Η αυξανόμενη στρατηγική συνεργασία μεταξύ Κίνας, Ρωσίας, Ιράν και Βόρειας Κορέας έχει γίνει μια από τις καθοριστικές προκλήσεις ασφαλείας που αντιμετωπίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους σε Ευρώπη και Ασία-Ειρηνικό.
Στο προ ημερών δημοσιευμένο βιβλίο ο «Αξονας των Επιτιθέμενων», ο ναύαρχος (ε.α) Μαρκ Μοντγκόμερι USN και οι συν-συγγραφείς του Μπράντλεϊ Μπόουμαν και Ελέιν Ντεζένσκι καταγράφουν περισσότερες από 600 περιπτώσεις συνεργασίας μεταξύ των τεσσάρων αυταρχικών κρατών, υποστηρίζοντας ότι ο συντονισμός τους εκτείνεται σε στρατιωτικούς, τεχνολογικούς, οικονομικούς και κυβερνοτομείς.
Υποτίμηση
Ο Μοντγκόμερι, ανώτερος διευθυντής του Κέντρου Κυβερνοχώρου και Τεχνολογικής Καινοτομίας και ανώτερος συνεργάτης στο Ιδρυμα για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών, υποστηρίζει ότι η Δύση συνεχίζει να υποτιμά τόσο την κλίμακα αυτής της ευθυγράμμισης όσο και τους κινδύνους που θέτει, ενώ καταγράφει τι πρέπει να κάνει ο αμερικανικός στρατός για να προετοιμαστεί γι’ αυτές.
Υποτιμά η Ουάσιγκτον την Κίνα, τη Ρωσία, το Ιράν και τη Βόρεια Κορέα ως έναν ολοκληρωμένο αυταρχικό άξονα και πόσο στενά συντονίζονται. Σε μεγάλο βαθμό υποτιμά το επίπεδο συντονισμού τους και, ως εκ τούτου, οι αντιδράσεις των ΗΠΑ στις συλλογικές τους δράσεις είναι μερικές φορές απογοητευτικές.
Επισημαίνει ότι στις ΗΠΑ είναι εμφανές αυτό με την Ουκρανία. Η Ουκρανία σαφώς πολεμά τη Ρωσία, το Ιράν, τη Βόρεια Κορέα και την Κίνα. Το Ιράν παρέχει μη επανδρωμένα αεροσκάφη Shahed, αλλά και την τεχνολογία για την παραγωγή τους στην εγχώρια αγορά. Οι Ρώσοι παράγουν τώρα τα δικά τους μη επανδρωμένα αεροσκάφη σχεδιασμένα από την Τεχεράνη.
Η Βόρεια Κορέα παρείχε 16.000 στρατιώτες και οι άνθρωποι επικεντρώνονται σε αυτό. Αλλά παρείχε επίσης 5 έως 6 εκατ. φυσίγγια πυροβολικού και πυρομαχικών όλμων. Αυτό είναι περισσότερο από ό,τι έχει παραγάγει όλο το ΝΑΤΟ τις τελευταίες δεκαετίες.
Διαβάστε Επίσης
Τέλος, η Κίνα στηρίζει την πολεμική προσπάθεια της Ρωσίας παρέχοντας μικροηλεκτρονική για βαλλιστικούς, υπερηχητικούς και πυραύλους κρουζ, που πλήττουν το Κίεβο σήμερα.
Ολιγωρία
Οι ΗΠΑ, ακόμη και υπό την κυβέρνηση Μπάιντεν, ήταν πολύ αργές στην παροχή των κατάλληλων οπλικών συστημάτων με το απαραίτητο βεληνεκές και ποτέ δεν ανέπτυξαν αμερικανικές δυνάμεις στην Ουκρανία για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Ο Τραμπ έχει κάνει ακόμη λιγότερα, μειώνοντας τη βοήθεια για την ασφάλεια κατά 99% σε σύγκριση με την κυβέρνηση Μπάιντεν.
