Το πράσινο τζιτζίκι (greengrocer), ζει κυρίως στην Αυστραλία, έχει μέγεθος παλάμης, είναι εντυπωσιακό και... εξαιρετικά θορυβώδες.
Παγκοσμίως υπάρχουν χιλιάδες είδη τζιτζικιών, αλλά αν έπρεπε κανείς να ξεχωρίσει ένα, αυτό θα ήταν το greengrocer (επιστημονική ονομασία: Cyclochila australasiae).
Κατά διαστήματα αυτά τα τζιτζίκια κάνουν την εμφάνισή τους σε αρκετά μεγάλους αριθμούς και μπορεί κανείς να τα βρει σε κήπους και πάρκα, πολύ κοντά εκεί που ζουν άνθρωποι, σε Σίδνεϊ και Μελβούρνη, σύμφωνα με τον περιβαλλοντικό σύμβουλο δρ Λίντσεϊ Πόπλ, ο οποίος είπε στον Guardian ότι η αναζήτηση του συγκεκριμένου τζιτζικιού είναι ένα challenge για τα παιδιά της Αυστραλίας εδώ και χρόνια.
Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους το περνούν ως νύμφες κάτω από το έδαφος, αλλά όταν βγαίνουν στα τέλη της άνοιξης, τα τζιτζίκια αυτά είναι εντυπωσιακά και πολυπληθή.
Με μέγεθος περίπου όσο μια γόμα, αυτό το πλάσμα χωράει αριστοτεχνικά στην παλάμη και εμφανίζεται σε μια ποικιλία εντονότατων χρωματικών παραλλαγών, καθεμία από τις οποίες συνοδεύεται από το αντίστοιχο παρατσούκλι. Υπάρχει το «yellow Monday» (κίτρινη Δευτέρα), το «masked devil» (μεταμφιεσμένος διάβολος), το «red warrior» (κόκκινος πολεμιστής), το «chocolate soldier» (σοκολατένιος στρατιώτης) και το σπάνιο «blue moon» (μπλε φεγγάρι).
Σε αντίθεση με το τζιτζίκι της Βόρειας Αμερικής, το οποίο εμφανίζεται σε κύκλο 17 ετών, τα greengrocers εμφανίζονται μαζικά σε εναλλασσόμενες παρτίδες, περίπου ανά επτά χρόνια, με το 2027 να είναι το επόμενο μεγάλο κύμα.
Διαβάστε Επίσης
Όταν οι νύμφες μεταμορφώνονται σε ενήλικα τζιτζίκια, αποβάλλουν το δέρμα τους και βγάζουν φτερά, αφήνοντας πίσω τους τους εξωσκελετούς τους πάνω σε δέντρα και φράχτες. Αυτά αποτελούν πρόσθετους θησαυρούς για τα παιδιά, που τα ανακαλύπτουν και τα φυλάσσουν μέσα στα κουτιά.
Κάθε είδος τζιτζικιού έχει τη δική του ακουστική ταυτότητα και το αυστραλιανό greengrocer, που συναντάται ανατολικά κατά μήκος της ακτής στις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της χώρας, είναι ένα από τα πιο θορυβώδη.
Παράγουν δύο βασικούς ήχους, έναν συνεχή βόμβο και έναν ρυθμικό ήχο που μοιάζει με κόασμα. Χρησιμοποιούν ειδικά όργανα που μοιάζουν με τύμπανα στις δύο πλευρές του σώματός τους και ενισχύουν τον ήχο μέσω της κοιλιάς τους.
Τα αρσενικά «τραγουδούν» κατά διαστήματα καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας και συχνά το σούρουπο, προσπαθώντας να προσελκύσουν ταίρι. Το ξαδερφάκι του στο Κουίνσλαντ, το βόρειο greengrocer, είναι γνωστό ως «το τζιτζίκι των 7» λόγω της τάσης του να τετερίζει την ώρα του δείπνου.
Πρόκειται για μια εντυπωσιακή φασαρία. «Αν βρίσκεσαι κοντά τους, είναι σαν να είσαι δίπλα σε αεροπλάνο που απογειώνεται, είναι πραγματικά πολύ δυνατό», περιγράφει ο Πόπλ.
Τα τζιτζίκια greengrocer συγκαταλέγονται στα πιο θορυβώδη ασπόνδυλα της ξηράς, φτάνοντας σύμφωνα με αναφορές σε εντάσεις έως και 120 ντεσιμπέλ από κοντινή απόσταση, νούμερο που αγγίζει το όριο του πόνου για την ανθρώπινη ακοή, σύμφωνα με το Μουσείο της Αυστραλίας.
