως η ύψιστη εξουσία στην Ισλαμική Δημοκρατία πάνω από τα μέσα ενημέρωσης, τα δικαστήρια και τον στρατό. Βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στους IRGC για να επιβάλει την κυριαρχία του.

Το πρωτόκολλο διαφυγής θα ενεργοποιηθεί εάν ο Ανώτατος Ηγέτης πιστέψει ότι οι δυνάμεις του δεν υπακούουν πλέον στις εντολές. Ένα ψυχολογικό προφίλ δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών που εξετάστηκε από τους Times σημειώνει ότι, ενώ ο Χαμενεΐ ελέγχει βασικές διορισμούς και μέτρα ασφαλείας για να αποτρέψει προδοσίες, παραμένει επιφυλακτικός.

Η αξιολόγηση τον περιέγραψε ως «ασθενέστερο, τόσο πνευματικά όσο και σωματικά» από τον 12ήμερο πόλεμο με το Ισραήλ πέρυσι. Ο Χαμενεΐ ήταν σχεδόν αόρατος κατά τις πρόσφατες διαδηλώσεις. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, σύμφωνα με την αναφορά, κρύφτηκε σε καταφύγιο, αποφεύγοντας τη μοίρα άλλων κορυφαίων στελεχών των IRGC και τροφοδοτώντας την «εμμονή του με την επιβίωση».

Το προφίλ χαρακτηρίζει τον ηγέτη «παρανοϊκό», υποστηρίζοντας ότι αυτή η ιδιότητα οδήγησε στον σχεδιασμό της διαφυγής του. «Από τη μία είναι πολύ ιδεολογικά κινητοποιημένος, από την άλλη είναι ρεαλιστής σε όσα βλέπει: αντιλαμβάνεται τακτικές συμβιβασμού για έναν μεγαλύτερο μακροπρόθεσμο σκοπό. Σκέπτεται μακροπρόθεσμα», αναφέρει η αξιολόγηση.

Γεννημένος στο Μασχάντ το 1939 σε οικογένεια Αζέρο-Τούρκων κληρικών, ο Χαμενεΐ ενδιαφερόταν ως νέος για δυτική και περσική μουσική, ποίηση και λογοτεχνία, διαβάζοντας κλασικούς όπως οι Στάινμπεκ και Τολστόι.

Εντάχθηκε στην αντιπολίτευση κατά την εποχή του τελευταίου Σάχη, Μοχαμαντ Ρεζά Πάχλαβι. Συνελήφθη επανειλημμένα και βασανίστηκε από τη μυστική αστυνομία Σαβάκ, και το 1981 επέζησε από απόπειρα δολοφονίας που του κόστισε τη χρήση του ενός χεριού.

Η αξιολόγηση πληροφοριών που επικαλούνται οι Times υποδεικνύει ότι αυτή η απόπειρα ενίσχυσε την αίσθηση του «θεϊκού καθήκοντος» να ηγηθεί του Ιράν κατά του Ισραήλ και της Δύσης. Μετά την επανάσταση, ανέβηκε από αναπληρωτής υπουργός Άμυνας σε πρόεδρος, και τελικά διαδέχτηκε τον Ρουχολάχ Χομεϊνί ως Ανώτατος Ηγέτης παρά την έλλειψη των απαιτούμενων θρησκευτικών προσόντων.

Βλέπει τον εαυτό του ως επικεφαλής των Σιιτών μουσουλμάνων παγκοσμίως, δικαιολογώντας τις επενδύσεις στον «άξονα της αντίστασης» – Χαμάς στη Γάζα, Χεζμπολάχ στον Λίβανο και πολιτοφυλακές σε Υεμένη, Συρία και Ιράκ.

Η καταστροφή αυτών των μετώπων κατά τον πόλεμο με το Ισραήλ έχει οδηγήσει τους Ιρανούς να αμφισβητούν τη χρηματοδότηση εξωτερικών δυνάμεων, ενώ αντιμετωπίζουν ρεκόρ πληθωρισμού. Οι Times ανέφεραν ότι στους δρόμους ακούστηκε σύνθημα: «Όχι στη Γάζα, όχι στον Λίβανο, τη ζωή μου για το Ιράν μόνο».